บททั้งหมดของ รวมเรื่องสั้นอีโรติก NC : บทที่ 111 - บทที่ 120

หมับ! มือเรียว ๆ ของยัยเจ๊ขี้เมาวางบนเป้ากางเกงยีนของชายหนุ่ม ความเร่าร้อนในกายของหญิงสาวเริ่มพุ่งพล่าน ไม่พอเท่านั้นไม่รู้ว่ายัยขี้เมาปลดเข็มขัดเอง ไม่เพียงแค่นั้นใบหน้าขาวเนียนกำลังพยายามก้มซุกกางเกงของเขา อยากจะบ้าตาย “ปล่อย...เจ๊ เกิดอยากมาจากไหนเนี่ย” ชายหนุ่มสบถด้วยความต้องการบางส่วนที่ถูกกระตุ้นจากร่างบางอยู่ไม่สุข พลอยไพลินที่กำลังต่อสู้กับฝ่ามือของชายหนุ่มที่กำลังยั้งเธอเอาไว้จากเป้าหมายของเจ้าหล่อน “สุดหล่อออ...ถอดเสื้อให้ลินหน่อย ร้อน อุ้ย...” “ไว้ไปถอดที่ห้อง ยัยหื่นกาม” เมื่อรั้งคนเมาเอาไม่ไหว ธฤตจึงปล่อยเธอให้เป็นอิสระ สาวน้อยขี้เมาพยายามขยับมาใกล้เขา ส่วนเขาพยายามเพ่งสมาธิมองถนน สมองกำลังประมวลผลว่าควรพาเธอไปส่งที่บ้าคุณน้าปลายดาว หรือกลับคอนโดมิเนียมสุดหรูของเขาดี ดูเหมือนแม่จอมยั่วเก่งตอนนี้กำลังหยอกล้อกับนิ้วราวกับเป็นของเล่นชิ้นโปรด “มือสุดหล่อหอมจัง ....ร้อน ถอดเสื้อดีกว่า” ชายหนุ่มไม่อยากจะบอกเลยว่ามือข้างที่เธอกำลังมีความสุขคือมือที่เขาใช้มอบความสุขให้ตัวเองบ่อย ๆ สาวขี้ร้อ

พอมาถึงเตียงพ่อคนหื่นแทนที่จะจับเธอปล้ำสมใจปรารถนาของหญิงสาว ธฤตกลับจับเรียวขาสลาทั้งสองตั้งฉากกับพื้นเตียงที่แสนนุ่ม แม่เสือสาวส่ายหน้ารัว ๆ เมื่อรู้ว่าเป้าหมายของชายหนุ่มหล่อเหลาตรงหน้าคืออะไร เธอไม่อยากให้เวลายืดออกไปอีกแล้ว เธออยากให้เขามอบความเร่าร้อนทั้งหมดทั้งมวลมาให้เธอ “อ๊าย...” ปลายลิ้นสัมผัสกับเกสรงามแห่งความเสียวกระสัน ร่างบางถึงกลับสะดุ้งเฮือก ดิ้นพล่านด้วยความทรมานเกินคำบรรยาย ปลายนิ้วเรียวยาวของเขาสอดแทรกเข้าไปสำรวจร่องถ้ำปริศนาอันคับแคบ แม่คุณก็ยิ่งร้องครางเสียงหวานแหลมของแม่จอมอ่อย น้ำหวานที่ไหลเยิ้มออกมาจากเนินเนื้ออวบสีชมพูทำให้เขาอยากดื่มมันมากขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับนักเดินเจอที่เจอแหล่งน้ำมหัศจรรย์ก็ไม่ปราน ใบหน้าของหญิงสาวที่เขาแอบชอบมาตั้งแต่สมัยมัธยมกำลังแดงก่ำ สายตาฉ่ำเยิ้มไปด้วยความต้องการทางกาย เขานึกขอบคุณไอ้หมอนั่นที่วางยาพลอยไพลิน แต่นึกกลับกันเขาคงโกรธตัวเองถ้าไปช่วยเธอจากไอ้สารเลวไม่ทัน “ไม่ไหวแล้ว อะ...เอากันเถอะนะ” จอมอ่อยเอ่ยปากด้วยคำพูดหยาบโลน สร้างความแปลกใจให้ชา

“รักไม่รักไม่รู้ ดูการกระทำเอาแล้วกัน” ธฤตขบกรามแน่นย้ำการกระทำของตัวเองด้วยการกระแทกเธอแรงจนร่างบางตัวโยน พอส่งเธอไปคว้าจุดหมายด้วยท่านี้ เขาก็พาเธอทำรักไปทั่วทั้งห้อง เบื่อเตียงก็ไปโซฟา แต่ที่ยั่วใจที่ก็ผนังห้องแผ่นหลังบางแนบชิดผนังห้องเย็น ๆ ขาทั้งสองเกาะเกี่ยวสะโพกหนาเอาไว้ ชายหนุ่มก็จัดการปรนเปรอรักให้หญิงสาวไม่ต่างจากทาสรักเลยสักนิด ใบหน้าหล่อเหลาแดงก่ำเหงื่อกาฬไหลอาบไปทั่วหน้า เขาก็ไม่สนแค่พาหญิงสาวสู่จุดหมายก็พอใจแล้ว... ตีสอง...ของวันใหม่ ธฤตนอนเคียงข้างหญิงสาวบนเตียงนุ่มที่เพียงพอสำหรับสองคน จู่ ๆ คนตัวเล็กที่คิดว่าหลับไปด้วยความเหนื่อยหล้ากำลังบีบขึ้นมานั่งบนเอวแกร่ง ชายหนุ่มที่ไวต่อสัมผัสลืมตาโพลง “ผมไม่ไหวแล้วนะเจ๊ อยากได้ก็ทำเอง” พลอยไพลินไม่ตอบ แต่กลับส่งยิ้มกระชากใจของธฤตไปแบบง่าย ๆ มือทั้งสองเคลื่อนไปสัมผัสความเป็นชายที่นอนนิ่งของเขา ก้มพรมจูบตามซอกคอของชายหนุ่ม เคลื่อนมาจนถึง ยอดอกทั้งสองข้าง เธอเลียนแบบการกระทำของชายหนุ่มแบบไม่ผิดเพี้ยน อะไร ๆ ที่คิดว่านิ่งตอนนี้กลับพร้อมรบขึ้นมาเสียอย่างน

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป... พลอยไพลินยืนสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เธอไม่อยากเจอหน้าเขา แม้กระทั่งบิดาก็ไม่อยากให้เธอขาดงานไปมากกว่านี้แล้ว แม้ว่าที่ธุรกิจที่บ้านก็มีล้นเหลือจนเธอไม่จำเป็นต้องทำงาน พวกเขาทั้งสองอยากให้เธอศึกษาดูใจกับธฤตอย่างออกนอกหน้ามากขนาดไหน ความจริงเธอกับเขามันมีอะไรกันมากกว่านั้น แอด... เสียงประตูที่โดนแง้มออกเบา ๆ รบกวนสมาธิของท่านรองประธานหนุ่มจนต้องเงยหน้าขึ้นมามอง หัวใจแกร่งเต้นแรงตุ๊บ ๆ เมื่อคนที่ตัวเองเฝ้าคิดถึงมาตลอดหนึ่งสัปดาห์ แต่พ่อคนปากไม่ตรงกับใจก็แกล้งเก๊กหน้าขรึมเอาไว้ “ทำไมเพิ่งมาเอาปานนี้หึ ยัยเจ๊” ธฤตถามออกไปทันที แต่ความจริงอยากไปเข้าสวมกอดเธอด้วยความคิดถึงมากกว่า แต่ปากเจ้ากรรมกลับหลุดออกไปแบบนั้น “ขอโทษด้วยค่ะ คือดิฉันไม่ค่อยสบาย” พลอยไพลินเม้มปากกำลังจะเดินไปนั่งโต๊ะทำงานของตัวเอง แต่โดนชายหนุ่มดักเอาไว้เสียก่อน “ไม่สบายตรงไหน หรือเพราะเรื่องวันนั้น” ท่านรองประธานสุดหล่ออังมือหลังหน้าผากมน ๆ ของหญิงสาวทันที แต่โดนหญิงสาวปัดออกไปอย่างไม่ไยดี แม่ตัวดี !

“อ๊าย...คนหื่น อย่าทำแบบนั้นนะ... อ๊าย” พลอยไพลินร้องห้ามแทบใจจะขาด มือหนาที่กำลังรั้งสะโพกเธอเอาไว้ พร้อมกับตอกย้ำแก่นกายขนาดใหญ่ที่เธอตื่นกลัว สุดหล่อของเธอผลัดดันตัวตันเข้ามาในร่องรักที่บอบช้ำของเธอจนหมดมิด สายตาฉ่ำเยิ้มของชายหนุ่มมองหญิงสาวใต้ร่างแทบจะกลืนกินทั้งเนื้อทั้งตัว ร่างบางไร้เรี่ยวแรงถูกชายหนุ่มจับยืนขึ้นเล็กน้อย ทำแบบนี้ร่างกายที่กำลังสอดประสานเป็นหนึ่งเดียวมันก็สิ่งสร้างความทรมานให้ทั้งสองคนเพิ่มมากขึ้น “อ่า....น่าเอาเป็นบ้า” “หยุดนะ.... เดี๋ยวคนมาเห็น” “ห้องของรองประธานไม่มีใครกล้าเข้าหรอกที่รัก อูยยย...ยิ่งเมียตื่นเต้นก็ยิ่งรัดผัวแน่น ไม่ไหวแล้ว” พ่อคนหื่นซูดปากด้วยความเสียวซ่าน มือประคองร่างบางเอาด้วยมือเดียว ส่วนอีกข้างจัดการกวาดเอกสารทั้งหมดตกเกลื่อนพื้นห้อง แผ่นหลังของหญิงสาวถูกแนบกลับความเย็นบนโต๊ะ แม้จะร้องห้ามขนาดไหนดูเหมือนคนหื่นจะไม่ยอมตามคำขอร้องของเธอ ธฤตผลักดันสะโพกเข้าหาหญิงสาว สีหน้าเต็มไปด้วยความปวดร้าวเมื่อร่องรักของสาวร้อนรักบีบรัดเข้าแทบขยับตัวไม่ได้ราวกับหญิ