“พระชายาขอพบท่านอ๋องเพคะ” เหมยหลินที่เดินหน้ามาขออนุญาติเห็นถึงสถานการณ์ไม่สู้ดี ก่อนที่เฟยอ๋องจะพยักหน้าเป็นเชิงอนุญาติ แม้ในใจเดือดดาลแต่เรื่องนี้เขาจะนำมันมาลงที่หม่าซิ่วอิงไม่ได้“หม่อมฉันเห็นท่านอ๋องออกมาทรงงานแต่เช้า จึงเร่งให้สาวใช้ทำซุปอุ่นมาให้เกรงว่าจะเป็นหวัด ไม่ทราบว่า ยุ่งอยู่หรือไม่เพคะ” นางเดินผ่านสตรีที่พอจำได้ในความความจำอยู่บ้าง แต่ทำเป็นมองไม่เห็นเสีย เพราะบทสนทนาเมื่อครู่นางยืนฟังอยู่นานทีเดียว!“เจ้าเป็นสตรีที่มาจากตระกูลขุนนางจริงๆหรือ เหตุใดจึงไม่มีมารยาท” จากที่พลั้งปากจนทำให้เฟยอ๋องโมโห องค์หญิงหลุ่ยหนิงไม่คิดจะห้ามปากตัวเองสักนิด หันมาเล่นงานสตรีที่เข้ามาทำทุกอย่างให้ผิดแผนแทน“ต้องประทานอภัยองค์หญิง เดิมทีข้าไม่รู้จักพระญาติของพระสวามีนัก จึงมองหน้าไม่ชัดและแต่เดิมข้าตั้งใจนำของบำรุงมาให้ท่านอ๋อง ข้าแค่…ทำตามความตั้งใจของข้าเกินไปนิด จนลืมมองว่าตอนนี้ท่านนั้งอยู่ที่ใด“ คนถูกมองข้ามลุกขึ้นยืนเตรียมโวยวาย แต่หม่าซิ่วอิงกลับหันมาเผชิญหน้าให้เห็นหน้ากันชัดๆ”และที่สำคัญไม่เกี่ยวกับเรื่องมารยาท เพราะหากเป็นเรื่องสำคัญ ท่านอ๋องคงไม่อนุญาติให้ข้าเข้ามา” นางเดินไปตร
Zuletzt aktualisiert : 2026-09-15
ANMELDEN
