หลังจากที่ออกมาจากห้องโถงแล้ว อันเฉิงก็กำลังที่จะเดินกลับหอนอนของนางทันที แต่ระหว่างทางนางก็ได้พบกับท่านแม่ทัพหลี่ฟางอี้กำลังมายืนรออยู่ นางจึงรีบวิ่งเข้าไปหาเขาทันที“ท่านพี่” อันเฉิงวิ่งเข้าไปกอดท่านแม่ทัพหลี่ไว้แน่น เพราะนางคิดถึงตอนที่มีเขาคอยปกป้องเขาเหลือเกิน“ขออภัยที่วันที่ฮ่องเต้พาตัวเจ้ากลับมมา พี่ไม่อาจจะมาช่วยเจ้าได้ กว่าที่พี่จะลอบเข้ามาในพระราชวังนี้ได้พี่ต้องใช้เวลาหลายวัน เพราะฮ่องเต้สั่งการให้ทหารคุ้มกันรอบวังอย่างแน่นหนา” ท่านแม่ทัพหลี่พูดขึ้นด้วยความรู้สึกผิด“โถ่วท่านพี่ ท่านไม่ต้องขออภัยข้าหรอก ตอนนี้ข้าไม่เป็นอะไรแล้ว ข้าก็แค่เด็กดื้อด้าน ส่วนฮ่องเต้ก็เป็นคนที่เอาแต่ใจ เมื่อมาเจอกันข้ากับเขาก็ทะเลาะกันเป็นธรรมดา ตอนนี้ข้าอยู่สุขสบายดี ท่านพี่ไม่ต้องห่วงข้าแล้ว” อันเฉิงพูดออกไปแบบนั้นเพื่อหวังให้ท่านแม่ทัพหลี่จะได้ไม่ต้องห่วงนางแม้ว่าเมี่ยวหรงที่อยู่ในร่างของหลี่อันเฉิงจะได้พบท่านแม่ทัพหลี่ในช่วงเวลาสั้น ๆ แต่นางกลับรู้สึกผูกพันกับเขาราวกับว่าเคยเป็นพี่น้องกันมาทุกภพทุกชาติ และทุกครั้งที่นางได้อยู่ใกล้เขา นางก็รู้สึกมีความสุขเหลือเกิน“ได้ยินแบบนี้พี่ก็ค่อยสบายใจ
Terakhir Diperbarui : 2026-10-10 Baca selengkapnya