บททั้งหมดของ รวมเรื่องสั้นอีโรติก NC : บทที่ 131 - บทที่ 140

อรินดากลับมาจากเรียนต่อต่างประเทศ เธอคิดถึงแฟนหนุ่มจับใจที่ห่างหายไปนานไม่รู้ว่าเขาเป็นอย่างไรบ้าง ถึงแม้จะห่างกันอรินดาติดต่อหาชายหนุ่มตลอด แต่ติดแค่ว่าแฟนหนุ่มของเธอบ้างานจนไม่มีเวลาบินมาหาเธอเลย “พี่จอม....” หญิงสาวเรียกแฟนหนุ่มเสียงคางยาน ขณะที่ชายหนุ่มกำลังทำงานเคร่งเครียดอยู่ในบ้านของตน เสียงหวาน ๆ ของเธอทำให้หัวใจชายหนุ่มที่บ้างานกับการออกกำลังอย่างหนักหน่วงใจชื้นขึ้นมาทันที “ริน อ๊า...” ชายหนุ่มอ้าแขนรับหญิงสาว จรดปลายจมูกศีรษะทุยของแฟนสาวด้วยความคิดถึง แต่พอเขาทักทายแบบนี้ สาวน้อยร่างเล็กกลับขืนตัวเล็กน้อย “พี่จอม ไม่ยอมไปรับหนูที่สนามบิน แต่กลับให้ลูกน้องไปรับ เป็นแฟนประสาอะไรใช้ไม่ได้เลย” อรินดากอดอกแน่นต่อว่าชายหนุ่มที่นั่งทำงาน จอมทรัพย์ทั้งบื้อ ทั้งทึ่ม ไม่รู้ว่าคุณหนูอย่างเธอตกลงเป็นแฟนผู้ชายอย่างเขาได้ยังไง แต่ว่าเรือนร่างกำยำของเขาทำให้สายตากลมโตของเธอจดจ้องไม่วางตาไม่อาจละสายตาออกจากเขาไปได้ แม้กระทั่งตอนนี้เขาก็ทำให้เธอหวั่นไหวทุกครั้งที่มอง “โธ่....คุณหนูริน ผมทำงาน แต่ว่าผมคิดถึงหนูสุดหัวใจเลยนะ” ชา

“พี่จอม....อ๊าย...เสียว อูย....” อรินดากรีดร้องด้วยความทรมาน สายตาปรือฉ่ำมองชายหนุ่มที่กำลังดูดกลืนทรวงอกของเธอราวกับเด็กน้อย แถมพ่อเจ้าประคุณยังขยับส่วนล่างด้วยจังหวะอันเชื่องช้าทนเธออยากจะเป็นผู้ดำเนินบทรักเสียเอง “คุณหนูเซ็กซี่จังเลย แถมแน่นอีกต่างหาก” คำชมของชายหนุ่มทำเอาหญิงสาวหัวใจเต้นแรงอย่างบอกไม่ถูก สายตาหลุบต่ำมองจุดที่ทั้งสองสอดประสานกันเป็นหนึ่งเดียว จังหวะเข้าออกอันชักช้า สะโพกผายตอบรับสัมผัสของเขาด้วยการผลักกายเข้าหาเป็นการเชิญชวนให้เขาเพิ่มจังหวะรักให้มากกว่าเดิม “หนูมีพี่จอมคนเดียวนี่ อูย...เสียว แล้วหนูก็คิดถึงพี่จอมมากด้วย” หญิงสาวสารภาพความจริงอันแสนน่าอาย เธอมอบตัวมอบกายให้เขาตั้งแต่อายุสิบเก้าโดยไม่ลังเลสักนิด แต่กลับเป็นพ่อจอมซื่อของเธอเองที่เป็นสุภาพบุรุษเกินเหตุจนเธอต้องมอมยาปลุกเซ็กซ์เขา ถึงกระนั้นพ่อเจ้าประคุณยังไม่ยอมแตะต้องเธอ จนเธอเป็นฝ่ายยั่วให้เขาตบะแตกยอมมีอะไรกับเธอในที่สุด แถมเธอยังมัดมือชกเขาด้วยบังคับให้เขามาเป็นแฟน “คุณหนูริน” ชายหนุ่มหลุดเสียงครางออกมา มองหน้า

“พี่จอมคิดถึงหนูบ้างไหมครับ” อรินดาเอ่ยปากถามแฟนหนุ่มเต็มไปด้วยความน่ารักสดใส สายตากลมโตของสาวเจ้าทอดมองกล้ามเนื้อบนอกแกร่ง มองใบหน้าหล่อเหลาดวงตาคมกริบยามมองเธอ แต่ตอนนี้กลับหลับตาพริ้ม ลมหายใจถี่ ๆ ทำให้เธอรู้ว่าเขายังนอนไม่หลับ แต่ก็แกล้งหลับเพื่อหลบหน้าเธอเท่านั้นเอง เธอรู้จักผู้ชายจอมทึ่มคนนี้ดี “ผมจะนอนนะครับคุณหนู พรุ่งนี้ต้องตรวจงานลูกน้องแต่เช้า” พ่อคนขยันทำงานไม่ยอมตอบคำถามของเธอ แต่กลับไม่ยอมมองหน้าเธอเลยสักนิด แต่มือทั้งสองข้างกลับรั้งเอวคอดกิ่วของเธอมาแนบชิดกับเขามากขึ้น “ไม่เอาค่ะ หนูอยากคุยกับพี่จอมมากกว่าค่ะ หนูคิดถึงจอมมากเลยรู้ไหม” ว่าพลางจิ้มปลายนิ้วลงบนยอดอกแกร่งของเขาเป็นการหยอกล้อ จอมทรัพย์ลืมตาขึ้นมองใบหน้างดงามของแฟนสาว พลางฉวยโอกาสหอมแก้มป่อง ๆ ของเธออย่างแรง หญิงสาวตกใจเล็กน้อยกับการจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัวของจอมทรัพย์ “ผมก็คิดถึงคุณหนูอรินดาเหมือนกันครับ ไม่รู้ว่าคุณอันดามันก็โกรธผมหรือเปล่าที่เป็นสาเหตุให้ลูกสาวคนเดียวไม่ยอมกลับ” จอมทรัพย์กังวลเล็กน้อยเมื่อคิดถึงเรื่อง แต่ดูคนที่เป็นสาเหตุที่ทำให

“กำลังทำโทษผู้หญิงหื่นกามที่คอยแต่จะข่มขืนผู้ชาย” จอมทรัพย์ต่อว่าแฟนสาวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยต่างจากดวงตาที่มีแววระยิบระยับ อรินดาไม่เคยเห็นมุมนี้ของชายหนุ่มมาก่อนพลันหัวใจเต้นอย่างประหลาด “แล้วผู้ชายคนนั้นยอมให้ข่มขืนหรือเปล่าล่ะ” หญิงสาวถามกลับ “ถ้ายอมเขาจะเรียกว่าข่มขืนได้ยังไงล่ะครับคุณหนู” จอมทรัพย์หัวเราะถูกใจแฟนสาวที่ขี้เล่นไม่น้อย หลังจากนั้นจอมทรัพย์ก็พาหญิงสาวเข้าไปในบ้านหลังใหญ่ที่ลูกน้องมากมายคอยรับใช้ อันดามันมีลูกสาวเพียงคนเดียวไม่แปลกที่อรินดาจะเอาแต่ใจ “มาแล้วเหรอลูกสาวคนสวยของพ่อ” อันดามันเอ่ยทักบุตรสาวที่เดินควงแขนแฟนสาวเข้ามาในบ้านด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม “คิดถึงคุณพ่อจังเลย” อรินดาคลายลำแขนแกร่งของแฟนหนุ่มเข้าไปสวมกอดบิดาทันที พร้อมทั้งเขย่งตัวหอมแก้มสาก ๆ ด้วยความรัก “พ่อควรดีใจใช่ไหมที่หนูยอมกลับมาบ้าน ไม่ใช่ว่าอยู่แต่กับจอมทรัพย์แล้วอิดออดไม่ยอมกลับมาหาพ่อหรอกนะ” คนเป็นพ่อเอ่ยปากอย่างรู้ทันลูกสาว “คุณพ่อขา หนูก็คิดถึงคุณพ่อไม่น้อยไปกว่าใครเลยนะคะ” อรินดาออ

รามแสยะยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะถือวิสาสะนั่งลงบนโซฟาตรงข้ามคู่อริอย่างจอมทรัพย์ “นายมาทำอะไรที่นี่” จอมทรัพย์เอ่ยถามด้วยท่าทางน่าเกรงขาม เขาไม่อยากให้คู่แข่งของตนมายุ่งเกี่ยวอะไรกับผู้หญิงสาวของเขาเด็ดขาด ทว่าสายตาของจอมทรัพย์ยังมองไปที่อรินดาด้วยความเป็นห่วง “แค่มาเที่ยวเหมือนคนทั่วไป แต่ฉันกลับรู้สึกถูกใจผู้หญิงคนนั้นขึ้นมาเสียแล้ว ขอตัวก่อนนะจอมทรัพย์” รามยั่วโมโหจอมทรัพย์ ดูท่ามันจะได้ผลจริง ๆ เสียด้วย รามจ้องมองไปที่อรินดาด้วยสายตาวาววับ ความจริงเขาอยากจะลองจีบผู้หญิงคนนั้นสักครั้ง เขาไม่สนหรอกว่าผู้หญิงคนนั้นจะเป็นผู้หญิงของจอมทรัพย์ก็ตาม แม้ว่าคู่อริของเขาจะเดินจากไปนานแล้ว ขณะที่จอมทรัพย์กำมัดแน่นด้วยความโกรธ ชายหนุ่มลุกขึ้นเดินไปหาหญิงสาวที่กำลังเต้นอย่างเมามัน “คุณหนูครับ เรากลับกันเถอะ” ชายหนุ่มก้มกระซิบข้างหู “หนูยังสนุกเลยนะคะที่รัก” ใบหน้าของหญิงสางแดงแจ๋อย่างเห็นได้ชัด แค่คาดสายตาไปแป๊บเดียว อรินดาก็แอบไปดื่มเหล้าเสียแล้ว หญิงสาวน่าตีจริง ๆ เลย “ไม่เอาแล้วนะครับคนสวยของผม กลับบ้านก่อนนะคร