MasukShare
สกุลหวัง
Tanggal publikasi:
2026-09-18 22:57:16
Bab terbaru
ร้อยปักษาคารวะหงส์ ข้าจะผลักดันท่านปกครองใต้หล้าเอง!!
“เวลาจากนี้ควรใช้ให้เกิดสุข ข้าพระเจ้าขอลา จบสิ้นพิธีการเข้าหอแต่เพียงเท่านี้” แม้เสียงจะหายไปสักระยะแต่คนที่อยู่บนหมอนยังจ้องหน้ากันไม่เลิก“หากมิทำสิ่งใดไปมากกว่านี้ ข้าจะขอชี้แนะท่านเสียหน่อย” เสวี่ยมู่ฉิงขยับลุกออกจากวงแขนอบอุ่นที่มองนางจนรู้สึกร้อนๆหนาวๆ“ว่ามาสิ ข้าเองมีเวลาฟังเจ้าทั้งคืน แต่ต้องหลังจากที่ข้าเองทำการเข้าหอให้เสร็จสมบูรณ์เสียก่อน” ความร้อนรุ่มเกาะเกี่ยวยามสองร่างกายสวยงามดั่งเทพเจ้าปั้นใช้เวลากว่าหนึ่งชั่วยามกว่าลมหายใจของคู่แต่งงานข้าวใหม่ปลามันจะกลับมาเป็นปกติ“ทีนี้เจ้าก็บอกเหตุผลที่วางอำนาจในจวนของข้าเสียตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาอยู่ได้สักทีสินะ” แม้จะถามคล้ายไม่พอใจแต่มือหนาที่เกาะเกี่ยวเรือนร่างเปลือเปล่าของนางเอาไว้แน่นจนนางเองอยากค้อนเสียให้ตาพลัดหลุดออกจากเบ้า“ท่านปู่ข้ารับใช้ฮ่องเต้ทั้งรุ่นก่อนรุ่นหลังมาช้านาน เห็นความเปลี่ยนแปลงไปถึงสองแผ่นดิน ท่านคิดหรือไม่ เหตุใดองค์รัชทายาทจึงขอร้องให้ท่านช่วยปราบกบฏทั้งๆที่แคว้นซีเหมินแห่งนี้ก็มีกบฏอยู่เนื่องๆ” นางเงยหน้ามองคนที่ถือยึดมั่นสัญญากับท่านแม่ของเขานิ่งๆ“เพราะข้าเป็นเพียงที่พึ่งเดียวของเขากระมัง พี่หญิงให
ร้อยปักษาคารวะหงส์ คืนเข้าหอ
คราก่อนคืนเข้าหอของนางเรียกว่าขมขื่นไม่น้อย เพราะสามีถูกคนขององค์รัชทายาทเรียกตัวไปวางแผนจับกบฏ ได้กลับมาอีกครั้งนางจะจัดการมิให้เขาย่างกาย ออกไปจากเรือนหอ“ถวายบังคมเพคะพระชายา” แม่นมหวงเดินเข้ามาเสนอหน้าทันทีที่นางถูกส่งตัวเข้าห้องหอ“นี่แม่นมหวงเป็นคนที่ทางวังไว้ใจให้เข้ามาดูแลคนในจวนเหยียน” เมื่อสามีพูดเช่นนั้นนางทำได้แค่ยิ้มรับ“ที่นี่ต้องมีนางต้นห้องใช่หรือไม่ แล้วเหตุใดแม่นมที่ดูแลเพียงจวนจึงเข้าห้องหอของข้าโดยมิได้รับอนุญาติ” เสียงหวานพูดชัดถ้อยชัดคำจนคนฟังถึงกับผงะออก“เอ่อ หม่อมฉันเพียงแค่เข้ามาดูแลความเรียบร้อยเพคะ” หญิงชราประสานมือก้มหน้าต่ำลงพื้นแต่ส่งสายตาแห่งความไม่พอใจอยู่กลายๆ“เช่นนั้นท่านออกไปเถอะ ท่านพ่อส่งคนสนิทมาดูแลข้าแล้ว คืนนี้ไม่มีงานใดให้ท่านต้องทำ เพราะมันถึงเวลาเข้าหอของข้ากับท่านอ๋อง” นางสบัดมือก่อนหันไปมองพระสวามี“แต่ว่า ม้าเร็วจากเมืองหลวงส่งข่าวว่า รอท่านอ๋องไปร่วมหารือ หม่อมจึงตั้งใจมาอยู่เป็นเพื่อนพระชายาเพคะ” ยายเฒ่าเจ้าเล่ห์ยังไม่วางมือ เมื่อเห็นท่านอ๋องหนิงหลงกำลังจะลุกนางกดมือไว้ทันที“จะทำการสิ่งใด ไว้หน้าคนสกุลเสวี่ยของข้าสักนิด พ่อแม่ข้ายังพ
ร้อยปักษาคารวะหงส์ ข้ากลับมาแล้ว!!
“เจ้าสาวลงจากเกี้ยว” ด้านหน้าจวนเหยียน มีมือใหญ่ยื่นมารอท่าไว้ให้นางจับ ร่างบอบบางแทบปลิวลมสวมชุดสีแดง ใบหน้าคลุมด้วยผ้าสีแดงสดเพื่อปกปิดมิให้ผู้ใดได้พบเห็นนอกจากพระสวามี“บ่าวสาวเคารพพ่อแม่” ฮ่องเต้และฮองเฮานั้งประจำที่สูงสุด สองหนุ่มสาวพากันทำความเคารพพร้อมถวายน้ำชาตามประเพณี“คำนับหนึ่ง คำนับสอง คำนับสาม” งานแต่งงานชื่นมื่นผ่านไปได้ด้วยดี นางรอเวลาเข้าหออย่างใจจดใจจ่อ “เหตุใดจึงเป็นกังวลนัก” ฝ่ามือบางที่ขื่อเหงื่อทำเขารีบหันมาถาม“ตื่นเต้นเจ้าค่ะ วันนี้จะมีสามีเป็นตัวเป็นตน” นางไม่ได้เปิดผ้าคลุมและสนทนากับเขาแผ่วเบา“หึ เจ้าอาจลืมไปแล้ว เจ้าแต่งเจ้าจวนอ๋องของข้าเพราะผู้ใหญ่สกุลเสวี่ยของเจ้าเสนอชื่อ รักใคร่ชอบพอกันรึก็ไม่เลย เหตุใดจึงดีใจจนเนื้อเต้น” ปากคอเลาะร้ายทำนางอยากใช้เล็บเจียนมนตะปบเข้าที่ใบหน้างดงามเหลือเกิน“ท่านเองก็อาจจะลืม สกุลเสวี่ยของข้าเป็นทหารร่วมรบเคียงบ่าเคียงใหญ่ฮ่องเต้มาตั้งแต่ยังเป็นเพียงองค์รัชทายาท” ครานี้นางขยับหันมาหาเขาตรงๆ“การที่ท่านปู่ข้าปล่อยมือข้าให้ท่านดูแลทั้งๆที่เจ้าบ่าวของข้าควรเป็นองค์รัชทายาทเพราะพ่อข้าเองต้องการให้ข้าได้สามีเป็นคนเที่ยงธรรม จิ
ร้อยปักษาคารวะหงส์ ใต้หล้า สี่ดรุณี แคว้นซีเหมิน
“มิใช่ว่าการแต่งงานของข้ากับท่านเพื่ออุ้มชูให้ท่านมีบารมีเพิ่มขึ้นหรอกหรือ หากวันนี้ไว้ชีวิตคนแซ่หวัง ข้าจะเป็นกองสนับสนุนให้ท่านได้ปกครองใต้หล้าเอง!!“”อย่าได้ลืมคำพูดไปเสีย วันนี้ข้าเลือกถวายฏีกาลดโทษให้คนแซ่หวังเพราะหวังแรงสนับสนุนจากเจ้า อย่าผิดคำพูดไปเสียหล่ะ“ ”กลับมาครานี้ ข้าเป็นคนที่ทุกคนต้องก้มหัว!!“ ขอบคุณทวยเทพที่เห็นความเสียสละของนาง จึงย้อนเวลาให้นางได้กลับมาแก้ไขอดีต เพราะยอมอยู่ใต้เงาสามี ยอมแม้กระทั้งสละชีวิตรับผิดแทนองค์รัชทายาท นางจึงต้องตายไปด้วยความเข้าใจผิด สามีถูกจองจำตลอดชีวิตในข้อหากบฏ ได้กลับมาครานี้นางจะลากคอคนชั่วมาลงโทษเสียใต้หล้าแห่งนี้ประกอบไปด้วยสี่แคว้นดรุณี แผ่นดินทองของฮ่องเต้องค์ปัจุบันคือเมืองป๋อจิง เปลี่ยนชื่อเป็นเมืองหลวงแคว้นอู๋ มีองค์หญิงใหญ่อ๋องเซี่ยฮวาและพระสวามีหลิวหยางปกครองแคว้นอวี๋ มีองค์ชายสามหรืออ๋องซีฮ่าวปกครองแคว้นซีเหมิน ปกครองโดยองค์ชายสี่อ๋องหนิงหลงการเมืองละส่ำละส่ายจากอาการประชวรฮ่องเต้ ส่วนองค์รัชทายาทนั้น เมื่อแต่งงานกับคนสกุลหลุ่ยกลับเปลี่ยนเป็นคนละคน แม้แต่ฝ่ายในถวายฏีกายังยกพระชายาหลู่หยางเข้ามาช่วยตัดสินพระทัย จนเกิด
ร้อยปักษาคารวะหงส์ หงส์เคียงบัลลังก์
ตอนนี้มากันพร้อมหน้า ไม่เว้นแม้แต่ฮ่องเต้เฟยหลง ตอนนี้นางกำลังนั้งชงชาที่ได้มาจากเทือกเขาภูซานอย่างใจเย็น วิธีการทำที่ละเมียดละไมทำหลายๆคนร้อนๆหนาวๆ โดยเฉพาะฮ่องเต้เฟยหลง ที่ถูกสายตาอ้อนวอนของสนมอี้เหรินเพียรส่งมาบ่อยๆ“ฝ่าบาทเพคะ สาวใช้สนมอี้เหรินผู้นี้ร้องทุกข์แต่เช้าตรู่ ว่าข้านั้นประทานยาสั่งให้พระองค์ เพื่อเรียกพระองค์กลับจากห้องหอ”นางเอ่ยทุกถ้อยคำใจเย็นและชัดเจน ก่งกงซ่งมองเหลาสตรีที่เป็นสนมต่างมองไปที่สาวใช้เป็นตาเดียว ความหมายที่สื่อทางสายตาจะเป็นอะไรไม่ได้หากไม่ใช่…นางกำลังหาเรื่องตายชัดๆ!!”เมื่อคืนทั้งๆที่ข้าบอกว่าประชวร และยังขอร้องให้เจ้าขยับออกเพราะอาการวิงเวียน แต่เจ้าคิดว่าข้าเสแสร้ง เจ้า…บอกสิ่งใดสาวใช้ผู้นี้กัน นางถึงกับปรักปรำฮองเฮาจนเป็นที่โจษจั่นไปทั่ววังหลวง“ เสียงที่เข้มขึ้นยังไม่รู้สึกร้อนๆหนาวๆเท่าสายตาชิงชังที่มองหวังอี้เหรินเลยสักนิด”เอ่อ หม่อมฉันเพียงแต่ระบายความทุกข์ใจให้คนสนิทฟัง ไม่ทันคิดว่านางที่มีความจงรักภักดีจะกล้ากล่าวหาฮองเฮา“ น้ำตาที่ไหลร่วงเป็นสาย หากชายใดพบเห็นต่างอดสงสารไม่ได้ นางเชื่อเช่นนั้น เพราะตอนอยู่ที่จวนสกุลหวัง นางใช้ได้ผลมานักต่อนัก
ร้อยปักษาคารวะหงส์ หากควบคุมไม่ได้คงไร้ความสามารถ
“ไม่เพคะ หม่อมฉันจะอยู่ที่นี่ในฐานะสนม หากฝ่าบาทไม่ร่วมหลับนอน ขอเพียงแค่ มาเสวยพระกระยาหารที่ตำหนักเสียนเฟยก็พอ” นางโผลเข้าเกาะขาแกร่งเอาไว้อย่างอ้อนวอน เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนจะดึงนางขึ้นมา“กินข้าวเถอะ จะได้พักผ่อน หยางรั่วยกงานกลับไปไว้ที่เดิมข้าจะรีบเข้านอน” เป็นอันว่าไล่ไม่ไป เขาก็คร้านจะต่อรอง อุ๊ป!!! ทันทีที่อาหารนำมาวางด้านหน้า ร่างหนายกมือขึ้นปิดปากทันที“เจ้า ขยับออกไป” เพราะอี้เหรินต้องการเอาใจจึงขยับเข้าหาเขาจนแนบชิด กลิ่นเครื่องหอมที่นางใช้ทำเขาเวียนหัวไม่น้อย“อย่าใจร้ายกับหม่อมฉันเช่นนี้ หม่อมฉันเพียงอยากดูแลพระองค์” นางพูดด้วยความน้อยใจ ท่าทางที่เหมือนเขาเหม็นนางจนแทบอ้วกทำนางรีบยกแขนขึ้นมาดม พบว่าเครื่องหอมที่นางใช้นั้นยังหอมเช่นเดิม“ไม่ เจ้า!!ขยับออกไปก่อน” มือหนาปิดปากและจมูกเอาไว้แน่นแต่มีหรือที่นางจะยอม“ฝ่าบาทเพคะ หม่อมฉันเพียงอยากดูแล” มือบอบบางสองข้างเขย่าแขนอย่างไม่ยอม หน้าอกทรงโตถูไถแขนแกร่งไปมาจนเขาเวียนหัวและ… อ้วกกกกกของเปรี้ยวที่พึ่งเติมพลังมามันส่งกลิ่นที่ไม่น่าพิศมัยสักนิด ดวงตาที่ทาฉาดสีแดงเอาไว้เบิกกว้างเมื่อจุดมุ่งหมายของของเสียที่เขาปล่อยออกมา
Anda juga akan menyukai
ทาสสาวพราวพิลาส
พิณเคล้าสายฝน128.4K Dibacaทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
จี้เวยเวย677.2K Dibacaเสร็จพ่อสุดจะฟลุคเพราะแอบฟังความคิดลูกสาวจอมป่วน
อันอี่หราน115.0K Dibacaบุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ
เหยียนซี156.4K Dibacaตัวประกอบอย่างข้า ขอลาออกจากการเป็นภรรยาของท่านโหว
ซูเล่อเหยียน598 Dibacaลูกอนุเช่นข้า ขอตัดใจ
แคลร์ออสติน303 Dibacaเส้นทางนางร้ายที่ฉันเลือกเอง 70s
sanvittayam377 Dibacaชาตินี้ข้าจะหอบลูกหนีจากท่านอ๋องไร้ใจ
ขนมปังปิ้งโฮวีท/หลิวหลี่หรง/หลิ่งอี้/ซูจิน684 Dibaca
