Alle Kapitel von NINONG MAFIA, I'm the Real Heiress: Kapitel 1 – Kapitel 9

JOYCE LHEXINEMagkaiba ang oras sa UK at dito sa Pinas kaya naman nag-aadjust pa talaga ako. Nahirapan akong matulog. Kaunti lang ang naging tulog ko. Pero dahil nakapahinga na ako ng kahit na kaunti ay dadalaw na ulit ako sa parents ko. Sobrang lapit lang naman at kaya rin ako hindi umuwi sa bahay dahil ayaw ko na mahirapan sa pagpunta sa kanila. Hanggang ngayon kasi ay wala pa rin talagang improvement sa kanila, tumawag kasi ako sa ospital kanina paggising ko. Ayaw ko naman kumuha ng mag-aalaga sa kanila dahil mas gusto ko na ako na lang. Kaya ko naman at mas gusto ko itong gawin.Palabas na ako dito sa hotel room ko. Nakasuot lang ako ng jacket na may hoodie. Nakasuot lang rin ako jogger at tsinelas. Hindi ko naman kailangan na magbihis ng maganda dahil doon lang naman ako pupunta. Naghihintay ako sa elevator at nang bumukas ito ay nagulat ako sa mga taong lumabas.Napaatras ako ng wala sa oras dahil sa mga taong nakasuot ng itim at hindi sila mukhang mga normal na mga tao. Ang dam

JOYCE LHEXINE“Doc, ano po ang nangyayari?” “Nawawala at bumabalik ang heartbeat ng parents mo,” sagot nila sa akin.“Po?”“Gagawin namin ang lahat ng makakaya namin para isalba sila. Pero hindi namin alam kung may chance pa ba.”“Gawin niyo po ang lahat. ‘Wag niyo pong hayaan na mawala sila,” umiiyak na sabi ko.Pinasok na ang parents ko sa loob ng emergency room. Ako naman ay narito sa labas. Pinapirma nila ako ng waiver at ginawa ko naman. Habang naghihintay ay walang tigil sa pagpatak ang mga luha ko. Iyak ako ng iyak dahil takot na takot ako. Sobrang takot na takot ako na mawala ang sa akin ang parents ko. Hindi na ako nakaramdam ng gutom, sinisisi ko ang sarili ko dahil lumabas pa ako. Na umalis pa ako, sana ay nanatili na lang ako sa tabi nila.Natatakot ako, sobrang natatakot ako na baka bigla na lang akong maging mag-isa. Paano na ako? Ano na ang gagawin ko? Ano ang gagawin ko kapag nawala sila sa akin? Kaya ko ba? Kakayanin ko ba?“Magiging okay sila,” sabi sa akin ni Kuya

JOYCE LHEXINE“K–Kilala mo po ba ako?” kinakabahan at nauutal na tanong ko sa kanya.“Wala ka ng takas sa akin…..”“Po?” nagtataka na tingin ko sa kanya.“Sa ka sa tingin mo pupunta?”“Baka po nagkakamali lang kayo. Hindi po kita kilala, I’m sorry po kung nabangga kita,” sabi ko sa kanya at siya itong nakatingin sa akin.“What’s your name?” tanong niya sa akin.“Bakit po? Bakit mo tinatanong? Ipapakulong mo ba ako? Kasalanan na ba ngayon ang makabangga ng tao na hindi naman sinasadya?” tanong ko sa kanya at hindi ko alam kung ngumiti ba siya sa akin kasi tumaas ang isang sulok ng labi niya.“Bakit, bawal na bang malaman ang pangalan mo?” tanong niya sa akin.“Hindi naman po, pero kasi bitawan mo na po ang kamay ko. Kailangan ko na po kasing umalis, hindi po kita kilala at nagsorry na po ako sa ‘yo,” sabi ko sa kanya.“Hindi mo ba ako kilala?”“Hindi po?”“Ikaw lang yata ang hindi nakakakilala sa akin, Joyceia,” sabi niya na naging dahilan para magulat ako.“Hindi po ako si Joyceia,” sa

JOYCE LHEXINE“Hindi nga ako gutom. Lumabas ka na! Ayaw kitang makita! Galit ako sa ‘yo!” “Magalit ka lang basta kumain ka,” sabi niya sa akin at bigla na lang niya akong binuhat.“Ano ba?!”“Pinagpapasensyahan pa kita ha. ‘Wag mong ubusin ang lahat ng pagtitimpi ko sa ‘yo!”“Bakit? Ano ang gagawin mo? Ano?!”“Gusto mong malaman? Ipapakita ko sa ‘yo,” tanong niya sa akin at ihinagis ako pabalik sa kama ko.“A–Ano ang ginagawa mo?” nauutal na tanong ko rin sa kanya dahil lumalapit siya sa akin.“Sa tingin mo ba talaga ay may pakialam ako sa ‘yo kung hindi dahil sa mga magulang mo?”“Wala na sila kaya hindi na kailangan na mangialam sa akin. Pinilit mo na nga akong tumira dito pati ba naman sa ibang bagay ay pipilitin mo rin ako. ‘Wag mo ng dagdagan ang galit na nararamdaman ko para sa ‘yo!”“Ikaw pa talaga ang may ganang magalit sa akin,” malamig na sabi niya kaya masamang tingin rin ang ibinalik ko sa kanya.“Oo, dahil sa mga ginagawa mo sa akin. Hindi ko alam kung ano ba ang dahilan