พื้นที่เก็บรัก のすべてのチャプター: チャプター 41 - チャプター 50

‘จันทร์สั่งอาหารรอพี่ต่อแล้วนะคะ’นิ้วเรียวกดส่งข้อความพร้อมรูปอาหารบนโต๊ะไปให้ต่อตระการ อีกครั้ง แม้ว่าข้อความก่อนหน้าจะยังไม่มีการตอบรับใดกลับมาก็ตาม ตอนนี้สิ่งที่ทำได้คือการรอคอยเขาผ่านไปกว่าสามชั่วโมงที่ดวงตาคู่สวยเอาแต่หลุบมองดูนาฬิกา บนข้อมือ ทุกวินาทีที่เดินไปข้างหน้าเหมือนว่าหัวใจของเธอกำลังพังทลายลงเรื่อย ๆ ใบหน้างามหมองหม่นเมื่อในครรลองสายตาไม่เห็นเงาร่าง ของใครบางคนที่เฝ้ารอทุกอย่างชัดเจนแล้ว... ว่าคนที่เขาเลือกไม่ใช่เธอชิดจันทร์ยิ้มบางเบาให้กับอาหารตรงหน้า ก่อนจะค่อย ๆ เอื้อมมือหยิบช้อนขึ้นมาตักกิน เคี้ยวไปไม่กี่คำก็สัมผัสได้กับรสชาติความเค็ม เมื่อรู้สึกตัวก็รู้ว่ามันเป็นน้ำตาที่ไหลลงมาเข้าปาก จึงวางช้อนกลับคืนลง บนโต๊ะตามเดิมแล้วซบหน้าลงกับฝ่ามือ จากนั้นก็ปล่อยโฮออกมาอย่าง ไม่คิดจะกักเก็บไว้อีกบัดนี้หัวใจของเธอกำลังแตกสลายยับเยินจนแทบไม่เหลือชิ้นดี....งานวันเกิดของสมยศจัดขึ้นอย่างหรูหรา ภายในงานเต็มไป ด้วยแขกเหรื่อนักธุรกิจชื่อดังมีหน้ามีตาในสังคม ทุกคนต่างรู้ดีว่าการมา งานวันเกิดของชายสูงวัยในวันนี้ไม่ต่างอะไรกับการมาหาคอนเน็กชันเพิ่มทางธุรกิจต่อตระการเดินเข้ามาในง

“คุณต่อประทับใจอะไรในตัวยัยเกลเหรอคะ บอกพวกเราให้รู้หน่อยค่ะ” จู่ ๆ เพื่อนของเกลวลินก็หันมาถามร่างสูงที่นั่งนิ่งอยู่“ผม...”ต่อตระการอึกอักในลำคอเพราะรู้สึกอึดอัดกับบรรยากาศรอบตัวในตอนนี้เหลือเกิน ยิ่งเห็นเกลวลินเอาแต่นั่งนิ่งไม่ยอมปฏิเสธอะไร เส้นความอดทนก็เหมือนจะหมดลงทุกที“ผมขอตัวสักครู่นะครับ”ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วก้าวเดินออกมาจากวงสนทนา แต่ก็ยังได้ยินเสียงตามหลังมาแว่ว ๆ“ทำไมคุณต่อหน้าตึงแบบนั้น เขาไม่พอใจอะไรหรือเปล่า”“คุณต่อคะ” เกลวลินรีบเดินตามพร้อมกับส่งเสียงเรียก ทำให้ร่างสูงชะงักฝีเท้าลง“คุณเป็นอะไรหรือเปล่าคะ สีหน้าดูไม่ดีเลย” หญิงสาวแกล้งถามเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น“ผมว่าคุณเกลควรบอกเพื่อน ๆ นะครับ ว่าเราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกัน” ต่อตระการหันตัวกลับมาเผชิญหน้าอีกฝ่ายแล้วเอ่ยออกไปตรง ๆ“คุณไม่พอใจเรื่องนี้เหรอคะ เกลต้องขอโทษแทนเพื่อนด้วยค่ะที่ พากันเข้าใจผิดแบบนั้น”“ยิ่งเพื่อนคุณเข้าใจผิด คุณยิ่งต้องควรอธิบายนะครับ”“การที่เพื่อนเกลเข้าใจผิดมันทำให้คุณไม่พอใจขนาดนี้เลยเหรอคะ”“ผมไม่อยากให้มีข่าวซุบซิบหลุดออกไปทั้งที่มันไม่ใช่เรื่องจริง”“คุณยังไม่มีแฟน การ

“ไม่ได้ทะเลาะแล้วทำไมลูกสาวพ่อถึงได้ดูไม่มีความสุขแบบนี้”“จันทร์...” คนโดนถามนิ่งงันไปชั่วครู่ แววตาเต็มไปด้วยความกังวลคล้ายไม่แน่ใจว่าควรเอ่ยออกมาดีไหม หากสุดท้ายแล้วก็เลือกที่จะถามออกไป“หากจันทร์ขอยกเลิกสัญญาเรื่องแต่งงาน ครอบครัวของเรากับครอบครัวลุงเติมจะมีปัญหากันไหมคะ”“ทำไมล่ะ หนูรักพี่ต่อมากไม่ใช่หรือ ?” รณภพมองบุตรสาวด้วยแววตาจริงจัง ตั้งใจจะคุยกับชิดจันทร์เรื่องนี้ แต่ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะตรงเข้าประเด็นในเรื่องสัญญาก่อน“การแต่งงานมันควรเกิดจากความรักทั้งสองฝ่ายไม่ใช่เหรอคะ”“พี่เขาบอกว่าไม่ได้รักหนูอย่างนั้นหรือ?”“พี่ต่อไม่ได้บอกแบบนั้นค่ะ แต่เพราะไม่บอกอะไรเลย มันจึงเป็นอะไรที่ชัดเจนไม่ใช่หรือคะ”“ชัดเจนยังไง?”“ที่ผ่านมาจันทร์บอกรักพี่ต่อมาตลอด แต่พี่ต่อกลับไม่เคยเอ่ยคำนั้นกับจันทร์เลยสักครั้ง จันทร์ว่ามันเป็นอะไรที่ชัดเจนแล้วค่ะพ่อ”รณภพมองร่างเล็กตรงหน้าด้วยแววตาเอื้ออาทร แม้สายตาของบุตรสาวจะเต็มไปด้วยความปวดร้าวทว่าก็มีประกายของความเข้มแข็ง แฝงอยู่ ในที่สุดวันที่ชิดจันทร์ใช้เหตุผลนำทางมากกว่าหัวใจก็มาถึง“ลูกสาวพ่อโตขึ้นแล้วสินะ”“จันทร์ขอโทษค่ะคุณพ่อ ที่ทำตามความต้องกา

ชายหนุ่มถึงกับไปไม่เป็นเมื่อโดนชิดจันทร์ยกเอาคำพูดของเขามาย้อนศรเข้าให้ แต่จะทำยังไงได้ในเมื่อตอนนั้นเขากำลังโกรธเจ้าหล่อนอยู่ เข้าใจไปว่าโกรธเพราะชิดจันทร์ไม่เชื่อฟังคำสั่งกัน แต่ที่ไหนได้เพิ่งมาประจักษ์รู้แจ้งเอาตอนนี้ ว่าความรู้สึกเหล่านั้นมันเกิดจากเขากำลังหึงเธอ!ร่างสูงเดินเข้ามาใกล้ร่างเล็กบอบบางมากกว่าเดิม เพื่อให้ระยะห่างระหว่างเราสองคนลดลง จากนั้นก็เอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงละมุน“ยังโกรธพี่อยู่เหรอ?”“เปล่าค่ะ”เพราะอีกฝ่ายตัวสูงกว่าจึงทำให้ต้องเงยหน้าขึ้นมอง แล้วก็ได้สบตากับเขาอย่างไม่มีทางเลี่ยง“พี่ขอโทษ” น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด ชิดจันทร์สั่นไหวกับประกายสายตาอ่อนโยนซึ่งแฝงไปด้วยความรู้สึกบางที่เธออ่านไม่ออกหากเป็นก่อนหน้านี้เธอคงคิดว่าเขามองกันด้วยความเสน่หา ทว่าวันนี้เมื่อความจริงทุกอย่างประจักษ์จนแน่ชัดแก่ใจ เธอไม่สามารถคิดเข้าข้างตัวเองได้อีกแล้วจริง ๆ“ช่างมันเถอะค่ะ จันทร์เองก็ผิดที่เอาแต่ใจกับพี่ต่อแบบนั้น ทั้งที่รู้ว่าพี่มีนัดอยู่แล้ว”ต่อตระการยกยิ้มมุมปากที่ตอนนี้ร่างบางตรงหน้ากลับไปใช้ สรรพนามแทนตัวเองว่า ‘จันทร์’ อีกครั้ง แปลว่าความขุ่นมัวใน

หญิงสาวพยายามฝืนตัวออก แล้วดวงตากลมโตก็ต้องเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าเป็นใคร“พัตเตอร์!”“ก็เราน่ะสิ หน้าตาแบบนี้มีคนเดียวในโลก” อีกฝ่ายว่าด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดี “ไม่เจอกันนาน เราคิดถึงจันทร์มากเลย”“เราก็คิดถึงพัตเตอร์เหมือนกัน” เธอส่งยิ้มไปให้พลางสวมกอด อีกฝ่ายกลับ ทำเอาต่อตระการที่ยืนมองอยู่เผลอขบกรามแน่นไม่รู้ตัวดวงตาคู่คมมองสำรวจหนุ่มลูกครึ่งตรงหน้าตั้งแต่หัวจดเท้า ไม่ได้เจอกันแค่ไม่กี่ปีโตเป็นหนุ่มเต็มตัวแถมหล่อมากเสียด้วย“ลุงพอลกับป้าลี พี่จัสมินมาด้วยไหม” ชิดจันทร์ถามเมื่อโดนปล่อยตัวเป็นอิสระ“มากันทั้งครอบครัวเลย พ่อกับแม่เราอยู่ทางโน้น” ชายหนุ่มชี้นิ้วไปทางบิดาและมารดาของตน จากนั้นก็ดึงร่างบางให้เดินตามไปทางผู้ใหญ่ ซึ่งกำลังนั่งคุยกันอยู่“ไอ้พัตเตอร์มันไม่คิดจะทักทายกูหน่อยเหรอ ทำเหมือนกูเป็นหัวหลักหัวตอไปได้” ต่อตระการสบถอย่างไม่สบอารมณ์ พร้อมกับมองตาม ชิดจันทร์และหนุ่มลูกครึ่งไปอย่างไม่ลดละ“ในสายตาของเจ้าหมอนั่นคงมีแค่น้องสาวกูคนเดียวแหละ” ก้องภพว่าขำ ๆ ก่อนจะกลับไปให้ความสนใจกับบาร์บีคิวบนเตาต่อ ไม่ได้เห็นว่ายามนี้แววตาของเพื่อนสนิทกำลังเต็มไปด้วยความขุ่