Hindi na kami nag-aksaya ng oras. Kasama sina Adrian, Ethan, Gabriel, Helena at Marina, dumiretso kami sa lumang Valdez chapel. Tahimik ang buong lugar. Matagal nang hindi ginagamit ang maliit na kapilya. Nababalot ng alikabok ang mga bangko, habang ang mga lumang kandila ay halos wala nang natitirang kandila. “Dito?” tanong ni Ethan. Tumango si Adrian. “Dito ako dinala ng lolo ko noong bata pa ako.” Napatingin ako sa kanya. “May sinabi ba siya tungkol sa underground crypt?” Umiling siya. “Ang sabi lang niya, may mga bagay na hindi dapat hinahanap ng mga taong hindi handang malaman ang katotohanan.” Napakunot ang noo ko. “Napaka-dramatic naman.” Bahagyang ngumiti si Adrian. “Valdez siya.” Napangiti rin ako, pero agad iyong nawala nang mapansin ko ang malaking rebulto sa harap ng altar. May kakaibang marka sa base nito. AURELIA-FOUR. “Adrian.” Lumapit siya. Nang makita niya ang marka, seryoso agad ang mukha niya. “Hindi ko ito nakita noon.” Lumapit si Helena. “Hin
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-29 อ่านเพิ่มเติม