ฉบับภาพยนตร์ไทยเกอร์101 เข้าฉายเมื่อไหร่และที่ไหน?

หลังจากการแท้งลูก เซี่ยงเฉียวก็ได้กลายเป็นภรรยาในแบบที่ลู่สือหลานต้องการ เธอไม่เล่าเรื่องราวประจำวันที่น่าสนใจให้เขาฟังอีกต่อไป ไม่โทรตามจิกทั้งคืนเวลาที่เขาไม่กลับบ้าน แม้กระทั่งตอนที่ถูกมิจฉาชีพจัดฉากจนต้องเข้าสถานีตำรวจ และตำรวจบอกว่าต้องให้ญาติมาประกันตัวถึงจะออกไปได้ เธอก็เพียงแต่บอกว่าไม่มีญาติ แล้วยอมถูกคุมขังอยู่หนึ่งสัปดาห์อย่างเงียบๆ เย็นวันที่เจ็ด ประตูเหล็กของสถานีตำรวจเปิดออกเสียงดังโครม ขณะที่เซี่ยงเฉียวเพิ่งจะเดินลงจากบันได รถมายบัคสีดำคันหนึ่งก็เบรกกะทันหันตรงหน้าของเธอ เมื่อประตูรถเปิดออก ลู่สือหลานในชุดสูทสั่งตัดระดับไฮเอนด์ก็ก้าวลงมาจากรถ ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งขาเรียวยาว ไหล่กว้างเอวคอด ยังคงดูเย็นชาและสูงส่งเหมือนเดิม งดงามราวกับดวงจันทร์กระจ่างกลางสายลม

ฉันเพิ่งจดทะเบียนสมรสกับคุณชายแห่งแวดวงเมืองหลวงเมื่อตอนเช้า พอตกบ่ายเขาก็พาฉันมาหย่า ฉันกำสมุดทะเบียนสีแดงและสีเขียวทั้งสองเล่มไว้แน่นขณะที่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ ขณะที่ข้างกายมีเสียงหัวเราะเยาะเย้ยอย่างไม่เกรงใจจากพวกเพื่อนของเขา “เซี่ยชิงหาน นายถึงกับพาคุณหนูใหญ่มาจดทะเบียนแล้วก็หย่าจริง ๆ เพราะคำพูดประโยคเดียวของหลินซวงหัวเนี่ยนะ” “ฮ่า ๆ พวกนายดูสิ คุณหนูใหญ่หน้าซีดไปหมดแล้ว คงไม่ใช่ว่าจะร้องไห้หรอกนะ!” ทว่าเซี่ยชิงหานกลับโอบไหล่หลินซวงหัวผู้เป็นน้องสาวบุญธรรม พร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ได้ทะเบียนมาครบทั้งสองใบแล้ว ทีนี้ยอมยิ้มให้ฉันแล้วใช่ไหม??” หลินซวงหัวหลุดหัวเราะพรืด รอยยิ้มเบ่งบานบนใบหน้าที่เคยเย็นชา ฉันอยากเข้าไปเค้นถาม แต่กลับถูกพี่ชายทั้งสามคนดึงตัวเอาไว้แน่น พี่ใหญ่ที่เป็นประธานบริษัทขมวดคิ้ว “มีแค่เซี่ยชิงหานที่ทำให้ซวงหัวหัวเราะได้ เธอสะสมบุญกุศลบ้างเถอะ” พี่รองที่เป็นราชาจอเงินผลักฉันล้มลงกับพื้น “ชาติกำเนิดของเขาน่าสงสาร ส่วนเธอมีพร้อมทุกอย่าง ผู้ชายแค่คนเดียวไม่ได้ขาดแคลนหรอกน่า” พี่ชายคนที่สามซึ่งเป็นศาสตราจารย์ด้านชีววิทยาตีหน้าขรึม “เซี่ยชิงหานน่าจะแต่งงานกับเขาตั้งนานแล้ว เธออย่าไปตามตอแยพวกเขาอีกเลย” พวกเขาจับยัดฉันเข้าไปในรถ ไม่ยอมให้ฉันเป็นตัวขัดขวางความสุขของแสงจันทร์ขาวในดวงใจของพวกเขา ในที่สุดระบบที่หายไปนานก็ออนไลน์ขึ้นมา [โฮสต์ ตรวจพบว่าภารกิจจีบเป้าหมายสำเร็จแล้ว! ต้องการกลับสู่โลกจริงเลยไหมคะ] ฉันนั่งอยู่บนเบาะหลังพลางมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยความเศร้าหมอง ทว่ากลับเกือบจะหลุดหัวเราะออกมา ละครฉากเศร้าที่แสดงเพื่อภารกิจนี้จบลงแล้ว ความรักความแค้นของพวกเขา นับจากนี้ฉันไม่ขอร่วมวงด้วยอีกต่อไป!

“อ๊ายยย… ซี้ด… อูย… อูย… ” อันนาสะบัดใบหน้าทรมาน ก่อนจะชันศอกผงกศีรษะขึ้นมองดูการกระทำของเพื่อนลูกชาย กำลังเงยหน้าปาดลิ้นเฉาะรัวเข้าใส่ซอกเสียวจนน้ำคาวหอยแตกซ่านออกมาแฉะชุ่มร่องอูมอวบ “งืออออ… ป้าเสียว… ” อันนาบิดตัวไปมา… เควินยิ่งได้ใจ… รีบเอื้อมมือสองข้างขึ้นมาเคล้นคลึงสองเต้า บีบเคล้นจนปลายหัวนมชูชันเป็นช่อแข็งโด่ ทรวงอกคัพดีใหญ่โต ขยับยกขึ้นด้วยความซ่านเสียว เมื่อโดนนิ้วแข็งบี้บีบหัวนมและปาดลิ้นกินหอยหวาน เควินจู่โจมจุดอ่อนไหวสำคัญทั้งบนและล่างไปพร้อมกัน ทำเอาสาวใหญ่สะท้านไปทั้งร่าง “โอ้ววววว… งืออออ… ป้าไม่ไหวแล้ว… ซี้ดดด… เสียวเหลือเกิน… ” สองมือของอันนาเกาะบ่าของเควินเอาไว้แน่น สะโพกแอ่นเด้งรับปลายลิ้น เฉาะรัวเข้าใส่ซอกสวาทอย่างซาดิสม์ดุดัน กระตุ้นแอ่งธารของอารมณ์จนน้ำหวานสวาทไหลหลั่งพรั่งพรูออกมาอย่างไม่อาจสะกดกลั้นความรู้สึกเอาไว้ได้ “งืออออ… เคนน์… ป้าทรมานเหลือเกิน”

ชาติที่แล้ว ไป๋หรูเฉิงถูกบังคับแต่งงานกับเหอหว่านซินเพราะถูกวางยาปลุกกำหนัด เขารังเกียจนางที่แย่งชิงเอาสิ่งที่ควรจะเป็นของสตรีที่เขารัก หลังจากแต่งงานนางถูกตีหน้าว่าเป็นหญิงแพศยา ใช้ชีวิตที่จวนตระกูลไป๋อย่างทุกข์ทรมาน สุดท้ายเขาก็ฆ่านางเองกับมือ เมื่อกลับมาเกิดใหม่ ครานี้นางจะขอส่งเสริมพวกเขา และแต่งงานใหม่ แต่เขากลับวิ่งมาคุกเข่าร้องให้ขอร้อง บอกว่าเขาสำนึกผิดแล้ว!

“เวินซูฉี” วิญญาณใหม่ ตื่นขึ้นมาในร่างคุณหนูสามที่ขึ้นชื่อว่าไร้ยางอาย พบว่าตัวเองเพิ่งปีนเตียงราชครู ชายผู้ทรงอำนาจ “หยางเซียวหาน” เขาแสดงความรังเกียจนางอย่างชัดเจน แต่เขาไม่ยอมรับ ทว่านางก็ไม่แคร์ เกิดการโต้เถียงสุดแสบ เวินซูฉีแสดงความไม่แยแสต่อการแต่งงาน

ใครจะไปคิด…ว่าผู้หญิงที่ถ่างขายั่วเย้าเขาผ่านหน้าจอทุกคืน จะเป็นยัยเฉิ่มเพื่อนสนิทที่คอยเป็นเบ๊ให้ตั้งแต่สมัยมัธยมต้น