หลายคนในหมู่บ้านทยอยเดินมามุงบ้านเก่าท้ายหมู่บ้าน เซิงอีอีให้พี่ชายไปกระจายข่าวว่าขายเนื้อหมูชั่งละ 5 เหมา หรือแลกเป็นธัญพืชสี่ชั่ง จำนวนมีจำกัดเพราะอย่างนั้นบ้านไหนที่ไม่ได้กินเนื้อนานแล้วจึงรีบมาต่อแถว บางคนถือธัญพืช บางคนถือเงินมาซื้อ เพิ่งผ่านการปันส่วนมาไม่ถึงครึ่งปีหลายบ้านยังมีธัญพืชให้กินแบบไม่ต้องรัดเข็มขัดมาก บางคนคิดว่าเก็บธัญพืชและใช้เงินดีกว่า ทำให้เห็นว่าแต่ละคนเตรียมตัวมาไม่เหมือนกัน “อะแฮ่ม” เสียงกระแอมไอมาจากกลุ่มคนที่เพิ่งมาถึง เป็นคนตระกูลเซิงกับหัวหน้าหมู่บ้าน สีหน้าของพวกเขาไม่สู้ดีแต่พอเห็นหมูตัวใหญ่ถูกชำแหละก็ล้วนทำหน้าเบิกบาน ราวกับว่านี่คือเนื้อหมูของพวกเขา “หัวหน้าหมู่บ้าน” ปู่เซิงออกไปรับหน้า เขาเมินพี่ชายและคนในตระกูลเซิงเป็นครั้งแรก “หัวหน้าหมู่บ้านก็อยากนำธัญพืชมาแลกเหมือนกันเหรอครับ? เชิญนั่งก่อน ผมจะให้หลานชายนำเนื้อหมูมาให้ก่อน” “น้องเซิง” น้ำเสียงที่เคยเย็นชากลายเป็นคนกันเอง “หมูตัวนี้มาจากป่าของหมู่บ้าน ทำไมพวกเราไม่ทำอาหารแบ่งกันล่ะ ไม่เห็นต้องให้ซื้อหรือแลกเปลี่ยนเลยนะ ไหน ๆ ก็คนกันเองทั้งนั้น”
Last Updated : 2026-10-13
LOGIN
