ความสัมพันธ์สั่นคลอน

ในเวลานี้ คชาธรลืมสิ้นทุกอย่าง ลืมทั้งเรื่องงาน ลืมทั้งความผิดพลาดเรื่องเงินห้าสิบล้าน และลืมหน้าของสิตางค์เมียหลวงที่คอยด่าทอเขา

เขารู้เพียงแค่ว่า ในห้องนอนห้องนี้... เขาคือพระราชา และมุกดาคือคนที่พร้อมจะรองรับทุกความต้องการของเขาแต่เพียงผู้เดียว

โต๊ะอาหารหรูหราตัวยาวภายในคฤหาสน์หลังใหญ่เงียบเชียบจนได้ยินเสียงแอร์คลอเบาๆ บนโต๊ะมีเพียงสิตางค์ที่นั่งอยู่หัวโต๊ะเพียงลำพัง อาหารหน้าตาดีสี่ห้าอย่างแทบไม่ถูกแตะต้อง หญิงสาวเขี่ยข้าวในจานไปมาด้วยความรู้สึกหงุดหงิดลึกๆ ในใจ

นี่เข้าวันที่ห้าแล้ว... ห้าวันที่คชาธรไม่ยอมกลับบ้าน และที่สำคัญคือเขาไม่ติดต่อกลับมาเลย แชตไลน์ค้างอยู่ที่สัญลักษณ์เปิดอ่านแต่ไม่มีการตอบรับ พอโทรไปสายก็ตัดเข้าสู่ระบบฝากหมายเลขโทรกลับตลอดเวลา

“ป้าหนู คชาเขากลับมาบ้านบ้างหรือเปล่า ช่วงที่ตางค์ไปทำงาน” หญิงสาวเอ่ยถามแม่บ้าน ที่ยืนรอคำสั่งอยู่ข้างๆ

“คุณคชาไม่ได้เข้ามาเลยค่ะ”

“ไปอยู่ไหนของเค้านะ ตางค์ไปหาที่บ้าน คุณพ่อคุณแม่ก็บอกว่าไม่ได้ไปที่นั่นเหมือนกัน”

“ทะเลาะกันเหรอคะ” แม่บ้านเผลอถามออกมาโดยไม่ตั้งใจ พอมองเห็นสายตาตำหนิของสิตางค์แล้วก็รีบก้มหน้าหลบสายตาทันที

“ขอโทษค่ะ”

“ก็…เถียงกันนิดหน่อยค่ะ แต่ปกติเขาก็ไม่เคยหายไปแบบนี้เลย ตางค์กับเขาก็เถียงกันตลอดใครก็รู้นี่ คนอย่างคชาถ้าไม่คอยจ้ำจี้จ้ำชัยก็ไม่ได้เรื่องอะไรหรอก” ป้าหนูไม่ได้โต้ตอบอะไร ทุกคนรู้ดีอย่างที่สิตางค์ว่า แต่รู้คือรู้ว่าเธอน่ะด่าผัวรุนแรง จนบางครั้งก็นึกสงสารคชาธร

แต่เรื่องที่เธอพูดก็ไม่ผิด คชาธรนั้นเหลวไหล ใช้เงินฟุ้งเฟ้อ ถ้าไม่มีเมียคอยกันท่า คอยช่วยเหลือเกื้อหนุน เขาและครอบครัวของเขาไม่มีทางที่จะมายืนจุดนี้ได้

นั่นคือเหตุผลที่ครอบครัวของคชาธร รวมทั้งตัวเขายอมก้มหัวให้กับสิตางค์ แม้ว่าทุกคนจะไม่ได้ชอบเธอสักเท่าไหร่นัก ด้วยเรื่องบ้าอำนาจ และปากร้าย

แต่เธอไม่เคยคิดคดโกง และใจใหญ่ทุ่มเทให้กับครอบครัวของคชาธรเต็มที่ ทุกคนได้เงินใช้ไม่เคยขาดมือ แม้จะทำงานเหยาะๆ แหยะๆ แต่ทุกครั้งที่มีปัญหา สิตางค์ก็จัดการได้เสมอ ถึงจะถูกเธอด่าบ้าง แต่ก็ไม่ต้องแก้ปัญหาอะไร มีเงินให้ใช้เหมือนเดิม ทุกคนก็มองว่านี่มันคุ้มแล้ว

สิงตางค์กดโทรหาสามีอยู่อีก 2-3 ครั้ง และผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม ไม่มีคนรับสาย เธอส่งข้อความไปด่าเขายาวเหยียด เพราะเริ่มจะโมโหแล้ว เมื่อด่าจนพอใจเธอก็กดปิดหน้าจอก่อนจะวางโทรศัพท์ลง

“หึ... เล่นตัวให้มันได้อย่างนี้ตลอดนะคชา” สิตางค์วางช้อนลงกระทบจานกระเบื้องเสียงดัง เธอพ่นลมหายใจออกทางจมูกอย่างนึกรำคาญ

ในตอนแรก สิตางค์ตั้งใจจะปล่อยเลยตามเลยเหมือนทุกครั้งที่ทะเลาะกัน ปล่อยให้เขาหนีไปนอนดัดนิสัยตามโรงแรมหรูหรือบ้านเพื่อนสนิท รอจนกว่าวงเงินในบัตรเครดิตที่เธอเป็นคนจ่ายขั้นต่ำให้จะตัด

หรือรอจนกระเป๋าแห้งไม่มีเงินเติมน้ำมันรถสปอร์ต เดี๋ยวเขาก็ต้องซมซานกลับมาหาเธอเองนั่นแหละ ผู้ชายเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่ออย่างคชาธรจะไปมีปัญญาดิ้นรนใช้ชีวิตด้วยตัวเองได้กี่น้ำ

แต่นี่มันไม่ปกติ ห้าวันมานี้เลขาฯ ที่บริษัทรายงานว่ารองประธานไม่เข้าออฟฟิศเลย บัตรเครดิตทุกใบที่เป็นชื่อร่วมก็ไม่มีการเคลื่อนไหวชำระค่าสินค้าใดๆ มันเหมือนเขาจงใจลบตัวตนหายสาบสูญไปเพื่อประท้วงเธอ

ความหงุดหงิดปนความกังวลใจเริ่มทำให้สิตางค์นั่งไม่ติด สุดท้ายเธอจึงเลือกที่จะนัดเจอ กับเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวที่รู้ตื้นลึกหนาบางในชีวิตคู่ของเธอ ที่ร้านกาแฟระดับพรีเมียมในห้างหรูแห่งหนึ่ง