บททั้งหมดของ วาสนาเอื้อย: บทที่ 1 - บทที่ 4

ดวงตาคมมองรอบๆ ร้านอย่างเฉยชาก่อนที่สายตาคู่คมจะหยุดอยู่ที่หญิงสาวคนหนึ่งในมุมที่เขานั่งอยู่นั้นสามารถมองเห็นเธอได้อย่างชัดเจน ผู้หญิงผิวขาวผ่อง ผมยาวดำสลวย กำลังนั่งกินเค้กคำโตอย่างเอร็ดอร่อย โดยที่ไม่ได้สนใจบรรยากาศรอบข้างเลยสักนิด“นายขึ้นไปก่อนได้เลยฉันจะรอเอาเค้กให้คุณแม่เอง” เสียงเรียบสั่งเลขาข้างกายในขณะที่สายตายังคงจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าตลอดเวลาเธอเป็นใครกัน?ศิลาหรือนายศิลา วัฒธนา ชายหนุ่มผู้มีดวงหน้าหล่อเหลาจมูกโด่ง ดวงตาคมเข้ม รูปหน้าหล่อราวกับรูปปั้น ผู้เป็นเจ้าของส่วนสูง 185 เซนติเมตรมีอายุเพียง 17 ปีชายหนุ่มผู้เป็นลูกชายคนเดียวของคุณพิเชฐ วัฒธนา เจ้าของบริษัทอสังหารายใหญ่ในประเทศไทยชายหนุ่มเข้ามาดูงานภายในบริษัทเหมือนกับทุกครั้งที่ผ่านมา ทว่าในวันนี้กลับแปลกไปจากเดิม เขานั่งอยู่ในร้านขนมหวานที่ไม่ชอบได้นานกว่าทุกครั้ง เพียงเพราะว่าภายในร้านมีใครบางคนที่ทำให้เขาสามารถนั่งอยู่ในร้านที่มีกลิ่นเค้กแบบนี้ได้นานผู้หญิงตรงหน้าทำให้เขาลืมไปว่าเขาเกลียดร้านขนมหวานมากแค่ไหน“เอ่อ จะดีเหรอครับ” ชัยธวัชเลขาวัยกลางคนรู้ดีว่าคุณชายน้อยของบ้านไม่ชอบกลิ่นเค้กกลิ่นชา ทว่าที่ชายหนุ่มท

เมื่อได้ฟังรายละเอียดจากคนเป็นพ่อศิลาจึงได้แต่เจ็บใจ พ่อรู้ทั้งรู้ว่าเพื่อนของตัวเองหวงที่ดินแต่ก็ยังอยากจะซื้อ ขนาดพ่อที่เป็นเพื่อนกันกับคุณลุงเจ้าของที่ดินยังคุยกันไม่ได้เลย และตัวเขาล่ะเป็นใคร?พ่อตั้งใจกลั่นแกล้งเขาชัดๆเลยแบบนี้ หนำซ้ำยังส่งให้เขาไปเข้าหาลูกสาวของคุณลุงอีก พ่อของเขาช่างเป็นคนจริงใจต่อเพื่อนรักจริงๆ“ทำไม? หรือว่าแกไม่มีปัญญา” ที่ดินตรงนั้นเป็นทำเลทองของจังหวัดนครราชสีมาหรือโคราช เพราะอีกไม่กี่ปีข้างหน้ารัฐบาลจะสร้างรถไฟฟ้าความเร็วสูงผ่านตรงนั้นหากว่าซื้อที่มาได้กำไรทั้งหมดหลังจากที่หักค่าใช้จ่ายจากการลงทุนแล้วเขาจะยกให้เจ้าศิลาทั้งหมดเลย“พ่อ ที่ดินดีแบบนั้นหากว่าผมเป็นคุณลุงผมลงทุนเองไม่ดีกว่าเหรอ” มันค่อนข้างยากที่ท่านจะขายให้“ศิลาแกถามฉันอย่างนั้นเหรอ?”“........” ร่างสูงของเด็กหนุ่มพยักหน้า เรื่องนี้พ่อเป็นคนต้นคิดดังนั้นเรื่องรายละเอียดทั้งหมดพ่อก็น่าจะรู้“นั้นมันเป็นปัญหาของแก ฉันมอบงานให้แกแล้ว” เรื่องอะไรเขาจะช่วยมัน ให้เจ้าลูกชายไปยุ่งอยู่กับงานนั่นแหละดีแล้ว จะได้ไม่มีเวลามายุ่งกับภรรยาของเขามันอยากมีคนดูแลมันต้องหาเมียเอง จะมาอ้อนภรรยาของเขาทำไม มัน