Semua Bab Mafia's Fate พันธะรักมาเฟีย: Bab 1 - Bab 10

บรรยากาศภายในห้องพักฟื้นวีไอพีที่หรูหราดุจโรงแรมห้าดาวกลับเต็มไปด้วยกลิ่นอายของความกดดัน ลลิลในชุดเดรสแบรนด์เนมเข้ารูปที่ขับเน้นรูปร่างนางแบบของเธอให้ดูโดดเด่น ยืนกอดอกมองชายหนุ่มผู้เป็นคู่หมั้นบนเตียงด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา เบื้องหน้าที่เธอแสดงออกมาต่อหน้าคุณนายมาร์กาเร็ตและสื่อมวลชนคือนางแบบสาวผู้แสนดีที่พร้อมจะดูแลแฟนหนุ่มผู้โชคร้าย แต่เบื้องหลังสายตาคู่นั้นกลับฉายแววรังเกียจอย่างชัดเจนอเล็กซ์ที่ตอนนี้กลายเป็นคนตาบอดและขยับขาไม่ได้ ไม่ใช่ชายหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลที่เธอเคยเชิดหน้าชูตาเดินควงไปงานสังคมอีกต่อไป แต่เขากลายเป็น "ภาระ" ที่จะดึงชีวิตอันหรูหราของเธอให้ตกต่ำลง หากข่าวเรื่องความพิการของเขาแพร่ออกไปมากกว่านี้ หรือหากเธอต้องมาจมปลักอยู่กับการดูแลคนพิการ โอกาสในวงการบันเทิงและภาพลักษณ์นางแบบระดับแถวหน้าของเธอคงพังพินาศ"อเล็กซ์คะ..." ลลิลเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่พยายามดัดให้ดูอ่อนหวาน แต่แฝงไว้ด้วยความห่างเหิน "แม่บอกให้ฉันมาดูแลคุณ แต่ช่วงนี้งานแฟชั่นโชว์คิวแน่นมากจริง ๆ ค่ะ คุณก็รู้ว่าฉันเพิ่งเซ็นสัญญาเป็นพรีเซนเตอร์ระดับเอเชีย..."อเล็กซ์ที่นอนนิ่งอยู่บนเตียง แม้จะมองไม่เห็นแต่เข

เสียงประตูปิดลงเบา ๆ ตามด้วยฝีเท้าที่ก้าวเข้ามาอย่างระมัดระวัง เพียงฟ้าพยายามควบคุมลมหายใจของตัวเองให้สม่ำเสมอ แม้ว่าหัวใจจะเต้นระรัวราวกับกลองศึกยามเมื่อต้องเผชิญหน้ากับร่างสูงใหญ่ที่นอนอยู่บนเตียงอเล็กซานเดอร์รับรู้ได้ถึงการมาของคนแปลกหน้า ประสาทสัมผัสการได้ยินของเขาเฉียบคมขึ้นอย่างช่วยไม่ได้ตั้งแต่วันที่สูญเสียการมองเห็น เสียงลมหายใจแผ่วเบาและกลิ่นอายที่แตกต่างไปจากพวกแม่บ้านหรือบอดี้การ์ด ทำให้เขารู้ทันทีว่านี่คือ "คนดูแลคนใหม่" ที่ลลิลส่งมาเพื่อปัดภาระ"หูหนวกหรือไง ฉันบอกให้ออกไป!" อเล็กซ์ตวาดซ้ำด้วยน้ำเสียงก้าวร้าวและเยือกเย็น นัยน์ตาภายใต้ผ้าก๊อซสีขาวย่อมมองไม่เห็นอะไรเลย แต่มุมปากของเขาเหยียดยิ้มเยาะด้วยความดูแคลน "ส่งใครมาอีกละ เด็กฝึกงานเหรอ หรือพวกอยากได้เงินจนตัวสั่น คิดว่ามาดูแลคนพิการแล้วจะได้ส่วนบุญหรือไง ไสหัวออกไปก่อนที่ฉันจะสั่งให้คนโยนเธอลงมาจากชั้นสอง!"คำขู่ที่เต็มไปด้วยอำนาจและความดิเถื่อนทำให้เพียงฟ้าชะงักไปเล็กน้อย เธอกำมือทั้งสองข้างเข้าหากันแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ ความหวาดกลัวตีรวนขึ้นมาในอก แต่ภาพของแม่ที่นอนรอความช่วยเหลือและจดหมายเตือนเรื่องบ้านถูกยึด

ในขณะที่คฤหาสน์โรมานอฟอบอวลไปด้วยความอึมครึมและความเปลี่ยนแปลงทีละน้อยระหว่างมาเฟียตาบอดกับผู้ดูแลสาว อีกด้านหนึ่งของเมืองชิคาโก ณ คลับหรูระดับเอ็กซ์คลูซีฟที่ซ่อนตัวอยู่หลังม่านความลับ บรรยากาศกลับคุกรุ่นไปด้วยกลิ่นอายของเกมอำนาจและการหักหลังลลิลในชุดราตรีผ้าไหมสีดำสนิทที่ขับผิวขาวผ่องให้โดดเด่นยิ่งขึ้น ก้าวเข้ามาในห้องรับรองส่วนตัววีไอพีที่ปิดทึบ สายตาคู่สวยกวาดมองไปรอบ ๆ ก่อนจะไปหยุดอยู่ที่ร่างสูงโปรดปรานของชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังจิบไวน์ราคาแพงรออยู่ก่อนแล้วคริสเตียน แวน ไดค์ มาเฟียหนุ่มทรงอิทธิพลจากแก๊งคู่อริตัวฉกาจของตระกูลโรมานอฟ และเป็นคู่ปรับตลอดกาลของอเล็กซานเดอร์ เขายกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ทันทีที่เห็นซูเปอร์โมเดลสาวก้าวเข้ามาหา"มาช้ากว่านัดสิบนาทีนะ ลลิล... หรือว่ามัวแต่ไปเช็ดตัวเปลี่ยนผ้าอ้อมให้ไอ้หมาพิการนั่นอยู่ล่ะ?" คริสเตียนเอ่ยแซวด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน พลางตบลงที่เบาะโซฟาข้างกายเป็นการเชื้อเชิญให้เธอนั่งลงลลิลส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอด้วยความไม่สบอารมณ์ เธอก้าวเข้าไปนั่งลงข้างกายเขาอย่างสนิทสนมเกินกว่าสถานะคนรู้จัก มือเรียวสวยเอื้อมไปหยิบแก้วไวน์จากมือของชายหนุ่มขึ้นมาจ

ยามวิกาลมาเยือนคฤหาสน์โรมานอฟ ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมทั่วทุกมุมห้อง ยกเว้นภายในห้องพักวีไอพีชั้นสองที่ซึ่งแสงไฟดวงเล็กจากโคมไฟหัวเตียงส่องประกายสลัวรางคล้ายกับแสงเทียนท่ามกลางความมืดมิดอเล็กซานเดอร์นอนไม่หลับ พิษไข้รุมเร้าจากอาการอักเสบของแผลผ่าตัดตามร่างกายประกอบกับความเครียดที่สะสมมาทั้งวัน ทำให้เขานอนพลิกตัวไปมาด้วยความหงุดหงิด ร่างกายที่เคยแข็งแกร่งดั่งหินผาบัดนี้กลับอ่อนแอจนแม้แต่จะหยิบยาแก้ปวดที่วางอยู่ใกล้ ๆ ก็ยังทำไม่ได้แกร็ก...เสียงเปิดประตูห้องเบาหวิวดังขึ้น พร้อมกับร่างบางของเพียงฟ้าที่เดินถือถาดน้ำอุ่นและยาบำรุงเข้ามาในความมืด เธอคิดว่าเขาคงจะหลับไปแล้ว จึงพยายามเดินให้เบาที่สุดเพื่อไม่เป็นการรบกวน"ดึกป่านนี้ทำไมยังไม่นอน..." เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยขึ้นท่ามกลางความมืด ทำเอาเพียงฟ้าสะดุ้งเล็กน้อย เธอหันไปมองทางเตียงก่อนจะเห็นร่างสูงขยับตัวด้วยความยากลำบาก"ดิฉันเห็นว่าใกล้เวลาที่ต้องทานยาแก้ปวดรอบดึกของคุณแล้วค่ะ เลยเข้ามาดู" เพียงฟ้าตอบเสียงนุ่ม เธอเดินตรงเข้ามาใกล้เตียง วางถาดลงบนโต๊ะแล้วเอื้อมมือไปแตะหน้าผากกว้างเพื่อเช็คอุณหภูมิร่างกาย "ตัวคุณรุม ๆ อีกแล้วนะคะ... ทำไมถ

แสงแดดอ่อน ๆ ยามเช้าสาดส่องลอดผ่านผ้าม่านเนื้อหนาเข้ามาในห้องพักวีไอพี กลิ่นอายความอบอุ่นจากค่ำคืนอันเร่าร้อนยังคงหลงเหลืออยู่บนเตียงนอนกว้าง เพียงฟ้า ค่อย ๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกหนักอึ้งในสมอง ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนย้อนกลับเข้ามาในหัว ทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวด้วยความสับสนและหวาดกลัวเธอก้มมองร่างเปลือยเปล่าที่ถูกห่อหุ้มด้วยผ้าห่ม และแขนแกร่งของอเล็กซานเดอร์ที่ยังคงพาดกอดเอวเธอไว้แน่น แม้เขาจะยังหลับสนิทอยู่ แต่ความจริงที่ว่าเธอและคนไข้ผู้เป็นนายจ้างได้ก้าวล้ำเส้นความสัมพันธ์เกินเลยไปแล้ว ทำให้ความรู้สึกผิดตีรวนขึ้นมาในอกนี่ไม่ใช่สิ่งที่ควรจะเกิดขึ้น... เธอมาที่นี่เพื่อทำงานหาเงินไปรักษาแม่และไถ่บ้าน ไม่ใช่มาเอาตัวเข้าแลกจนกลายเป็นผู้หญิงของมาเฟียเพียงฟ้าตัดสินใจขยับตัวอย่างแผ่วเบาที่สุด เธอยกแขนแกร่งของชายหนุ่มออกทีละนิด พยายามไม่ให้เขาตื่น แล้วรีบหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาสวมใส่อย่างลวก ๆ ก่อนจะเดินเลี่ยงออกไปจากห้องพักด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะ ทิ้งให้อเล็กซ์นอนอยู่บนเตียงเพียงลำพังผ่านไปไม่นาน อเล็กซ์ขยับตัวตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกสดชื่นอย่างที่ไม่ได้สัมผัสมานานนับเดือน มือห