Todos los capítulos de เผลอรักหมดใจให้กับเจ้านายแบดบอย (อ่านฟรี): Capítulo 31 - Capítulo 40

มาง้อ “มีอะไร” อคินทร์ไม่เกรงกลัวคนพาลทั้งสี่คนรวมกับคนที่มีเรื่องกับเขาเป็นห้าคน อัญญาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด เธอไม่อยู่เฉย ปรี่เข้าไปห้ามผู้ชายเหล่านั้น “มีอะไรกันเหรอคะพี่ ๆ น้องชายของฉันไปทำอะไรให้พวกพี่ไม่พอใจอะไร” เธอเอ่ยเสียงหวานพยายามใช้มารยาหญิงเข้าไปอ่อยขอให้พวกพ้องของชายขี้เมาใจเย็นไม่เอาเรื่องอคินทร์ “คนสวย พี่ไม่อยากมีเรื่องกับหนูนะคะ พี่แค่อยากสั่งสอนไอ้หน้าอ่อนนี่ มันปากดีไม่มีสัมมาคารวะกับผู้ใหญ่” ชายคนที่เมาเอ่ย “หนูขอได้มั้ยคะพี่ น้องชายหนูเขาเป็นแบบนี้แหละค่ะ เดี๋ยวหนูจะสอนเขาเอง” เขานิ่งยอมฟังอัญญา สายตาเจ้าเล่ห์แสนร้ายกำลังคิดเรื่องไม่ดี หมับ...แค่ชั่วพริบตาเขาดึงร่างเธอเข้าไปกอดไว้แน่น “งั้น...คนสวยก็ไปกับพี่สิจ๊ะ” “เฮ้ย! ปล่อยเธอนะโว้ย” ชายหนุ่มเห็นอย่างนั้นก็ยอมไม่ได้ ตรงปรี่จะเข้าไปช่วยพี่สาว แต่ก็โดนชายฉกรรจ์ที่เขาพามาดักเอาไว้ ตุบ! ตับ! หนุ่มน้อยโดนทั้งต่อยทั้งเตะจนล้มไปกองอยู่ที่พื้น หญิงสาวอยากเข้าไปช่วย แต่ร่างกายก็โดนรั้งไว้ คนเมากอดเอวเธอเอาไว้แน่น

พบปะเพื่อนรัก By : ฌอน วันนี้บรรยากาศดีเป็นบ้าเลย มองอะไรก็ดูสบายตาไปหมด หรือเป็นเพราะเมื่อคืนร่างกายหลั่งสารแห่งความฟิน เอ๊ย สารแห่งความสุขออกมามากไป เช้านี้เลยสดใสเป็นพิเศษ ผมอารมณ์ดีจนเมื่อผมเดินเข้าห้องอาหารมา และได้พบว่าน้องพิชชี่ยังไม่เช็กเอาต์ออกไปไหน เธอนั่งหน้าบึ้งตึงอยู่โต๊ะอาหาร “ยังอยู่อีกเหรอ” ผมเข้าไปถามเธอ “ดูคำถามสิ ไม่เหลือเยื่อเหลือใยให้กันบ้างเลย” เมื่อคืนผมคุยกับเธอแล้วว่ายังไงก็ไม่มีทางกลับไปหาเธอ นึกว่าเข้าใจแล้วซะอีก “เราจบกันแล้ว ต่อให้พี่ไม่มีแฟน พี่ก็ไม่สานต่อกับพิชชี่ ระหว่างเรามันแค่สนุกกันชั่วคราว ไม่มีความรักหรือรู้สึกดี ถ้าพิชชี่ยังไม่เลิกตามตื๊อพี่ พี่จะตัดสินใจเดินไปบอกสามีเธอเอง” ผมยื่นคำขาดขนาดนี้เธอน่าจะเข้าใจได้แล้วนะ “ฮึก...ใจร้าย ฮือ...” เธอจะร้องไห้ฟูมฟายยังไงผมก็ไม่ใจอ่อนหรอก “เธอร้องไห้เป็นสายเลือดพี่ก็ไม่กลับไปหาเธอ รีบไปซะ” “ค่ะ! ถ้าพูดมาขนาดนี้พิชชี่ก็จะไป เบื่อเหมือนกันที่ต้องมาคอยตามพี่อยู่อย่างนี้ ขอให้โชคดีกับยัยเชฟต๊อกต๋อยนั่นนะคะ ฮึ”

นั่นพ่อค่ะ...ที่รัก หนึ่งเดือนผ่านไป เวลาไม่เคยหยุดเดิน ความรักที่ชยางกูรมีให้อัญญาก็เช่นกัน ตลอดเวลาที่คบกันไม่มีวันไหนที่ชายหนุ่มจะไม่เสิร์ฟขนมจีบให้เธอเลย ช่วงแรกอาจจะยังไม่เปิดเผยอย่างตรงไปตรงมา ทำอะไรต้องคอยแอบ แต่สองอาทิตย์ก่อนนี้เอง เขาได้เข้าไปเห็นช็อตที่เชฟแดเนียลกำลังใส่ผ้ากันเปื้อนให้แฟนสาวในห้องครัว วันต่อมาชายหนุ่มขี้หึงรีบมาประกาศถึงในครัวเรื่องที่เขาคบกับอัญญา จากตอนแรกที่รู้กันเป็นบางกลุ่มตอนนี้น่าจะรู้กันทุกคนแล้ว แรงหึงทำให้เขากล้าได้กล้าเสียจริง ๆ แม้จะถูกเบื้องบนตำหนิเขาก็ไม่สนใจ เดินหน้าโชว์ความหวานอย่างไม่อายใคร ล่าสุดแฟนสาวกลับบ้านมาหายายกับน้องสาวที่กรุงเทพฯ เขาก็อยากตามมาด้วยทั้งที่ตัวเองมีประชุมใหญ่ ทว่าอัญญาไม่ยอมให้เขาเสียการเสียงานจึงสั่งให้เขาอยู่ทำงานของตัวเองให้เต็มที่ ถ้าไม่ทำตามที่เธอบอกเธอยื่นคำขาดจะไม่คบกับเขาต่อ ชายหนุ่มจึงยอมฟังคนไม่เคยคบใครอะเนอะ “ยาย...ดึกแล้วไปนอนเถอะจ้ะ เดี๋ยวทางนี้อันกับยัยรัญญ์จะจัดการให้เอง” อัญญาเหลือบดูนาฬิกาที่แขวนอยู่ผนังบ้านจึงบอกให้ยายขึ้นไปพักผ่อน แต่ยายหอมยังคงขะมักเ

ครอบครัวอบอุ่น ชายหนุ่มบอกลา สามเดือนผ่านไป @ สายธารารินทร์ รีสอร์ต “พี่อัน ได้ยินพนักงานบอกว่าวันนี้ห้องพักเต็มทุกห้องเลยเหรอจ๊ะ?” รัญญาเดินเข้ามาในห้องทำงานของพี่สาว อัญญากำลังนั่งดูแฟ้มอยู่บนโต๊ะทำงานเล็ก ๆ ในบ้านไม้สองชั้น ที่เป็นทั้งบ้านและห้องน้ำงานของเธอ เดิมทีพ่อปรีชาเตรียมห้องทำงานไว้ให้เธออย่างดี เป็นห้องทำงานเดิมของภรรยาใหม่ แต่เธอเกรงใจจึงขอใช้ชั้นหนึ่งของบ้านเป็นห้องทำงานตัวเอง “ใช่ วันนี้ห้องเต็มหมดเลย และพื้นที่ลานกลางเต็นท์ก็เต็มด้วยนะ” หญิงสาวในบทบาทของผู้บริหารรีสอร์ตเอ่ยอย่างภูมิอกภูมิใจ ตั้งแต่เธอก้าวขึ้นมาทำตำแหน่งนี้ เธอได้ศึกษาและเรียนรู้ปัญหาของที่นี่อย่างละเอียดถี่ถ้วน และได้นำปัญหาต่าง ๆ ไปปรึกษาชยางกูร ซึ่งเขาก็เก่งมาก มองขาดในทุกเรื่อง ชายหนุ่มได้แนะนำวิธีการจัดการให้เธอทีละขั้น เพียงเวลาไม่ถึงครึ่งปีด้วยซ้ำ ยอดการจองก็เพิ่มขึ้น ทำให้พนักงานทุกคนยอมรับในตัวของอัญญา ต่างกับตอนแรกที่เดินเข้ามารับตำแหน่งใหม่ ๆ แต่ละคนแทบไม่เห็นหัวเธอเลย “พี่สาวรัญญ์เก่งจริง ๆ” “เรื่องนี้ต้องขอบคุณ คุ

รักต้องง้อ(18+) “ตกลงจะให้ผมทำอะไร” อัญญาไม่ยอมเอ่ยออกมาสักที เอาแต่จ้องหน้าสบตาเขาอยู่หลายวินาทีแล้ว “ฉัน...ขอให้คุณยกขันหมากไปสู่ขอฉันภายในเดือนหน้า” ในที่สุดเธอก็กล้าเอ่ยปาก เป็นคำขอที่ทำให้ใจของเขาแทบจะละลายลงตรงนั้น ก่อนหน้านี้กลัวแทบแย่ ว่าเธอจะขอเลิก พอได้ยินประโยคนี้หัวใจพองโตคล้ายกับกำลังเต้นเฉลิมฉลองกันยกใหญ่ แต่เขายังเก็บอาการดีใจเอาไว้ก่อน “นี่คุณกำลังขอผมแต่งงานเหรอ?” “ใช่ที่ไหนกัน ฉันสั่งให้คุณไปขอฉันแต่งงานต่างหาก” “มัดมือชกผมเหรอ?” “ใช่ จะคิดอย่างนั้นก็ได้” “ไม่โกรธผมแล้วเหรอที่ผมพาสาวอื่นมานอนค้างด้วย”คำพูดนี้ของเขาทำให้อัญญาโกรธขึ้นมาจริง ๆ เดิมที คิดว่าเขาแค่แกล้งพูดให้เธอโมโหเท่านั้น “นี่คุณมีคนอื่นจริงเหรอ?” “....” เขาแกล้งไม่ตอบ เอาแต่ทำหน้านิ่ง จนแฟนสาวคิดว่าเป็นเรื่องจริง “คนสารเลว!” อัญญาจะง้างมือตบเขา ทว่าชายหนุ่มคว้าเอาไว้ทันแล้วรวบร่างบางไว้ในอ้อมแขนแกร่ง จากนั้นพาเธอไปในห้องนอน “ปล่อยฉันนะไอ้คนใจหมา ฉันไม่แต่งงานกับผู้ชายหลายใจสำส่อนอย่างคุณแล้ว”