Alle Kapitel von นางบำเรอ: Kapitel 91 – Kapitel 100

งานหมั้นชาร์ลและของขวัญถูกจัดขึ้นที่วังเชียงรายอย่างสมเกียรติ แม่ของของขวัญเป็นคนมารอรับของหมั้นอย่างที่ชาร์ลเองก็คิดไว้ ท่านมองชาร์ลด้วยรอยยิ้ม ชาร์ลเองก็ไม่ทราบว่าทำไปเพราะเกรงใจท่านปู่ท่านย่าหรือเพราะเห็นความรักที่ชาร์ลมีต่อน้องแล้วจริงๆ ทุกคนหน้าชื่นตาบาน มีนักข่าวที่ได้รับอนุญาตเข้ามาทำข่าวได้เพียงสำนักเดียวเท่านั้น ผู้ใหญ่เข้าไปเชิญตัวเจ้าสาวออกมา ของขวัญอยู่ในชุดไทยสวยงามอย่างเช่นวันที่ไปลองกัน แต่วันนี้คนตัวเล็กทั้งแต่งหน้าและทำผมจนชาร์ลคิดว่าทำไมของขวัญถึงสวยได้มากขึ้นในทุกๆครั้งที่มีโอกาสพิเศษแบบนี้ ชาร์ลมองเจ้าสาวของตัวเองไม่วางตา ของขวัญเองก็ยิ้มเขินขณะที่ผู้ใหญ่เชิญให้มานั่งลงข้างเจ้าบ่าวที่รออยู่แล้ว ของขวัญยกมือไหว้คนพี่อย่างที่โดนสอนมาในการเข้าพิธี การส่งของหมั้นเริ่มขึ้นเมื่อถึงฤกษ์ยาม ของทุกอย่างแกะออกมาให้ทุกคนได้เห็นพร้อมๆกัน เครื่องทองและเครื่องเพชรพร้อมเงินสด โฉนดที่ดินและหุ้นบริษัทที่ชาร์ลเอามาเป็นสินสอด มากจนท่านปู่ท่านย่าของของขวัญคิดว่ามันมากเกินไปเสียด้วยซ้ำ “มันมากเกินไปรึเปล่าพ่อชาร์ล” ท่านว่าขึ้น

อาการเหม่อๆของของขวัญตั้งแต่กลับมาจากมหาลัยทานข้าวเสร็จคนตัวเล็กก็นั่งเหม่ออยู่หน้าทีวี “ที่รัก.. เป็นอะไรครับ” ชาร์ลถามคนตัวเล็กและนั่งลงข้างๆ “....” “ที่รัก” “....” “ของขวัญ!” ชาร์ลเรียกคนตัวเล็กเสียงดังมากขึ้นแล้วเขย่าแขน “ค ..คะ” ของขวัญหันมาหาอีกคนแล้วยิ้มให้ “เป็นอะไร บอกพี่ครับ” ชาร์ลถามอีกคนเสียงเครียดทันทีที่เห็นอีกคนเป็นแบบนั้น “ชาร์ล” ของขวัญเรียกอีกคนเสียงหวิวแล้วเข้าไปกอด “เป็นอะไรครับ” ชาร์ลถามอีกครั้งอย่างใจดี “ช่วงนี้หนูรู้สึกแปลกๆ รู้สึกเหมือนโดนจับตามองยังไงก็ไม่รู้” ของขวัญช้อนตาบอกคนรัก “รู้สึกแบบนั้นเหรอครับ” “อื้อ.. ชาร์ล มีอะไรที่ชาร์ลไม่ได้บอกหนูมั๊ยคะ” ของขวัญถามที่เห็นสายตาของชาร์ลยามที่ถามแบบนั้น “ฟาร์ส่งคนมาตามหนู” และคำตอบของชาร์ลก็ทำให้ของขวัญตาโต “จริงเหรอคะ! ทำไมชาร์ลไม่บอกหนู” ของขวัญขมวดคิ้วถามทันที “พี่กำลังจัดการ”

“หนูอยากไปที่ทำงานของชาร์ลค่ะ” ของขวัญบอกคนรักในตอนรุ่งสางของวันพุธ “ไปทำไมครับ” “แล้วไปไม่ได้เหรอคะ” ของขวัญขมวดคิ้ว ขยับขึ้นไปนั่งทับอยู่บนหน้าท้องของชาร์ลทั้งที่ท่อนล่างยังเปลือยเปล่า จนความสาวสัมผัสกับก้อนกล้ามเนื้อแข็งๆของสามี “ไปน่ะไปได้ครับ แต่พี่กลัวหนูจะเบื่อ” มือหนาสอดเข้าไปในเสื้อนอนตัวบางแล้วบีบเคล้นก้อนเนื้อนุ่มหยุ่น ปลายนิ้วที่คลึงส่วนของยอดอกที่ตอนนี้แข็งเป็นไตเพราะความเสียว “อือ หนูอยากไปดูชาร์ลทำงานอีกค่ะ” ของขวัญบอก มือบางล้วงเข้าไปในกางเกงนอนของชาร์ลแล้วจับท่อนเอ็นที่แข็งพร้อมรบในตอนเช้า “อืม.. ของขวัญ..” “นะคะ ให้หนูไปนะ อืออ” ของขวัญขยับไปด้านหลังแล้วค่อยๆจับแท่งร้อนตั้งตรง ยกสะโพกและค่อยๆรับความยาวเข้าไปจนหมด “อ๊ะ อ๊าาา” ของขวัญครางออกมาเบาๆเมื่อความใหญ่โตเข้าไปในโพรงคับแคบของเธอจนหมด ของขวัญขยับบดสะโพกเบาๆเพราะความคับแน่นและลึกจนแทบจะจุก “เด็กดี” ชาร์ลเรียกเสียงพร่า ดึงเสื้อนอนของน้องให้พ้นทางแล้วขยับตัวขึ้นไปดูดดึงยอดอกเต่งตึงนั

ปากอิ่มที่บวมแดงเพราะอาหารรสจัดตรงหน้า แต่ของขวัญก็ยังคงตักทานไม่หยุด ชาร์ลก็ทำได้แค่ใช้ทิชชู่ซับเหงื่อและคอยป้อนน้ำ ป้อนข้าวเหนียวไก่ย่างให้เพื่อให้อีกคนคลายความเผ็ด “ซี๊ดด เผ็ดจังเลยค่ะ” ของขวัญว่าน้ำตาคลอหน่วย “เผ็ดก็พอแล้วครับ สั่งใหม่มั๊ย” “อื้อ ไม่เอา แบบนี้อร่อยแล้วค่ะ” ของขวัญยิ้มให้ แล้วทานข้าวเหนียวที่ชาร์ลป้อนให้ก่อนจะตักยำมะม่วงสีสดนั่นเข้าปากอีกชาร์ลทานไปไม่กี่คำแล้วก็รู้สึกอิ่ม ทานแค่ไก่ย่างและพวกข้าวเหนียวเท่านั้น เพราะตอนนี้เอาแต่มาดูแลเมียตัวน้อยที่นั่งทานอยู่ข้างๆแทน “ชาร์ลขา เอายำปูม้าได้มั๊ยคะ” “เอาแบบไม่เผ็ดนะ” “เอาแบบนี้” ของขวัญชี้ไปยังถ้วยที่ตัวเองทานอยู่ “มันเผ็ดไปครับ หนูปากแดงหมดแล้ว ดูเหงื่อสิ” ชาร์ลตีคิ้วยุ่ง เช็ดเหงื่อที่ไหลของน้องออกให้ไม่ขาดมือ “แต่มันอร่อย นะคะ ให้หนูทานนะ” “ท้องเสียขึ้นมาจะทำยังไงครับ” “ไม่เป็นไรหรอกนะคะ หนูทานกับเพื่อนๆบ่อยเลย นะ” ของขวัญเขย่าแขนอีกคน ดีที่ร้านนี้เป็นร้านที่เปิดแอร์ทำใ

“จุ๊บ จุ๊บ ขอบคุณนะครับ” ชาร์ลกดจูบอีกคนไปทั่วใบหน้า พูดขอบคุณไม่หยุด “หนูต่างหากที่ต้องขอบคุณชาร์ลที่เสกตัวเล็กมาไว้ในท้องของหนู” ของขวัญยิ้ม “พี่ไม่เคยอินเรื่องพวกนี้เลย จนกระทั่งวันนี้ รู้แล้วว่าความดีใจที่จะได้เป็นพ่อคนมันมากขนาดไหน” ชาร์ลบอกคนที่นั่งอยู่บนตัก “อยากได้ลูกสาวหรือลูกชายคะ” ของขวัญแตะปลายนิ้วลงบนปลายจมูกโด่งเบาๆ “ได้หมดเลยครับ พี่เคยบอกหนูแล้วไง” “แต่หนูอยากได้ผู้หญิงเป็นคนแรก” ของขวัญเอ่ยบอก เปลี่ยนแขนเรียวไปคล้องคอคนตัวโตเอาไว้ “ทำไมล่ะ” ทีแรกคิดว่าของขวัญอยากได้ผู้ชายจะได้ปกป้องน้องในอนาคต “ก็เผื่อว่าคนที่สองเป็นผู้ชาย พี่สาวจะได้คอยเลี้ยงให้น้องได้ซึมซับความอ่อนโยนให้น้องไงคะ อบอุ่นและเป็นสุภาพบุรุษ” ของขวัญยิ้ม “จะได้ไม่เหมือนพี่ใช่มั๊ย” ชาร์ลหัวเราะ “หนูไม่คิดแบบนั้นสักหน่อย ชาร์ลของหนูอบอุ่นและใจดีที่สุดในโลกเลยนะ และลูกก็ต้องได้ความแข็งแกร่งของชาร์ลอยู่แล้ว ฟอดด แต่ไม่ว่าเพศไหนหนูก็รักหมดเลย” ของขวัญยิ้มกว้าง