คนเหล็กมีกี่ภาค และแต่ละภาคออกฉายปีไหน

เราโตมากับการดูหนังไซไฟที่มีหุ่นยนต์ไล่ล่า แล้วก็จดจำได้ชัดเจนว่าภาพยนตร์ชุดนี้มีเวอร์ชันจอเงินทั้งหมดหกภาค ซึ่งถูกทำมาในรูปแบบไม่ต่อเนื่องกันหลายครั้งจนคนดูต้องเลือกว่าจะยึดไทม์ไลน์ไหนเป็นหลัก ในแบบภาพยนตร์โดยรวมมี 6 ภาคหลักที่ออกฉายตามลำดับเวลา แต่ความสลับซับซ้อนเกิดจากการรีบูตและการเขียนไทม์ไลน์ใหม่ซ้ำ ๆ: เริ่มจากต้นกำเนิดของเรื่องใน 'The Terminator' ที่ให้ความเป็นหนังสยองขวัญไซไฟแบบเรียบง่าย ต่อมา 'Terminator 2: Judgment Day' ยกระดับเป็นหนังบล็อกบัสเตอร์ที่เน้นปฏิสัมพันธ์ระหว่างคนกับเครื่องจักร ส่วน 'Terminator Genisys' เข้ามาเพื่อฉีกความต่อเนื่องเดิมและสร้างไทม์ไลน์ใหม่ ทำให้แฟนบางกลุ่มรู้สึกว่าย้อนกลับมาปรับเรื่องราวอีกครั้ง แถมยังมีภาคที่เน้นอนาคตหลังวันสิ้นหวังและภาคที่พยายามกลับมาเชื่อมต่อกับต้นฉบับอีกหลายครั้งด้วย เมื่อเปรียบเทียบกับซีรีส์ ทีวีจะให้พื้นที่กับตัวละครและความสัมพันธ์มากกว่า ฉากความเข้มข้นอาจไม่ใหญ่เท่าในภาพยนตร์ แต่จะเล่นกับแรงจูงใจและผลกระทบจากเหตุการณ์ที่ต่อเนื่อง ซึ่งทำให้เรื่องราวของตัวละครหลักมีมิติและหลายชั้นกว่าในหนังที่ต้องเร่งความเร็วเพื่อฉากแอ็กชันสั้น ๆ สรุปสั้น ๆ คือ ภาพยนตร์มักเน้นสเกลและลูกเล่นแอ็กชัน ในขณะที่ซีรีส์เน้นการขยายบทและปูแบ็คกราวด์ของตัวละครอย่างละเอียด — ทั้งสองแบบให้ความสนุกต่างกันไปและเหมาะกับอารมณ์คนดูที่ไม่เหมือนกัน

ขอเล่าแบบแฟนๆ เลยว่าแฟรนไชส์ 'Venom' ที่คนนิยมพูดถึงในวงกว้างนั้น ณ ตอนนี้มีภาพยนตร์ที่ฉายออกมาแล้วสองภาคหลัก ๆ และยังมีภาคต่อที่ประกาศไว้ในขั้นพัฒนา ภาคแรกคือ 'Venom' ออกฉายในปี 2018 — ภาคนี้เป็นจุดเริ่มต้นของโทนที่ผสมระหว่างแอ็กชันกับมุกตลกดำ การแสดงของตัวละครหลักมีเคมีแบบที่ชวนหมั่นไส้แต่ก็น่าติดตาม ฉันชอบการเล่าเรื่องที่เลือกโฟกัสไปที่ความสัมพันธ์ระหว่างเอ็ดดี้กับซิมไบโอต มากกว่าจะเป็นหนังซูเปอร์ฮีโร่แบบเดิม ๆ ภาคต่อชื่อเต็ม 'Venom: Let There Be Carnage' ออกฉายในปี 2021 — ภาคนี้มีความเข้มข้นขึ้นด้วยตัวร้ายที่ดุดันกว่า (ตัวละครอย่าง Cletus Kasady) และการตัดต่อที่เร่งจังหวะให้หนังมีความกระชับขึ้นกว่าเดิม ความรู้สึกหลังดูสำหรับฉันคือมันเป็นหนังที่รู้ว่ามันคืออะไรและกล้าทำในแบบของตัวเอง นอกเหนือจากสองภาคนี้ ยังมีการประกาศภาคที่สามและการพูดคุยเรื่องโปรเจกต์ต่อเนื่อง แต่ข้อมูลเกี่ยวกับวันฉายที่แน่นอนยังเปลี่ยนแปลงได้ตามการตัดสินใจของสตูดิโอ สำหรับคนที่อยากรู้แบบตรงไปตรงมา ตอนนี้ถ้าถามว่า "มีกี่ภาคและปีไหนบ้าง" คำตอบที่ชัดเจนคือ: มีสองภาคที่ออกฉายจริง ๆ ในปี 2018 และ 2021 ส่วนภาคต่อยังรอการยืนยันวันฉายเพิ่มเติมจากผู้สร้าง

ตั้งแต่ได้ลงมือจัดลิสต์หนังเรื่องนี้ให้เพื่อน ๆ ครั้งแรก ฉันเริ่มเห็นความชัดเจนว่าจริง ๆ แล้วแฟรนไชส์ 'คนเหล็ก' มีทั้งหมด 6 ภาคภาพยนตร์หลัก (ไม่รวมซีรีส์และสื่อขยายอื่น ๆ) และเสน่ห์ของมันมักจะอยู่ที่สองภาคแรกมากที่สุด นี่คือเหตุผลที่ฉันมักแนะนำให้คนใหม่เริ่มจากสองภาคแรกก่อนเสมอ: 'The Terminator' และ 'Terminator 2: Judgment Day' เพราะทั้งสองภาควางรากเรื่อง ตัวละคร และโทนอันเป็นภาพจำของแฟรนไชส์ได้ชัดเจน หลังจากดูสองภาคแรกแล้ว วิธีดูแบบเรียงตามฉายจริงเป็นตัวเลือกที่เรียบง่ายและปลอดภัย — ต่อด้วยภาคที่ฉายตามมาเพื่อสัมผัสวิวัฒนาการของไอเดียและเทคนิคพิเศษในยุคต่าง ๆ การดูตามฉายยังช่วยให้รับรู้ได้ว่าผู้สร้างพยายามปรับทิศทางเรื่องราวอย่างไรเมื่อเวลาผ่านไป ยอมรับได้ว่าบางภาคจะเปลี่ยนโทนจากความสยองขวัญวิทยาศาสตร์เป็นแอคชั่นบล็อกบัสเตอร์ ซึ่งอาจทำให้คนดูที่ชอบอารมณ์ดิบ ๆ ในสองภาคแรกรู้สึกแตกต่าง ในฐานะแฟนที่โตมากับสองภาคแรก ฉันชอบการดูตามฉายเพราะมันให้การเดินทางแบบมีพัฒนาการเห็นได้ชัด แต่ถาต้องเลือกจริง ๆ ก็ยืนยันว่าต้องไม่ข้ามสองเรื่องแรกนะ — พวกมันคือหัวใจของเรื่องและจะทำให้การดูภาคต่อ ๆ ไปมีความหมายขึ้นเยอะ

เอาแบบตรงๆเลย ฉันชอบมองแฟรนไชส์นี้เหมือนกับหนังไซไฟที่เติบโตไปพร้อมกับยุคสมัยมากกว่าจะเป็นแค่หนังแอ็กชันเรื่องหนึ่ง จำนวนภาคของ 'คนเหล็ก' ในเวอร์ชันภาพยนตร์ที่ออกฉายในโรงถึงปี 2019 มีทั้งหมดหกภาค ฉันชอบย้อนกลับไปดูต้นตอของความคิดสร้างสรรค์ในภาคแรก ๆ เพราะมันช่วยให้เห็นพัฒนาการของเรื่องราวและตัวละครได้ชัดเจนขึ้น แต่อย่างที่รู้กัน บทและโทนของแต่ละภาคก็เปลี่ยนไปตามผู้กำกับและยุคสมัย ทำให้แฟน ๆ แยกเป็นกลุ่มชัดเจน—คนชอบของดิบเถื่อนแบบดั้งเดิม กับคนที่ชอบหนังใหญ่เต็มไปด้วยเอฟเฟกต์ รายชื่อภาษาอังกฤษของแต่ละภาคตามลำดับเวลาออกฉายมีดังนี้: 'The Terminator' (1984), 'Terminator 2: Judgment Day' (1991), 'Terminator 3: Rise of the Machines' (2003), 'Terminator Salvation' (2009), 'Terminator Genisys' (2015), และ 'Terminator: Dark Fate' (2019). ส่วนตัวฉันมักจะยกฉากจาก 'The Terminator' กับความน่ากลัวของเครื่องจักรที่เงียบๆ กับฉากจาก 'Terminator 2' ที่กลายเป็นมาตรฐานของหนังแอ็กชัน-ไซไฟยุค 90 มาเป็นตัวอย่างเมื่อคุยกับเพื่อน ๆ เพราะสองภาคแรกนี้แสดงให้เห็นสเปกตรัมของเรื่องเล่าได้กว้างสุด ๆ และยังคงมีเสน่ห์แม้เวลาจะผ่านไปนานก็ตาม

ย้อนกลับไปสมัยที่หนังซอมบี้ยังไม่ถูกทำซ้ำจนเกินไป ทำให้ผมรู้สึกตื่นเต้นกับการเปิดตัวของแฟรนไชส์นี้มาก แฟรนไชส์ภาพยนตร์ชุดหลักที่นำแสดงโดยนักแสดงคนเดียวกันมีทั้งหมดหกภาค ได้แก่ 'Resident Evil' (2002), 'Resident Evil: Apocalypse' (2004), 'Resident Evil: Extinction' (2007), 'Resident Evil: Afterlife' (2010), 'Resident Evil: Retribution' (2012) และ 'Resident Evil: The Final Chapter' (2016) การดูแต่ละภาครู้สึกเหมือนการเดินทางจากห้องทดลองใต้ดินไปสู่สนามรบร้างในทะเลทราย ซึ่งฉันมักจะจดจำฉากแอ็กชันและการออกแบบมอนสเตอร์ได้อย่างชัดเจน มุมมองส่วนตัวของผมคือภาคต้นๆ ให้ความรู้สึกสยองขวัญมากกว่า ขณะที่ภาคหลังๆ จะเน้นฉากบู๊และสเกลที่ใหญ่ขึ้น ทำให้แฟนที่ชอบบรรยากาศเกมต้นฉบับอาจรู้สึกต่างกัน แต่ก็สนุกในแบบของมันเอง เหมือนกับการเห็นโลกที่ค่อยๆ ขยายและเปลี่ยนรูป นี่คือชุดภาพยนตร์หลักที่หลายคนนึกถึงเมื่อพูดถึง 'ผีชีวะ' เวอร์ชันภาพยนตร์

ได้ยินชื่อ 'Top Gun' ทีไรภาพเครื่องบินรบโฉบเฉี่ยวกับเพลงประกอบคุ้นหูจะโผล่มาเป็นฉากในหัวเสมอ เรื่องนี้มีทั้งหมดสองภาคหลักที่ออกฉายเป็นภาพยนตร์ใหญ่ในโรงภาพยนตร์: ภาคแรกคือ 'Top Gun' ฉายในปี 1986 ส่วนภาคต่อที่หลายคนรอคอยและกลายเป็นปรากฏการณ์อีกครั้งคือ 'Top Gun: Maverick' ที่ออกฉายในปี 2022 ฉันโตมากับบรรยากาศยุค 80 ของภาคแรก—เสื้อแจ็กเก็ตหนัง แว่นกันแดด และซาวด์แทร็กที่ติดหู—แต่ก็รู้สึกตื่นเต้นไม่แพ้กันเมื่อเห็นภาคต่อกลับมาสร้างมาตรฐานใหม่ให้กับงานฉากบินจริงในยุคปัจจุบัน ความแตกต่างของทั้งสองภาคสะท้อนวิวัฒนาการทั้งเทคโนโลยีการถ่ายทำและโทนเรื่อง ภาคแรกเป็นหนังบันเทิงแนววัยรุ่นผสมแอ็กชันที่เน้นเสน่ห์ของตัวเอกและวัฒนธรรมกองทัพอเมริกัน ส่วนนักบินในภาคต่อมาแม้จะยังมีความเป็นฮีโร่แบบเดิม แต่มีการเติมเรื่องราวเชิงอารมณ์และความรับผิดชอบของคนที่มีประสบการณ์ ฉันชอบความรู้สึกสมจริงเวลาฉากบินจริงถูกถ่ายด้วยมุมกล้องจากในห้องนักบิน—มันให้ความตื่นเต้นแบบที่ CGI บางครั้งให้ไม่ได้ และการกลับมาของตัวละครหลักก็ทำให้รู้สึกถึงการปิดวงจรของเรื่องราวในแบบที่อบอุ่นและเร้าใจไปพร้อมกัน

ภาพแรกที่โผล่ขึ้นมาเมื่อคิดถึงแฟรนไชส์นี้คือฉากเหล็กกับหน้ากากโผล่ขึ้นมาจากเถ้าถ่าน — นั่นคือเหตุผลที่ผู้คนมักยกย่อง 'Terminator 2: Judgment Day' กันมาก มีทั้งหมด 6 ภาคในชุดคนเหล็กแบบภาพยนตร์โรง (นับตั้งแต่ภาคปี 1984 จนถึงภาคปี 2019) และถ้าต้องสรุปความนิยมโดยรวม แฟนส่วนใหญ่จะบอกว่าเรื่องนี้ถึงจุดสูงสุดในภาคสอง ความรู้สึกที่ผสมระหว่างความตื่นเต้นเชิงแอ็กชันกับการเชื่อมความสัมพันธ์ของตัวละครนั้นจับใจได้อย่างล้ำลึก ฉากแอ็กชันที่ยังดูโคตรคลาสสิก เทคโนโลยีพิเศษที่ยังส่งผลต่อวงการ และการเล่าเรื่องที่ขยายจากหนังสยองไซไฟเป็นดราม่าครอบครัวแบบไม่คาดคิด ทำให้ภาคนี้ถูกยกให้เป็นมาตรฐานของแฟรนไชส์ มุมมองส่วนตัวคือ ภาคที่ดีที่สุดสำหรับแฟนคือภาคที่ทำให้โลกของเรื่องขยายออกไปทั้งทางอารมณ์และเทคนิค ซึ่ง 'Terminator 2: Judgment Day' ทำได้ครบ — ฟอร์มการแสดงที่หนักแน่น การออกแบบตัวร้ายที่ล้ำหน้า และความสามารถในการผสานไอเดียใหญ่กับความสัมพันธ์ระหว่างคนสองคน นี่แหละที่ทำให้แฟนมากมายยังพูดถึงมันจนถึงวันนี้

พูดตามตรง ผมคิดว่านี่เป็นคำถามที่หลายคนสงสัยเมื่อติดตามตัวละครนี้ในจอใหญ่: ณ ปัจจุบันมีภาพยนตร์เวน่อมที่ฉายแบบไททัลหลักทั้งหมดสองภาค 'Venom' (ฉายปี 2018) เป็นภาคแรกที่นำตัวละครเอ็ดดี้ บร็อกและซิมไบโอตออกมาสู่เวอร์ชันคนแสดง สไตล์หนังผสมระหว่างแอ็กชันกับคอมิดี้มืด ๆ และเป็นจุดเริ่มต้นของการตีความตัวละครที่โซนี่เลือกใช้สำหรับจักรวาลภาพยนตร์ของตัวเอง ต่อมาเป็น 'Venom: Let There Be Carnage' (ฉายปี 2021) ซึ่งขยับน้ำหนักของความเป็นสแลชเตอร์-แอ็กชันและเพิ่มตัวร้ายที่เป็นที่รู้จักจากคอมิกส์อย่างแครเนจเข้ามา ฉันชอบที่ทั้งสองภาคมีทิศทางการเล่าเรื่องต่างกันและยังคงมีเอกลักษณ์ในโทนเสียงของตัวเอง ผมมองว่าถ้ามองแบบรวม ๆ แล้ว นี่คือสองภาคหลักที่ออกฉายจริงจังบนจอใหญ่ ส่วนภาคต่อหรือโปรเจ็กต์ที่เกี่ยวข้องยังมีการพูดคุยกันอยู่ แต่ยังไม่มีการยืนยันปีฉายแน่นอน จบตรงนี้ด้วยความตื่นเต้นเล็ก ๆ ว่าจะได้เห็นเวน่อมในเวอร์ชันไหนต่อไป

ตลอดการคลุกคลีกับแฟรนไชส์นี้ ผมมักจะบอกคนอื่นแบบชัดเจนว่าเมื่อนับเฉพาะหนังฉายโรงแบบยาว ๆ จะมีทั้งหมด 6 ภาค 'The Terminator' (1984) เป็นจุดเริ่มต้น จนถึงผลงานล่าสุดที่ถือเป็นภาพยนตร์ฉายโรงคือภาคที่หก การนับแบบนี้ถือเป็นการแยกแยะที่ตรงที่สุดถ้าคุณหมายถึงฟิล์มฟีเจอร์ปกติ แต่ถาอยากรวมสปินออฟที่อยู่ในรูปแบบของหนังสั้นสำหรับสวนสนุกหรือโชว์ ก็มีอีกชิ้นที่มักถูกนับว่าเป็นสปินออฟ นั่นคือ 'T2 3-D: Battle Across Time' ที่ออกมาตอนกลางยุค 90 ซึ่งเป็นการผลิตพิเศษไม่ใช่ภาพยนตร์ฉายทั่วไป เมื่อผมพูดถึงตัวเลขกับเพื่อน ๆ ผมมักจะอธิบายสองแบบให้เข้าใจง่าย: แบบแรกนับเฉพาะภาพยนตร์ฉายโรงยาว ๆ = 6 ภาค แบบที่สองถ้านับรวมงานพิเศษอย่างหนังสั้นหรือโชว์ ก็จะบวกเพิ่มเป็น 7 งาน ถ้าคุณอยากรวมซีรีส์ทีวี งานคอมิกส์ หรือเกมด้วย ตัวเลขจะพุ่งขึ้นอีกมาก แต่โดยภาพรวมอย่างตรงไปตรงมา คำตอบสั้น ๆ ที่ผมยึดคือหกภาคถ้านับเฉพาะหนังฉายโรง และเพิ่มขึ้นถ้านับสปินออฟแบบพิเศษ ซึ่งผมมักจะอ้างถึงเวลาคุยกับคนที่ยังไม่ชัดเจนเรื่องการจำแนกประเภทแบบนี้

ขอบอกเลยว่าสำหรับแฟน ๆ ที่ติดตามโลกแวมไพร์กับไลแคนอย่างจริงจัง ชุดหนัง 'Underworld' มีทั้งหมด 5 ภาค ซึ่งแต่ละภาคปล่อยฉายในปีที่ชัดเจนและมีทิศทางเรื่องราวที่ต่างกันมากพอให้พูดถึงได้ยาว ๆ ลำดับภาคและปีฉายก็ตามนี้: 'Underworld' (2003) — ภาคเปิดที่แนะนำโลกของแวมไพร์กับไลแคนและตัวละครเซลีน, 'Underworld: Evolution' (2006) — ภาคต่อต่อเนื่องที่ขยายตำนานและความสัมพันธ์ของตัวละครหลัก, 'Underworld: Rise of the Lycans' (2009) — ภาคพรีเควลที่เล่าต้นกำเนิดความขัดแย้งระหว่างเผ่าพันธุ์, 'Underworld: Awakening' (2012) — ภาคที่เปลี่ยนจังหวะเป็นแนวแอ็กชันร่วมสมัยและโฟกัสที่การเอาตัวรอดของมนุษย์ผสมกับแวมไพร์, และ 'Underworld: Blood Wars' (2016) — ภาคล่าสุดที่ยังคงธีมการต่อสู้ระหว่างสองเผ่าพันธุ์แต่เพิ่มองค์ประกอบของการตามล่าและการหักเหลี่ยมทางการเมืองภายในโลกนั้น พอพูดถึงลำดับนี้จริง ๆ แล้วผมมองว่ามันเป็นแฟรนไชส์ที่เล่นกับไทม์ไลน์และมุมมองได้ค่อนข้างเจ๋ง — มีทั้งภาคที่เดินเรื่องไปข้างหน้าและภาคพรีเควลที่ย้อนไปเล่าเหตุการณ์ก่อนหน้า ทำให้การชมแบบตามปีฉายอาจให้สัมผัสหนึ่ง ในขณะที่การชมตามไทม์ไลน์ภายในจักรวาลจะให้ความเข้าใจเชิงลึกอีกแบบหนึ่ง ถ้าอยากเริ่มดูง่าย ๆ แนะนำให้เริ่มที่ 'Underworld' (2003) เพื่อรู้จักตัวละครหลักก่อน แล้วค่อยเลือกต่อระหว่างดูตามปีหรือย้อนกลับไปหาพรีเควล แต่ไม่ว่าจะดูแบบไหน ก็มีความสนุกในสไตล์มืด ๆ แอ็กชันหนัก ๆ และโทนภาพนิ่ง ๆ ที่เป็นเอกลักษณ์อยู่เสมอ