เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 16 เสื้อสีขาว (3)
วันที่เผยแพร่:
2026-10-23 10:26:42“งั้นเอาทั้งถัง เอาหมดเลย แต่ตักมากินตอนนี้ 2 ลูกพอ ที่เหลือเอากลับบ้าน”
คนประหลาดทั้งโลกไหลเทมารวมกันอยู่ตรงนี้หมดแล้วหรือไง ตรัยคุณอยากกระชากคอเข้ามาใกล้ ๆ แล้วตะคอกใส่หน้าให้สาแก่ใจว่า ก่อนกินไอศกรีมควรบริโภคไอคิวเข้าไปก่อน คนบ้าอะไรบอกไม่ให้สั่งยี่สิบลูกดันซื้อยกถัง
“เฮีย...ช่วงนี้สมองขาดวิตามินบีนะครับ”
“ด่าเหรอ” เฮียชนขมวดคิ้ว รู้สึกเหมือนถูกด่า
“เปล่า ๆ ครับ เฮียควรบำรุงตัวเอง ดูเพลีย ๆ นะครับ น่าจะซื้อวิตามินบีไปกินบำรุงสมองและประสาทสักหน่อย บำรุงร่างกายไงครับ”
“อ้อ ที่แท้นายก็เป็นห่วงฉัน งั้นกินไอติมเสร็จเราไปซื้อกัน”
ใครห่วงมึง?...อย่าเผลอนะ กูนี่แหละจะจับมึงล็อกคอใส่กุญแจมือด้วยตัวเอง
“ปะป๊า ปากหนูเลอะไหม”
“ไหนขอป๊าดูหน่อย...อุ๊ย ลูกสาวใครมอมแมมจัง”
เด็กน้อยหัวเราะคิกคักชอบใจที่ถูกพ่อหยอกล้อ ตรัยคุณมองภาพพ่อลูกเช็ดปากให้กันไปมาด้วยความรู้สึกอบอุ่น หากเขาไม่ใช่ผู้ชายที่ตำรวจต้องการ จนต้องส่งเขามาแฝงตัวเพื่อหาหลักฐานก็คงดี
กุนเชียงหน้าไม่เหมือนพิสุทธิ์ชนเลย สงสัยคงได้แม่มาเยอะ ดีแล้วแหละ...จะได้ไม่น่าปวดหัวแบบพ่อ
“อื้อ!!!” ตรัยคุณผงะถอยหลังเล็กน้อย เพราะมัวแต่คิดเรื่องต่าง ๆ ในหัว
“ปะป๊า ปากอาตรัยอีกข้างยังเปื้อนอยู่ค่ะ”
นิ้วหัวแม่มือของเฮียชนแตะลงที่มุมปากของคุณตำรวจสายลับอีกครั้ง ครั้งนี้เขาไม่ได้ถอยออกเหมือนครั้งแรก ไม่ใช่ว่าดีใจที่เขาปฏิบัติเช่นนี้ แต่ความรู้สึกอบอุ่นแสนประหลาดที่แผ่ซ่านในใจนี้หมายความว่าอย่างไร ตรัยคุณไม่อาจอธิบายกับตัวเองได้ เมื่อตั้งสติได้ตรัยคุณจึงยกมือขึ้น ใช้หลังมือดันมือของเฮียชนที่ยื่นมาจากฝั่งตรงข้ามออกเบา ๆ
“อย่าซนสิ”
“ขอบคุณครับ ผมเช็ดเองดีกว่า”
“ไม่เลอะแล้ว...กินเลอะเหมือนกุนเชียงเลย”
ทำเหมือนกูตัวเล็กสามเซ็นไปได้ เคารพและให้เกียรติกล้ามกูบ้าง กล้ามเท่าหัวเด็ก ใช้คำพูดกับกูอย่าซน จะบ้ารึไง...ผู้หมวดสายลับอยากจะบอกผู้ร้ายหมายเลขหนึ่งเหลือเกิน แต่ไม่ได้...เขาจะแพ้เสียงในหัวไม่ได้ แม้จะแพ้มันมาหลายครั้งจนหลุดปากว่าเฮียชนมาหลายครั้งก็ตาม
“อาตรัยเล่นกับกุนเชียงนาน ๆ นะ อย่าเพิ่งลาออก ถ้าปะป๊าไล่ออก หนูจะโกรธ”
“ปะป๊าไม่ไล่อาตรัยออกหรอก อยากให้อยู่ด้วยกัน...อยู่นาน ๆ”
สายตาที่มองมากับคำพูดของเฮียชนพาให้รู้สึกยุบยิบในใจแปลก ๆ ตรัยคุณยกมือขึ้นลูบแก้มตัวเองอย่างประหม่า หากไม่เป็นผู้ชายด้วยกันก็คงรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกจีบอยู่แน่ ๆ ตรัยคุณยิ้มแหย นี่ตัวเองกำลังคิดอะไรอยู่ เขานี่นะจะถูกผู้ชายจีบ ทั้งยังเป็นผู้ชายที่เคยมีลูกมีเมียมาก่อน คิดแล้วก็อยากเขกหัวตัวเอง สงสัยอยู่ใกล้เฮียชนมากไปเลยซึมซับความประหลาดพวกนี้มา
“ฉันพูดจริง ๆ นะ อยากให้นายอยู่ด้วยกัน”
“คะ ครับ...ผมเป็นลูกน้องเฮียก็ต้องทำงานให้เฮีย อยู่กับเฮียอยู่แล้วครับ”
เฮียชนยกยิ้มที่เห็นท่าทางลูบท้ายทอยของอีกฝ่ายเพื่อแก้อาการเก้อเขิน หากเป็นสาว ๆ ได้มาถูกเขามองคงได้หลอมละลายเป็นของเหลว ขนาดตรัยคุณที่เป็นผู้ชายเต็มร้อยยังรู้สึกหน้าร้อนผ่าวที่ถูกมองด้วยสายตาแบบนี้
“ระหว่างนี้อยากทำอะไรก็ทำนะ แต่ถ้าตัดสินใจแล้วว่าจะอยู่ด้วยกัน เราก็ควรคุยกันจะได้ไม่เข้าใจผิด” น้ำเสียงและคำพูดของเฮียชนดูจริงจังและเหมือนคนปกติแบบนี้มันทำให้เขามีเสน่ห์ไม่น้อย
“เข้าใจผิด...เรื่องอะไรครับ”
“ทุกเรื่อง”
“แต่เรื่องแรก เฮียเลิกมองผมด้วยสายตาแบบนี้เถอะครับ...ผมทำตัวไม่ถูก” ตรัยคุณก้มหน้าลง แล้วตักไอศกรีมเข้าปาก นี่เป็นครั้งแรกที่รู้สึกประหม่ากับสายตาผู้ชายด้วยกันเอง
“กินเถอะ...ไอติมจะละลายหมดก่อน มันละลายเร็วมากนะ ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะฉันเอง”
“เพราะเฮีย? เพราะเฮียยังไงครับ”
“ก็เพราะฉันเป็นผู้ชายร้อนแรง น้ำแข็งขั้วโลกยังละลายนับประสาอะไรกับไอติม”
เอาความคาดหวังกูคืนมา ตรัยคุณที่คิดว่าเขามีโหมดจริงจังที่ดูมีเสน่ห์ แต่มันก็แค่ภาพลวง เพียงชั่วพริบตาภาพนั้นก็หายไป
“ร้อนมาก ๆ น่าจะเอาน้ำสาดดับความร้อนนะครับ”
“น้ำทั้งทะเลก็ดับความร้อนแรงในตัวเฮียชนไม่ได้”
“สาดแม่งด้วยน้ำกรดดีไหม” ตรัยคุณแพ้เสียงในหัว ทว่าครั้งนี้ได้แต่ก้มพึมพำกับถ้วยไอศกรีมตรงหน้า การมาเป็นสายลับหาข้อมูลครั้งนี้ ระหว่างจับกุมผู้ร้ายได้หรือเขาต้องไปพบจิตแพทย์สิ่งใดจะเกิดขึ้นก่อน
บทล่าสุด
เฮียชนคือตัวซีเคร็ต ตอนที่ 20 ดินเนอร์ใต้แสงเทียน (1)
“หึ ๆ” เสียงหัวเราะในลำคอทำให้ตรัยคุณต้องหันไปมองเฮียชนที่นั่งอยู่ ทำให้ได้เห็นแววตาและรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ร้ายของเขาอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน แววตาและรอยยิ้มแบบนี้ต่างไปจากเฮียชนที่เขาเคยเห็นโดยสิ้นเชิง แต่เพียงแค่ชั่วพริบตา ช่วงเวลาอันแสนสั้นจนตรัยคุณคิดว่าตัวเองนั้นตาฝาด รอยยิ้มนั้นก็เปลี่ยนเป็นยิ้มกว้างพร้อมใบหน้าบานเป็นกระด้งอย่างที่เคยเป็น“ใครอยากเป็นเศรษฐี ฉันน่ะสิ ฉันน่ะสิ”“อารมณ์ดีอะไรขนาดนั้นครับ”เฮียชนลุกจากเก้าอี้เดินเข้ามาหาตรัยคุณ เข้าหมุนฟูลเทิร์นรอบตัวเองไปหนึ่งรอบ จากนั้นก็ดีดนิ้วหนึ่งครั้ง ปรากฏดอกกุหลาบขึ้นมาตรงหน้าของตรัยคุณ“อะไรครับ”“ดอกไม้ไง ให้นาย”“ให้ทำไมครับ”“นายรู้ไหม นายคือตัวเงินตัวทองของฉันจริง ๆ ฉันคิดไม่ผิดเลยที่เอานายมาไว้ใกล้ตัว”ตรัยคุณกำหมัดแน่น นี่เฮียชนกำลังหลอกด่าเขาอยู่แน่ ๆ
เฮียชนคือตัวซีเคร็ต ตอนที่ 19 ผู้มีอิทธิพล (3)
“ก็หลายปีแล้วพี่ เมื่อก่อนผมน่ะเดินสาย”ตั้มหัวเราะแล้วพูดต่อ“ไม่ได้ทัวร์คอนเสิร์ตหรอกนะ เดินสายส่งยา”“อ้อ” ตรัยคุณพยักหน้า เพราะข้อมูลนี้เขาเองก็รู้อยู่ก่อนแล้ว“เคยเป็นกระทั่งสายตำรวจ เสี่ยงตายส่งข่าว จนเขาให้มาสืบเรื่องเฮียชน โดนแกจับได้ ถ้าเป็นคนอื่นผมคงถูกยิงทิ้งไปแล้ว แต่เฮียแกดันจัดการเรื่องอื่นให้ ให้ผมไปขับวิน จะได้เลิกทำแบบนั้น รถที่ผมใช้วิ่งทุกวันนี้ ค่าเสื้อค่าหมวกแกก็ออกให้หมด ไม่เอาคืนสักบาทให้จ่ายแค่ค่าเช่าวิน แรก ๆ ก็ลำบากเพราะสิ่งที่เคยทำไว้ ตอนนี้อยู่ตัวแล้ว...ไปนะพี่ วันหลังจะเอากับข้าวมาฝากอีก”“เออ ๆ”เรื่องเป็นแบบนี้นี่เอง แววตาที่ตั้มพูดถึงเฮียชนเต็มเปี่ยมไปด้วยความยินดีและศรัทธา ไม่ได้แฝงด้วยความหวาดหวั่นแม้แต่น้อย ตรัยคุณหันมองไปรอบ ๆ คนก็อยู่กันครบ แต่ทำไมถึงปล่อยให้ตั้มเข้าออกตามสบาย ลูกน้องแต่ละคนเที่ยงปุ๊บพักปั๊บ ตรัยคุณเดินกลับเข้ามาด้านใน เฮียชนกวักมือเรียกให้เข้าไปร่วมโต๊ะในมื้อกลางวัน อยากปฏิเสธแต่พยาธิในท้องมันก็ต่อต้านรุนแรงซะเหลือเกิน“ขอบคุณครับ”“เกรงใจทำไม เราสนิทกันไม่ใช่เหรอ”สา
เฮียชนคือตัวซีเคร็ต ตอนที่ 18 ผู้มีอิทธิพล (2)
น้องไม่สมควรเป็นผัวใคร น้องสมควรมาเป็นเมียพี่“หะ?” ตรัยคุณขมวดคิ้วเมื่อเห็นเฮียชนใช้นิ้วโป้งกับนิ้วชี้แตะกัน“มินิฮาร์ทไง เฮียชน หจ. ตรัยตรัย”“เป็นเหี้ยไรของมึงเนี่ย” เสียงในหัวเป็นฝ่ายชนะน็อกอีกครั้ง“ผมหมายถึงเฮียเป็นอะไร ขอโทษครับลืมตัว...แบบชอบคิดว่าเราสนิทกัน”“สนิท เราสนิทกัน” ยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดพรายบนใบหน้า สนิทกันแล้วใกล้กันได้ เฮียชนชอบใจเป็นที่สุด ได้เวลาเดินหน้าจีบเต็มกำลัง เพราะอีกฝ่ายเปิดทางให้ขนาดนี้“เฮียกินข้าวรึยังครับ”“ชวนฉันกินข้าวเหรอ”กูหิว มึงเห็นนาฬิกาไหมจะเที่ยงแล้ว“ครับ กินข้าวไหมครับ”“กิน กินกันเลย...เอ่อ หมายถึง ไปกินข้าวกัน”อาจจะรุกแรงไปทำให้ตรัยคุณตั้งรับไม่ทัน เฮียชนนึกขึ้นได้จึงรีบแก้คำ ก็ใครใช้ให้อีกฝ่ายน่ารักแบบนี้ เขาก็แพ้เสียงในหัวบ้างเป็นธรรมดา“อ้อ ครับ ตกใจหมด”ตรัยคุณเดินตามเฮียชนออกมาจากห้องทำงาน แต่ก็ต้องรีบถอยหลังกลับ เมื่อสายตาของสายลับหนุ่มดันเหลือบไปเห็นคนที่กำลังเดินเข้ามาไอ้ตั้มนั่นมันเคยเป็นสายนี่หว่าไม่รู้ว่าตั้ม
เฮียชนคือตัวซีเคร็ต ตอนที่ 17 ผู้มีอิทธิพล (1)
วันนี้เป็นวันดี มหาฤกษ์ มหาชัย วันรวยกลางเดือน ตรัยคุณแฝงตัวเข้ามาอยู่ใกล้ชิดเฮียชนก็นานพอสมควรแล้ว สิ่งที่ได้ทั้งหมดคือได้แต่น้ำ...คว้าน้ำเหลวเสมอมา ไม่เคยจับกุมหรือมีหลักฐานใดมัดตัวเขาได้เลยสักครั้ง ไม่รู้ว่าผู้ร้ายคนนี้ทำบุญมาด้วยอะไร เอาโจรใส่บาตรรึไง ตำรวจจับไม่ได้ไล่ไม่ทันอยู่เสมอ“ตรัยนำโชคให้ฉันหน่อย”“อะไรครับเฮีย”“วันนี้หวยออก จัดมา 3 ตัว” เฮียชนยื่นกระดาษกับปากกามาตรงหน้าตรัยคุณ เพื่อให้เขาเขียนตัวเลขลงไป แฝงตัวมาหลายเดือนนี่ก็เพิ่งเข้ามายุ่งกับหวยใต้ดิน ไม่ยุ่งก็ไม่ได้ บางทีเพื่องานใหญ่ก็ต้องไหลตามน้ำไปบ้าง ตรัยคุณที่เล่นหวยเสี่ยงโชคไม่เป็นจึงเขียนเลขไปแบบส่ง ๆ ไม่ได้คิดไตร่ตรองอะไรมากมายนัก“444 ชอบ 4 สินะ”“หะ?”“ฉันหมายถึงนายชอบเลข 4 เหรอ”“อ้อ...ครับ ชอบก็ชอบ...ชอบ 4...เอ่อ ชอบเลข 4 ครับ”ตรัยคุณไม่ได้ชอบเลข 4 แต่ไม่รู
เฮียชนคือตัวซีเคร็ต ตอนที่ 16 เสื้อสีขาว (3)
“งั้นเอาทั้งถัง เอาหมดเลย แต่ตักมากินตอนนี้ 2 ลูกพอ ที่เหลือเอากลับบ้าน”คนประหลาดทั้งโลกไหลเทมารวมกันอยู่ตรงนี้หมดแล้วหรือไง ตรัยคุณอยากกระชากคอเข้ามาใกล้ ๆ แล้วตะคอกใส่หน้าให้สาแก่ใจว่า ก่อนกินไอศกรีมควรบริโภคไอคิวเข้าไปก่อน คนบ้าอะไรบอกไม่ให้สั่งยี่สิบลูกดันซื้อยกถัง“เฮีย...ช่วงนี้สมองขาดวิตามินบีนะครับ”“ด่าเหรอ” เฮียชนขมวดคิ้ว รู้สึกเหมือนถูกด่า“เปล่า ๆ ครับ เฮียควรบำรุงตัวเอง ดูเพลีย ๆ นะครับ น่าจะซื้อวิตามินบีไปกินบำรุงสมองและประสาทสักหน่อย บำรุงร่างกายไงครับ”“อ้อ ที่แท้นายก็เป็นห่วงฉัน งั้นกินไอติมเสร็จเราไปซื้อกัน”ใครห่วงมึง?...อย่าเผลอนะ กูนี่แหละจะจับมึงล็อกคอใส่กุญแจมือด้วยตัวเอง“ปะป๊า ปากหนูเลอะไหม”“ไหนขอป๊าดูหน่อย...อุ๊ย ลูกสาวใครมอมแมมจัง”เด็กน้อยหัวเราะคิกคักชอบใจที่ถูกพ่อหยอกล้อ ตรัยคุณมองภาพพ่อลูกเช็ดปากให้กันไปมาด้วยความรู้สึกอบอุ่น หากเขาไม่ใช่ผู้ชายที่ตำรวจต้องการ จนต้องส่งเขามาแฝงตัวเพื่อหาหลักฐานก็คงดีกุนเชียงหน้าไม่เหมือนพิสุทธิ์ชนเลย สงสัยคงได้แม่มาเยอะ ดีแล้วแหละ...จะได้ไม่น่าปวดห
เฮียชนคือตัวซีเคร็ต ตอนที่ 15 เสื้อสีขาว (2)
“ปะป๊า!!!...ปะป๊า”กุนเชียงยกมือป้อม ๆ ขึ้นปิดปากทำตาโต เพราะรู้ความผิดของตัวเองที่แอบออกมาไม่บอกใคร จนทำให้พ่อต้องมาตามหาที่นี่ ตรัยคุณเห็นดังนั้นก็ตกใจ คิดว่าล้างรถเสร็จแล้วจะพาเด็กน้อยไปส่ง ไม่คาดคิดว่ามันจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ที่ทำให้เฮียชนยกโขยงลูกน้องมาถึงที่นี่ ตรัยคุณเดินเข้ามาหากลุ่มคนที่ยืนอยู่ เขามองรถยนต์ห้าคันที่เคยอยู่ในโรงรถ แต่ตอนนี้มันได้มาจอดเรียงรายเต็มหน้าถนนเล็ก ๆ ด้านหลังตรงบ้านพักเขา“เฮีย ผมไม่คิดว่ามันจะเป็นเรื่องใหญ่โต” เพราะมีแต่ผู้ชายด้วยกันทั้งนั้น ตรัยคุณจึงไม่ได้ระวังอะไร เขาออกมาพบทุกคนด้วยกางเกงขาสั้นตัวเดียวและเสื้อขาวเปียกชื้นที่ถอดพาดไหล่ไว้“เฮีย ๆ” ลูกน้องกรูกันเข้ามารับร่างเจ้านายที่ทิ้งตัวหงายหลัง รวมถึงตรัยคุณที่คว้าข้อมือเขาเอาไว้ได้ทัน“สงสัยอากาศร้อนมาก เลือดกำเดาเฮียถึงไหลแบบนี้ รีบพาเฮียไปพักก่อนเถอะ” ตรัยคุณที่ยังไม่รู้เนื้อรู้ตัวว่าตนคือต้นเหตุ ไม่ใช่อุณหภูมิอากาศเลยสักนิด“ปะป๊าเป็นอะไรคะ ไม่สบายเหรอ”“กุนเชียง กุนเชียง...ป๊า สบายดี หนูมาทำอะไรที่นี่”เฮียชนรีบลุกขึ้นยืนด้วยตัวเองแล้วเช็ด
