ความหมายชื่อเรื่องความฝันในหอแดงควรตีความอย่างไร?

บางบ้านมีผี บางบ้านมีฆาตกร แต่บ้านหลังนี้...มีนิยายที่เขียนด้วยความตาย หลังย้ายเข้ามาอยู่ "บ้านเขียนฝัน" ริตาพบเครื่องพิมพ์ดีดโบราณที่ไม่มีใครเป็นเจ้าของ ทุกคืนมันจะพิมพ์เรื่องราวของคดีฆาตกรรมขึ้นมาเอง ปัญหาคือ... เช้าวันต่อมา เหตุการณ์ในกระดาษกลับเกิดขึ้นจริงทุกตัวอักษร ระหว่างตำรวจที่กำลังไล่ล่าฆาตกร กับนักเขียนที่กำลังถูกใครบางคนใช้เป็นผู้บันทึกความตาย พวกเขาต้องแข่งกับเวลา ก่อนที่หน้าสุดท้ายของนิยาย...จะกลายเป็นข่าวหน้าแรกของหนังสือพิมพ์

นิยายเรื่องนี้เกี่ยวกับหอนายโลม พระนางเป็นมาเฟีย จริงอยู่ที่ว่าฉันเป้นคนแบบนี้ ทำไมเธอ

หลิวลี่เซียงเริ่มฝันร้ายอยู่บ่อยครั้งจนเธอตกใจสะดุ้งตื่นกลางดึก บางครั้งถึงกับนอนน้ำตาไหลจนเพื่อนต้องรีบปลุก หลังจากตื่นขึ้นมาแล้วเธอยังคงจำความรู้สึกต่าง ๆ ได้ดี หากเรื่องราวเหล่านั้นเป็นแค่ความฝันที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไปคงจะดี แต่ทว่าเธอกลับต้องเข้าไปมีชีวิตอยู่ในฝันเหล่านั้นอีกครั้ง ไม่เป็นคนอาภัพรัก ก็เป็นคนที่ถูกใส่ความ ร้ายแรงที่สุดก็ต้องตายอย่างทรมาน หากรู้ชะตาของตนย่อมจะต้องพยายามหลีกเลี่ยง เธอจึงทำทุกวิถีทางให้ตัวเองรอดจากความตาย ปล. โลกความฝันในเรื่องนี้เป็นจีนโบราณและเทพเซียนแล้วแต่ตอน ส่วนโลกความจริงเป็นยุคปัจจุบันนะคะ ปล.2 ความฝันมีทั้งหมด 5 เรื่อง แบ่งเป็น 7 บท

นับตั้งแต่ฟื้นขึ้นมาในร่างของคุณหนูจวนคหบดีแห่งเมืองหนานเฉา หรั่นหนิง ก็ตระหนักได้ถึงความฝันบอกเหตุที่น่าสะพรึง ทางเดียวที่จะนำพาคนทั้งตระกูลให้รอดพ้นจากภัยคุกคาม นั่นก็คือไม่เป็นแล้วคหบดีอันดับหนึ่งแห่งเมืองหนานเฉา ตระกูลจวินย้ายไปยังเมืองหยวนเฉิงซึ่งเป็นเมืองหลวงของแคว้น จากคหบดีที่มั่งคั่งและร่ำรวย กลับกลายเป็นเพียงตระกูลหมอมีร้านเล็กๆ เปิดจำหน่ายสมุนไพรกับใบชา ทว่าชะตาชีวิตนั้นไม่มีสิ่งใดแน่นอน ทั้งที่หลบเลี่ยงมาได้แล้วคราหนึ่ง ฝันบอกเหตุกลับยังตามมาหลอกหลอน หญิงสาวฝันถึงบุรุษสวมชุดแต่งงานสีแดง ในมือของเขามีกระบี่ยาวที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด ใต้ฝ่าเท้าของเขามีร่างของพี่ชายของนางที่ไร้ซึ่งลมหายใจ!!! ข้อมือที่กุมกระบี่ของชายผู้นั้น นางจำได้ว่ามีแผลเป็นคล้ายผีเสื้อ กระทั่งต่อมาหรั่นหนิงก็ได้พบเขา ฉู่เฟิงเยี่ยน หัวหน้าตระกูลฉู่ หนึ่งในตระกูลคหบดีอันดับหนึ่งที่มีอิทธิพลต่อแคว้นจ้าว!!!

มีคนแท็กเรียกฉันบนแอป Nextdoor "เฮ้ย ยัยเพนท์เฮาส์ เธอโสดนี่นา จะเอาสวนดาดฟ้ากว้างๆ ไว้ทำไมคนเดียว? สามีฉันจะจัดงานปาร์ตี้ เราจะเริ่มใช้พื้นที่นั้นตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป" "ไม่ต้องห่วงนะ เราจะจ่ายค่าดูแลให้เดือนละสองร้อยเหรียญ เธอได้เงินฟรีๆ โดยไม่ต้องทำอะไรเลยด้วยซ้ำ น่าจะดีใจนะที่ได้เงินน่ะ" ฉันจ้องหน้าจอตาค้าง นี่ล้อกันเล่นใช่ไหม? ฉันคือทายาทของดอน ริชชี ผู้ที่ถูกฝึกมาเพื่อปกครองเขตเซาท์ไซด์ แต่ฉันเลือกที่จะทิ้งชีวิตแบบนั้นมาจับพู่กันวาดรูป อพาร์ตเมนต์นี้คือวิหารอันศักดิ์สิทธิ์และเป็นสถานที่หลบภัยอันเงียบสงบของฉัน สวนดาดฟ้าตรงนั้นไม่ใช่พื้นที่ส่วนกลางของตึก แต่มันเป็นของฉัน! ฉันควักเงินสดห้าแสนเหรียญซื้อกรรมสิทธิ์มันมาตอนที่ตัดสินใจซื้อที่นี่ ฉันเนรมิตให้มันกลายเป็นสตูดิโอห้องกระจกสำหรับวาดรูป แล้วดูนี่สิ... มีคนกล้าคิดว่าจะมายึดมันไปในราคาแค่สองร้อยเหรียญต่อเดือนงั้นเหรอ? ฉันพิมพ์ตอบกลับไปแค่สองคำ: "ฝันไปเถอะ" ฉันไม่นึกเลยว่าวันรุ่งขึ้นจะมีผู้จัดการตึกและเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอีกสองคนมายืนอยู่ที่หน้าประตูห้อง มีคนไปร้องเรียนว่าฉัน "ใช้ทรัพยากรส่วนรวมในทางที่ผิด" และตอนนี้ เพื่อเห็นแก่สิ่งที่พวกเขาเรียกว่า "ความปรองดองในหมู่เพื่อนบ้าน" พวกเขากำลังจะมาขอเรียกคืนกุญแจของฉันงั้นเหรอ? ได้เลย... ในเมื่อพวกเขาอยากโยนความเกรงใจทิ้งไปหน้าต่างงั้นหรือ? งั้นก็เตรียมตัวได้เลย พวกเขาจะได้รู้สักทีว่าอำนาจที่แท้จริงน่ะมันรู้สึกยังไง

‘เพราะความรักมีอยู่จริง หัวใจจึงโบยบินกลับมา’ ‘บ้านสีรุ้ง’ ร้านชาดอกไม้ ท่ามกลางหุบเขา จากที่หนีไปสุดหล้า แต่วันนี้เธอกลับมาเพื่อกอบเก็บความทรงจำที่เหลืออยู่ สานฝันบนเส้นทางที่พ่อแม่ขีดไว้ เรียนรู้การอยู่เพื่อผู้อื่น ซึมซับความสุขที่เกิดจากการให้ เพราะสุขนั้นคือยั่งยืน ‘หฤหรรษ์’ เชื่อมาตลอดว่าความรักมีอยู่จริง แต่เธอกลับไม่เชื่อว่าตัวเองจะได้รักนั้นจากใคร เพราะตั้งแต่เกิด ชีวิตเหมือนต้องคำสาป เธอจึง ‘รักไม่ยุ่งมุ่งแต่งาน’ ทุ่มเททุกอย่างเพื่อพลิกฟื้นไร่ชาของครอบครัว แต่เมื่อความรักที่ชื่อว่า ‘พฤกษ์’ เยี่ยมหน้ามาทักทาย เธอจะหนีใจตัวเองพ้นได้อย่างไร เมื่อเขาเดินหน้าท้าชนเธอไม่เลิก เขาแสนดี ใส่ใจ และเข้าใจทุกอย่างที่เป็นเธอ ทว่า... เหรียญมีสองด้านเสมอ และมนุษย์ก็มีสิ่งที่ต้องปกปิด ‘ความลับ’ เป็นเหมือนจุดด่างในชีวิตที่หฤหรรษ์ไม่อยากให้ใครรู้ แต่ความรักไม่มีความลับ หฤหรรษ์จะทำอย่างไรจึงจะรักษาความรักไว้ได้ เช่นเดียวกับพฤกษ์ เมื่อสิ่งที่เรียกว่า ‘รัก’ อาจไม่ใช่