All Chapters of เกิดใหม่ในร่างชู้: Chapter 1 - Chapter 10

“ถ้าไม่มีฉัน... คุณคิดว่าลำพังปัญญาคนอย่างคุณ จะลากสังขารมานั่งเก้าอี้รองประธานในบริษัทนี้ได้งั้นเหรอ คชา!” เสียงตวาดแหลมคมเต็มไปด้วยอำนาจของ ‘สิตางค์’ ดังลั่นทะลุออกมานอกห้องทำงาน บนตึกสูงระฟ้าใจกลางกรุงพนักงานในแผนกต่างพากันก้มหน้าก้มตาทำงาน ไม่มีใครกล้าสบสายตาหรือแม้แต่จะหายใจแรง เพราะต่างรู้ดีว่าเวลาที่ ‘ประธานสิตางค์’ ฟิวส์ขาด มันวินาศสันตะโรขนาดไหนภายในห้องทำงาน... ‘คชา’ หรือ คชาธร ชายหนุ่มหน้าตาดีในชุดสูทกำลังยืนกำหมัดแน่น ใบหน้าหล่อคมของเขา ในตอนนี้แดงก่ำด้วยความอับอายและโกรธจัด สายตาของเขาจ้องมองภรรยา ที่ตีตราประทับทางกฎหมาย และอยู่กินกันมาเป็นสิบปี ด้วยความรู้สึกไม่พอใจ เขาถูกเธอกดขี่ ด้อยค่ามานานแสนนานสิตางค์ในวัย 32 ปี ยังคงดูสวย สง่า โดยที่เธอแทบจะไม่ต้องทำอะไร นอกจากหัตถการเล็กๆ น้อยๆ เพื่อชะลอความอ่อนเยาว์นอกจากนี้เธอยังเป็นผู้หญิงยุคใหม่ ที่เก่งรอบด้าน เธอเป็นผู้หญิงที่ถือได้ว่าประสบความสำเร็จด้านธุรกิจ เธอเป็นคนเก่ง เก่งรอบด้าน ฉลาดทันคน และเป็นเสาหลักที่กอบกู้โรงงาน และบริษัทสิ่งทอของตระกูลคชาธร ที่กำลังจะเจ๊งให้กลับมารุ่งเรืองและทำกำไรมหาศาลได้ด้วยสมองของเธอเอง

มุกดาคือโลกคู่ขนานที่ตรงกันข้ามกับสิตางค์ทุกอย่าง สิตางค์ตัวสูง สง่า มั่นใจในตัวเองและพร้อมจะเดินชนกับเขาทุกเมื่อ แต่มุกดาตัวเล็ก บอบบาง สเปกผู้ชายไทยแท้ที่อยู่ด้วยแล้วรู้สึกว่าตัวเองตัวใหญ่ขึ้นมาทันตาเห็นเมื่อเขาอยู่กับสิตางค์ เขาคือคนไร้ความสามารถที่ต้องคอยขอเงินเมีย และก้มหัวให้เมียคุมแต่เมื่อเขาอยู่ที่บ้านหลังนี้... เขาคือ ‘เจ้าชีวิต’ คือผู้ชายที่มีอำนาจล้นฟ้า และมุกดาต้องพึ่งพาทั้งเงินทอง และชีวิตอยู่ภายใต้ร่มเงาของเขาชายหนุ่มเอนหลังพิงโซฟาหนังราคาแพง หลับตาลงสูดกลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกมะลิที่มุกดามักจะเอามาปักแจกันไว้ในห้องนั่งเล่น กลิ่นของบ้านหลังนี้มันทำให้เขารู้สึกผ่อนคลาย ไม่เหมือนกลิ่นน้ำหอมปรับอากาศแบรนด์เนมราคาแพงที่ออฟฟิศของสิตางค์ที่ชวนให้อึดอัดอยู่ตลอดเวลาไม่นานนัก มุกดาก็เดินกลับออกมาพร้อมกับแก้วน้ำส้มคั้นสดในมือ เด็กสาวทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าบนพรมข้างๆ โซฟาที่เขานั่งอยู่ ท่าทางการนั่งที่อยู่ต่ำกว่าเขามันยิ่งตอกย้ำอำนาจในมือของคชาธรให้เด่นชัดขึ้นไปอีก เธอยื่นแก้วน้ำให้เขาด้วยรอยยิ้มบาง“น้ำส้มคั้นค่ะพี่คชา ดื่มแล้วจะได้สดชื่นขึ้นนะคะ” คชาธรรับแก้วน้ำมาดื่มรวดเดียวจนหมด ก

“แกพูดแรงไปหรือเปล่ายัยตางค์ รอบนี้พี่คชาเขาถึงได้หายหัวไปขนาดนี้” นิชาเอ่ยขึ้นหลังจากฟังเพื่อนสาวร่ายยาวระบายอารมณ์อยู่เกือบครึ่งชั่วโมง มือเรียวหมุนแก้วลาเต้ร้อนไปมา แววตามีความกังวลแทนเพื่อน“แรงตรงไหน? ฉันก็พูดความจริงทั้งนั้นแหละนิชา” สิตางค์กอดอก พิงหลังกับเก้าอี้ด้วยท่าทางทระนง“ตรงไหนไม่แรงดีกว่า ทั้งคำพูด สถานที่ ไม่ต้องพูดถึงน้ำเสียง แล้วก็สีหน้าท่าทางแกเลย ทำหน้านิ่งๆ ยังน่ากลัว”“ก็มันน่าไหมล่ะ ถ้าฉันไม่สแกนงานรอบสอง เงินห้าสิบล้านของบริษัทคงปลิวไปแล้ว เงินไม่ใช่น้อยๆ นะแก แล้วที่ฉันด่าฉันว่าเขาทุกวันเนี้ย ก็เพราะอยากให้เขาหัดฉลาด หัดโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาบ้าง ไม่ใช่ทำตัวเป็นคุณชายเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อคอยพึ่งแต่ฉันไปวันๆ”“เออ ฉันรู้ว่าแกหวังดี รู้ว่าแกเก่งและฉลาดที่สุดแล้ว แต่แกอย่าลืมนะ ผู้ชายน่ะชอบผู้หญิงสวยๆ หวานๆ น่าทะนุถนอม” นิชาถอนหายใจยาวพลางส่ายหน้า“แล้วฉันไม่สวยตรงไหน นี่ฉันจะบอกให้นะ อีผู้หญิงประเภทแบบนั้นมันก็คุมคนไม่ได้ ทำหน้าที่ตรงนี้แทนฉันไม่ได้หรอก พี่ผัวฉันยังด่าเปิงเลยถ้าทำงานพลาด แล้วก็ไม่มีใครกล้ากับฉันด้วย แม้แต่แม่ผัวพ่อผัว”“จ้า~ รู้ว่าบ้านผัวน่ะอวยแก สปอ

“ซื้อมาทำไม ไร้สาระ ของแบบนี้ฉันซื้อเองกี่ใบก็ได้ เงินที่เอาไปซื้อก็เงินบริษัททั้งนั้น เอาเงินที่ฉันหามาซื้อของให้ฉัน ต้องดีใจด้วยหรือไง” คำพูดพวกนั้นมันทำลายความตั้งใจและเหยียบย่ำความปรารถนาดีของเขาจนแทบไม่เหลือชิ้นดีแต่กับมุกดา... แค่สร้อยเพชรเส้นเล็กๆ ราคาไม่ได้เศษเสี้ยวของกระเป๋าที่สิตางค์ใช้ เด็กคนนี้กลับดีใจราวกับเขาได้ประทานโลกทั้งใบให้เธอ“ชอบไหมมุก” คชาธรถามพลางยิ้มกว้าง มือหนาลูบหัวเด็กสาวด้วยความเอ็นดูอย่างสุดหัวใจ“ชอบค่ะ ชอบมากๆ เลยค่ะพี่คชา... แต่มุกเกรงใจจัง มันคงแพงมากใช่ไหมคะ มุกไม่มีอะไรจะตอบแทนพี่คชาเลย” น้ำเสียงหวานอ้อมแอ้ม แววตาโศกคู่สวยฉายแววเกรงอกเกรงใจอย่างจริงใจ“ไม่ต้องตอบแทนอะไรพี่หรอกมุก แค่มุกอยู่ตรงนี้ คอยอยู่ข้างๆ พี่แบบนี้ก็พอแล้ว” คชาธรดึงร่างบอบบางเข้ามาสวมกอดไว้แน่น สูดกลิ่นหอมอ่อนๆ จากเรือนผมของเด็กสาวเข้าปอด ความรู้สึกทรงอำนาจและเป็นผู้นำที่ขาดหายไปนานถูกเติมเต็มจนล้นปรี่เขารู้สึกว่าตัวเองมีค่า มีศักดิ์ศรีความเป็นชายเต็มภาคภูมิเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้หญิงคนนี้สิตางค์อาจจะคิดว่าถ้าไม่มีเงินของเธอ เขาจะกลายเป็นหมาหัวเน่าไม่มีใครเอา แต่เธอคงไม่รู้ว่า ใน

“ตลอดสองอาทิตย์ที่ผ่านมาที่มุกได้ดูแลพี่คชา มุกมีความสุขมากเลยค่ะ... สุขจนมุกนึกกลัวว่าถ้ากลับไปถึงไทยแล้ว ทุกอย่างมันจะกลายเป็นแค่ความฝัน” คำพูดตัดพ้อแสนซื่อ ไร้จริตของหญิงสาว ทำให้อกซ้ายของคชาธรกระตุกวูบ ชายหนุ่มหมุนตัวกลับมาหาเธอ ดึงร่างน้อยเข้ามาโอบกอดตอบอย่างทะนุถนอม มือหนาลูบเส้นผมนุ่มสลวยเบาๆ เพื่อปลอบประโลม“ไม่เอาน่ามุก ไม่คิดมากสิครับ” คชาธรเชยคางมนขึ้นมา สบตาคู่โศกที่บัดนี้มีน้ำตาคลอหน่วย“พี่เองก็มีความสุขมากเหมือนกัน พี่อยากอยู่กับมุกทุกวันแบบนี้เลย”“มุกรู้ค่ะว่ามุกไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไร แต่พอคิดว่าพี่คชาต้องกลับไปหา... ไปหาคนทางนั้น มุกก็อดใจหายไม่ได้” เด็กสาวหลบสายตาต่ำ ท่าทางหวาดกลัวและเจียมเนื้อเจียมตัวของเธอ ยิ่งสุมไฟแค้นและไฟราคะในตัวชายหนุ่มให้ปะทุคชาธรกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น แววตาเเป็นเปลี่ยนเป็นโกรธเกรี้ยวและแข็งกร้าวขึ้น เมื่อคิดถึงใบหน้าเย่อหยิ่งของสิตางค์“เชื่อใจพี่นะมุก ขอเวลาให้พี่อีกหน่อย พี่จะรีบจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย เพื่อให้เราสองคนได้มาอยู่ด้วยกันจริงๆ สักที พี่จะไม่ยอมให้ใครมาชี้นิ้วสั่งชีวิตพี่อีกต่อไปแล้ว” เขากดจูบลงบนหน้าผากมนของหญิงสาวเนิ่นน