Startseite / โรแมนติก / เพลย์บอยพิฆาตรัก NC25+ / บทที่ 3.3 - รุกรัก เขย่าหัวใจ (สัญญาจ้าง)

Teilen

บทที่ 3.3 - รุกรัก เขย่าหัวใจ (สัญญาจ้าง)

“เอ่อ… แล้วคุณหนูรันไม่ลงมาทานข้าวด้วยกันหรือคะ”

คำถามของรสรินเปลี่ยนบรรยกาศสดใสให้หมองหม่น คุณนิภาถอนหายใจเฮือกใหญ่ ฟากศรุตเองก็เขี่ยข้าวในจานไปมา รสรินเริ่มใจคอไม่ดี นี่เธอพูดอะไรผิดไปหรือ? ทำไมพวกเขาถึงทำท่าราวกับโลกกำลังจะแตกแบบนี้ล่ะ

“รายนั้นเขาทานในห้องนอน ไม่ร่วมกับใครหรอก” คุณนิภาว่า

“แล้วมีใครยกสำรับไปให้หรือยังคะ ถ้ายังเดี๋ยวรสจะขออาสายกไปเอง”

รสรินอยากลองทำความรู้จักกับศรันเอาไว้ อย่างน้อยๆ จะได้รู้นิสัยใจคอไปพลางๆ ก่อน

“ฉันว่าเอาไว้พรุ่งนี้เถอะ ตอนนี้คงไม่เหมาะ”

ศรุตไม่เห็นด้วย ศรันอาละวาดแน่ถ้าเห็นรสริน เด็กชายยังไม่ทราบว่าพ่อของตนหาพี่เลี้ยงคนใหม่มาดูแลได้แล้ว

“ค่ะ” ในใจรสรินคัดค้านชายหนุ่ม อะไรคือไม่เหมาะ เธอมาทำงานนะไม่ได้มาเที่ยวเล่น แทนที่จะดีใจที่ลูกจ้างอยากเริ่มงานไวๆ

“อิ่มแล้วใช่ไหม?” ศรุตรวบช้อนเข้าด้วยกันจากนั้นก็ยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม

“ค่ะ”

“งั้นไปคุยกับฉันบนห้องทำงาน”

พูดจบร่างสูงก็ลุกเดินขึ้นบันไดไปทันที รสรินยังคงนั่งค้างอยู่ที่เดิม คนขี้หงุดหงิดหันมองด้วยสายตาดุดัน

“จะนั่งแช่อีกนานไหม ลุกมาสิ” พอเจอสกิลน้ำเสียงห้วนจัดเข้าไปร่างบางก็รีบกุลีกุจอแทบไม่ทัน คุณนิภาได้แต่ส่ายหน้าซ้ำๆ เห็นทีงานนี้รสรินคงไม่ใช่แค่ต้องดูแลศรันอย่างเดียวแน่ ดูท่าเจ้าตัวพ่อเองก็เรียกร้องความสนใจอยู่ไม่น้อย

เฮ้อ… กรรมใครกรรมมัน

ไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศไม่ได้ช่วยให้ความวิตกกังวลในใจของรสรินลดลง ศรุตทิ้งกายนั่งลงบนเก้าอี้ก่อนผายมือเชิญให้หญิงสาวนั่งลงฝั่งตรงข้ามกับตน สายตาคมกล้ามองเธอนิ่งงันชั่วครู่ ไม่นานก็เปิดลิ้นชักหยิบซองกระดาษสีน้ำตาลเข้มยื่นส่งให้คนตรงหน้า

“สัญญาว่าจ้าง เปิดอ่านรายละเอียดดู”

“ค่ะ”

รสรินเปิดซองแล้วหยิบแผ่นกระดาษสีขาวออกมาวางลงกับโต๊ะ นิ้วชี้เรียวไล่อ่านทุกตัวอักษรอย่างตั้งใจ เสี้ยวหน้าหวานชวนให้คนมองหลงใหล ศรุตอมยิ้มแต่เจ้าหล่อนไม่เห็น จนกระทั่งวงหน้านวลเงยขึ้นสบตา ชายหนุ่มรีบเปลี่ยนสีหน้าให้เคร่งขรึมดังเดิม

“สงสัยตรงไหนถามได้เลย”

“ไม่มีค่ะ ฉันเข้าใจทุกอย่าง” รสรินยิ้มกว้าง

“ถ้าอย่างนั้นเรามาคุยกันในส่วนของค่าจ้าง เธออยากได้เท่าไหร่ต่อเดือน” ศรุตรู้ว่าเธอรอคอยเวลานี้มากที่สุด

รสรินคิดหนัก คำพูดของสมหมายลอยกลับเข้ามาอีกครั้งที่บอกให้เธอเรียกค่าจ้างเดือนละห้าหมื่นบาท ใจจริงก็อยากแบบนั้น แต่จำนวนเงินสูงเกินไปเธอไม่ขอเสี่ยงดีกว่า ดีไม่ดีเจ้านายจะหมันไส้แล้วไล่ตะเพิดเข้าให้

“หนึ่งหมื่นห้าพันบาทค่ะ”

คิ้วเข้มขมวดเป็นปม ศรุตยกมือลูบปลายคางไปมา

“ทำไมเรียกน้อยจัง”

นี่น้อยเหรอ? ตอนเธอทำงานเป็นผู้ช่วยครูสอนเด็กอนุบาลได้แค่เดือนละหนึ่งหมื่นบาทถ้วน ต้องหางานพิเศษทำงกๆ เพื่อให้ตัวเองมีรายได้จากหลากหลายช่องทาง

“เรียกใหม่ เอาที่แพงกว่านี้” ศรุตว่า

“คะ?!” รสรินตกใจ

“เรียกใหม่” เขาทำหน้าคล้ายรำคาญ รสรินไม่กล้าสงสัยอะไรต่อ ครุ่นคิดตัวเลขอยู่ในหัว

“สองหมื่นบาทค่ะ”

“น้อยไป เอาใหม่”

ก็ยังไม่ถูกใจเขาอยู่ดี ทำไมถึงมักน้อยขนาดนี้นะแม่คุณ ถ้าเป็นพี่เลี้ยงคนอื่นคงตาวาวร้องขอกันอย่างมันส์ปากไปแล้ว

“ถ้าอย่างนั้นก็… สองหมื่นห้าค่ะ”

รสรินพูดติดๆ ขัดๆ เกิดมาก็เพิ่งเคยเจอคนจ้างงานใจป้ำ สั่งให้ลูกจ้างเรียกร้องค่าตอบแทนสูงๆ

“น้อยไป เรียกอีก” ศรุตไม่มองหน้าคู่สนทนา เขาเอนกายหมุนเก้าอี้นั่งหันข้างพลางแอบยิ้มคนเดียว

อะไรของเขานะ หรือจะลองเรียกห้าหมื่นตามที่ลุงสมหมายแนะนำ รสรินว้าวุ่นในใจ เรียวปากอิ่มเม้มสนิทเป็นเส้นตรง ศรุตไม่เร่งเร้าเอาคำตอบ ปล่อยให้เธอคิดทบทวนตัวเลขที่ต้องการ คิดเยอะๆ เลยยิ่งดี แม่กระต่ายน้อยจะได้นั่งอยู่กับเขานานๆ

“เอ่อ หะ หะ ห้าหมื่นค่ะ”

รสรินหลับตาปี๋ หวั่นใจกับปฏิกิริยาของชายหนุ่ม ห้าหมื่นสำหรับเธอถือว่าเยอะมหาศาล ศรุตหลุดเสียงหัวเราะเบาๆ ปรายตามองร่างบาง เห็นทำตัวสั่นหงกๆ ก็ยิ่งพิศวาสเข้าไปใหญ่

“หกหมื่นห้าต่อเดือน พอใจไหม”

“คะ?” รสรินอึ้ง “ทำไมถึงมากมายนักล่ะคะ” กลายเป็นว่าเขาเพิ่มให้อีกหนึ่งหมื่นห้าพันบาท นี่เธอหูฝาดไปหรือเปล่าเนี่ย

“ลูกชายฉันเลี้ยงยาก เธออาจจะต้องเหนื่อยหน่อย งานหินแบบนี้ก็เหมาะสมกับค่าตอบแทนสูงๆ ไม่ใช่เหรอ” ศรุตย้อนถาม

“หรือเธอกดดัน?” ชายหนุ่มตั้งข้อสงสัย บางทีรสรินอาจกำลังกดดันกับจำนวนเงินที่เขาเสนอให้ ในกรณีที่หล่อนทำงานได้ไม่สมกับประสิทธิภาพที่เขาตั้งไว้

“ส่วนหนึ่งค่ะ แต่ไม่ใช่ทั้งหมด”

รสรินมั่นใจในประสบการณ์ของตัวเอง เธอคลุกคลีกับเด็กมาหลายปี เจอมาแล้วทุกรูปแบบ ตั้งแต่นิสัยดีมากไปจนถึงแย่สุด เรื่องเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมอันก้าวร้าวไม่ใช่ปัญหาหลัก มันคือหน้าที่ของผู้ใหญ่อันมีวุฒิภาวะมากกว่าต้องจัดการอยู่แล้ว

“แล้วเธอหนักใจเรื่องอะไร” ศรุตดูออกว่าเธอมีเรื่องติดค้างอยู่ข้างใน

“ฉันคิดว่าเงินเดือนที่คุณเสนอให้มันมากเกินไป พิจารณาเรื่องนี้ดูอีกทีเถอะค่ะ ฉันไม่สบายใจ”

ถ้าจะเรียกว่านี่เป็นอีกหนึ่งเสน่ห์ของเธอก็คงไม่เกินจริงไปนัก ศรุตค่อนข้างประทับใจในคำตอบของรสริน คนที่มีอุดมการณ์และไม่เน้นเอาผลประโยชน์ส่วนตัวเป็นหลักหายากยิ่งในสังคม ในฐานะที่เขาเป็นนักธุรกิจ ปกครองคนมากกว่าหนึ่งหมื่นชีวิต บุคลากรอย่างรสรินถือเป็นหนึ่งวัตถุดิบสำคัญที่องค์การต่างๆ ต้องการตัวมากที่สุด!

“โอเค… งั้นเอาเป็นว่าฉันให้ห้าหมื่นตามตัวเลขล่าสุดที่เธอเสนอมาแล้วกัน ตกลงไหม?”

“ค่ะ” รสรินพยักหน้า เริ่มรู้สึกดีขึ้นมาหน่อย

“เซ็นสัญญาสิ” เขาส่งปากกาคู่ใจให้เธอ

Lies dieses Buch weiterhin kostenlos
Code scannen, um die App herunterzuladen

Aktuellstes Kapitel

  • เพลย์บอยพิฆาตรัก NC25+   บทส่งท้าย - อบอวลไปด้วยความรัก (จบบริบูรณ์)

    “เย้ เมียท้องแล้วโว๊ย!!!”ศรุตดีใจแหกปากตะโกนร้องลั่นบ้านหลังจากรสรินยืนยันถึงการมีทายาทตัวน้อยๆ ศรันกระโดดโลดเต้นไปกับบิดา เขาเองก็อยากมีน้องมานาน จะได้มีเพื่อนเล่นก็คราวนี้“ท้องแล้วเหรอ?” คุณนิภาที่ลุ้นอยู่รีบถาม“ครับแม่ รสบอกว่าขึ้นสองขีดครับ”เสียงเข้มตื้นตัน ประคองเมียรักให้นั่งลงบนโซฟา“แต่รสอยากไปตรวจให้แน่ใจอีกทีค่ะ เผื่อมันไม่ชัวร์”รสรินยังไม่อยากดีใจไปก่อน ทว่าพอได้ยินเมียรักพูดเช่นนั้นศรุตก็เริ่มคอตก“อ้าว… หมายความว่าไงอ่ะ จะไม่ท้องเหรอ” ถ้าไม่ท้องเห็นทีคนที่เสียใจที่สุดไม่แคล้วเป็นเขากับเจ้าลูกชายตัวดีแน่ศรันทำหน้าเศร้าตามพ่อ…“ไปกันใหญ่แล้วค่า รสคิดว่าน่าจะท้องแต่แค่อยากได้ความมั่นใจเท่านั้น”แน่ล่ะ! หล่อนอยากกินแต่ของเปรี้ยวของดอง ปกติเคยชอบกินของแบบนี้เสียที่ไหน กลับบ้านไปคราวก่อนมารดาก็ทักว่าอวบขึ้น มีน้ำมีนวลผิวพรรณผ่องใส คนเป็นแม่แนะนำให้ซื้อที่ตรวจครรภ์มาตรวจ เพราะอาการที่รสรินเป็นคืออาการของคนที่กำลังจะขึ้นแท่นเป็นคุณแม่“ไปตรวจก็ดีนะลูก จะได้ฝากท้องด้วยเลย”คุณนิภาเอ็นดูรสรินมาก ตั้งแต่มีเธอคนนี้มาเป็นลูกสะใภ้บ้านหลังนี้ก็มีแต่ความสุข หญิงสาวปฏิบัติตัวดีทุกกร

  • เพลย์บอยพิฆาตรัก NC25+   บทที่ 15 - ยอดรัก ยอดดวงใจ (คุณแม่คนใหม่) (จบตอน)

    รสรินมีอาการดีขึ้นตามลำดับเพราะได้รับการรักษาอย่างดีเยี่ยม… หรืออีกนัยหนึ่งคือได้บุรุษพยาบาลหน้าหล่อคอยประคบประหงมเจ้าหล่อนตลอดเวลา“คุณไม่ทำงานหรือคะ?”เสียงหวานเอ่ยถาม เธอนอนพักฟื้นมาห้าวันแล้วก็ยังเห็นเขาเฝ้าไม่ห่าง หนำซ้ำยังชอบไล่คนอื่นให้กลับบ้านไวๆ เพื่อที่ตัวเองจะได้อยู่กับหญิงสาวสองต่อสอง แต่ไม่ทั้งหมดนะ เพราะมีอยู่สองคนที่ศรุตไม่กล้าไล่คือ มาลาและพิมพ์มาดา“งานทำเมื่อไหร่ก็ได้ เมียป่วยอยู่ ต้องเฝ้าเมีย” ศรุตตอบหน้าตาย ทำเอาคนถามถึงกับอายม้วน โชติและคุณนิภาส่ายหน้ามองด้วยรอยยิ้ม คนป่วยหยิกเนื้อหนาเต็มแรงหนึ่งที“เจ็บนะ หนอยแน่! หยิกมาได้เดี๋ยวจับปล้ำคาเตียงซะเลยนิ” ศรุตไม่สลด ทำท่าจะกระโจนเข้าใส่หญิงสาว“ฮึ่มๆ” คุณนิภากระแอมไอเรียกร้องความสนใจ บุตรชายหันไปมองมารดาแล้วทำหน้าทะเล้น“อะไรกันครับคุณแม่ อยากได้หลานเพิ่มอีกคนไม่ใช่หรือครับ” ได้ทีเจ้าลูกชายก็เอาใหญ่ คุณนิภาบอกว่าอยากได้หลานเพิ่มแต่ขอเป็นผู้หญิงนะ เพราะจะได้จับแต่งตัวคุยเรื่องไฮแฟชั่นกับตน ศรันเป็นเด็กผู้ชายไม่พอ อีกทั้งยังเป็นเด็กที่ชอบเก็บตัวเงียบและอยู่คนเดียวเป็นหลัก ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร ดีหน่อยที่ช่วงหลังเริ่มเข้า

  • เพลย์บอยพิฆาตรัก NC25+   บทที่ 14 - ทำร้าย (เป็นห่วงสุดหัวใจ) (จบตอน)

    “เธอเป็นใคร เข้ามาในบ้านนี้ได้ยังไง!” รสรินที่ตัดสินใจเดินมาดูถึงกับผงะ เมื่อเห็นว่ามีผู้หญิงหน้าตาสวยจัดจ้านคนหนึ่งกำลังถ่ายเทเครื่องเพชรของคุณนิภาใส่ถุงผ้าสีดำอย่างลวกๆ“ยัยบ้านี่! สาระแนนักนะ” ผู้บุกรุกกัดฟันกรอด รีบจัดการกับสิ่งของมีค่าโดยไม่สนใจมดแมลงน่ารำคานอุตส่าห์สืบจนรู้ว่าวันนี้คุณนิภาไปนอนค้างบ้านเพื่อน อีกทั้งศรุตก็กลับดึกเพราะติดประชุมใหญ่ พระเจ้ายังส่งนังผู้หญิงน่ารำคานมาขัดขวางทางของเธออีก“อย่านะ เธอไม่มีสิทธิ์ขโมยของๆ คนในบ้านหลังนี้!”รสรินไม่เห็นด้วยกับการกระทำต่ำช้า เธอพยายามยื้อยุดฉุดกระชากถุงผ้าสีดำมายังตน“นังพี่เลี้ยงจอมจุ้น ทำไมหะ? หรือว่าหล่อนอยากเก็บเอาไว้ใส่เอง อย่าคิดนะว่าฉันรู้ไม่ทันเธอ” โจรสาวเดือดดาล“เธอเป็นใคร แล้วรู้จักฉันได้ยังไง”รสรินแปลกใจ ผู้หญิงคนนี้ทำทีเหมือนรู้จักกับเธอมาก่อน ทั้งๆ ที่เธอมั่นใจว่าแม้แต่หน้าของหล่อนเธอก็ไม่เคยเห็น“ฉันเป็นใครไม่สำคัญ แล้วที่ฉันพูดมันผิดไหมล่ะ หล่อนเองก็อยากได้ของเหล่านี้จนตัวสั่น!”“ฉันไม่นิยมอยากได้ของๆ คนอื่น” รสรินตอบโต้“หล่อนจะคิดยังไงก็ช่าง ถอยไป!”ผู้บุกรุกผลักร่างบางให้พ้นทาง“ฉันไม่ให้ไป เธอจะไปไหนไม

  • เพลย์บอยพิฆาตรัก NC25+   บทที่ 13 - ทำใจยอมรับ (ทั้งหึงทั้งหวง) (จบตอน)

    “หนักค่ะ” ร่างบางร้องบอก รสรินอายจนไม่กล้าสบตาคนเบื้องบน“เพิ่งเสร็จใครเขาหนักกัน แบบนี้เขาเรียกว่าโล่งเบาสบายตัว” ศรุตยักคิ้วเย้ายวนด้วยรอยยิ้ม รสรินจึงทุบไหล่เขาไปหนึ่งทีแก้เขิน“คนบ้า!” ดูหล่อนทำหน้าเข้า ผู้หญิงอะไรน่ารักน่าชัง น่าฟัดน่าขยี้“มีความสุขไหม” แววตาหนุ่มประกายวับ ยิ่งเขาพูดเสียงนุ่มทุ้มรสรินก็ยิ่งอายจนไม่กล้ามองหน้า มือหนาต้องจับปลายคางบังคับให้หล่อนสบตาด้วย“ว่าไง สุขหรือไม่”เขารู้ว่าหล่อนยังใหม่นักสำหรับเรื่องอย่างว่า“ฉัน” เกิดมาไม่เคยคิดว่าต้องทำอะไรแบบนี้ รสรินก็แค่ผู้หญิงธรรมดาๆ คนหนึ่ง หล่อนใช้ชีวิตเรียบง่ายไปวันๆ ทว่าต้องพลิกผันเจอผู้ชายเพลย์บอยตัวฉกาจอย่างเขา“มันไม่ใช่เรื่องน่าอายเลยรสริน เดี๋ยวอีกหน่อยเราก็ต้องหมั้นและแต่งงานกันในที่สุด”“คุณพร้อมที่จะแต่งงานแล้วหรือคะ” รสรินถาม“แล้วทำไมฉันต้องไม่พร้อมด้วยล่ะ” ศรุตถามกลับ มีแต่เธอที่ชอบปฏิเสธเขาท่าเดียว“ก็คุณเคยบอกว่าคุณยังไม่ เอ่อ… ยังไม่รักฉัน” พูดแล้วก็หลบตา เม้มปากอิ่มแน่น“แต่ตอนนี้รักแล้วไง” เสียงเข้มแหบพร่ากระซิบ“อะไรกัน ทำไมความรู้สึกเปลี่ยนไวนักล่ะคะ”ตกลงหล่อนจะไว้ใจเขาได้ไหมเนี่ย“จริงๆ ก็น่าจ

  • เพลย์บอยพิฆาตรัก NC25+   บทที่ 12.3 - คุณพ่อสายหื่น NC25+ (นมสดจากเต้านั้นหอมหวาน) (จบตอน)

    “มะ ไม่!”รสรินปฎิเสธทั้งๆ ที่ร่างกายพร้อมมอบให้แก่เขา หญิงสาวไม่ได้อยากเป็นแบบนี้เลยสักนิด แต่เธอห้ามตัวเองไม่ได้“ไม่ให้ก็จะเอา หิวมานานแล้ว จะกินให้เกลี้ยงเลย”คนเอาแต่ใจไม่แคร์ รสรินเกลียดนักเชียว ถ้าคิดจะบังคับกันตั้งแต่แรกแล้วจะพูดขอให้มากความทำไม“คนบ้า อะ อื้ม!”เสียงหวานถูกกลืนลงลำคอเมื่อริมฝีปากหยักหนาเคลื่อนปิดทับเรียวปากนุ่ม ศรุตสอดลิ้นเข้าไปยังวังวนเสน่หา ดูดรัดลิ้นเล็กไร้เดียงสาจนสติของสาวเจ้าแตกกระเจิง จุมพิตเร่าร้อนมาพร้อมความอ่อนหวานจนไม่อาจขัดขืน รสรินเริ่มปล่อยกายไปกับความละมุนที่เขามอบให้ ศรุตจึงคลายข้อมือเรียวทั้งสองข้างที่เขาตรึงไว้ในทีแรก เพราะมั่นใจว่าเธอไม่คิดต่อต้านอีกต่อไปรสรินยกมือคล้องลำคอแกร่ง หัวใจของศรุตเบิกบานยิ่งกว่าต้นไม้ที่ได้รับน้ำทิพย์ เขากอดรัดร่างแน่งน้อยแล้วจูบแลกลิ้นดูดดื่ม“อื้ม พะ พอก่อนค่ะ”รสรินต้องเป็นฝ่ายร้องห้ามเพราะหล่อนหายใจไม่ทัน ศรุตยอมถอนเรียวปากออกอย่างเสียดายแต่ไม่เป็นไร เรือนร่างนี้ยังมีอะไรให้เขาได้ค้นหาอีกเยอะ“ไปที่เตียงกันนะ”เสียงทุ้มกระซิบ เขาจัดการอุ้มเจ้าหล่อนเดินไปยังเตียงกว้าง บรรจงวางร่างบางอย่างทนุถนอม รสรินไม่ละสา

  • เพลย์บอยพิฆาตรัก NC25+   บทที่ 12.2 - คุณพ่อสายหื่น (ขอเถอะนะรสริน)

    “ทำบ้าอะไรของคุณ ปล่อยเดี๋ยวนี้เลยนะ!”รสรินโวยวาย มองซ้ายแลขวาด้วยกลัวว่าจะมีใครมาเห็น โดยเฉพาะเด็กชายวัยเก้าขวบที่กำลังนั่งระบายสีอยู่ที่ห้องนั่งเล่น“กลิ่นหอมน่ากินจังเลย” นอกจากไม่ปล่อยเขายังทำหน้ามึน“ปล่อย!” เจ้าหล่อนตาแข็ง มือเรียวดันแผงอกกว้างไว้มั่น ไม่ยอมให้เขาบดเบียดเนื้อตัวง่ายๆ“ถ้าลูกชายคุณมาเห็นจะทำยังไง ทำไมถึงได้ทำอะไรประเจิดประเจ้อแบบนี้”“อ่ะๆ พูดแบบนี้แสดงว่าต้องทำในที่ลับตาคนใช่ไหมจ๊ะ”ชายหนุ่มยิ้มยียวน โน้มใบหน้าชิดแก้มนวล รสรินรีบหันหนีแทบไม่ทัน“คนบ้า!”ให้ตายเถอะ เพราะแบบนี้ไงหล่อนถึงไม่อยากทำงานกับเขาแล้ว ผู้ชายเจ้าเล่ห์จอมมารยา จ้องแต่จะหาเรื่องรังแกไม่เว้นวัน“ยิ่งดิ้นยิ่งตื่นนะจ๊ะ” เสียงเข้มแหบพร่า ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดใบหูเล็ก รสรินสะท้านทรวง“ทุเรศ!” หล่อนไม่รู้จะสรรหาคำใดมาด่าเขาแล้ว คนอย่างศรุตยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ“ปากดีเสียจริงแม่พี่เลี้ยงคนสวย มามะ ขอดูดปากชิมรสชาติหน่อยสิ อยากรู้นักว่าจะเผ็ดร้อนเหมือนวาจาหรือเปล่า”ศรุตพยายามบังคับกรอบหน้าหวานให้รับจูบดุเดือด หญิงสาวดิ้นหนีสุดชีวิต มือเรียวทั้งผลักทั้งดันอกกว้างจนคนตัวโตเซซังแทบล้ม รสรินรีบวิ่งหนีขึ

Weitere Kapitel
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status