ฉบับแปลภาษาไทยของ ฮัสกี้หน้าโง่กับอาจารย์เหมียวขาวของเขา ออกเมื่อไร?

เขา คือเฮดว้ากตัวร้ายที่ขึ้นชื่อในเรื่องของความดุ! โหด! ส่วนเธอคือเด็กปีหนึ่งที่ไม่เคยเกรงกลัวเขาเลยสักนิด ยิ่งได้รู้จักทำให้เขารู้ว่า เธอ! ไม่ใช่วัยรุ่นธรรมดาทั่วไป เธอปิดบังอะไรอยู่กันแน่ เขาจะต้องรู้มันให้ได้! ............................... ซีรีส์ชุดมาเฟียตามรัก ประกอบด้วยเรื่อง 1.ยัยตัวร้ายกับนายสายโหด จบแล้ว 2.เฮดว้ากตัวร้ายกับยัยมาเฟีย จบแล้ว

ทุกอย่างที่อยากได้ เขาต้องได้ รวมถึง ‘ยัยแว่นบื้อ’ นั่นด้วย “ปากอย่างเธอ ฉันไม่เอาทำเมียหรอก” “หน้าหมาแบบพี่ หนูไม่เอาทำผัวเหมือนกัน”

ซักชุดชั้นในให้ภรรยา ไม่ใช่ปัญหาของหิรัญ หิรัญ  นายหัวหนุ่มใหญ่พ่อหม้ายเมียตายอายุ 45 ปี ต้องมากำราบเด็กดื้ออย่างหนูยิ้ม สาวน้อยขี้วีน ขาเหวี่ยง ความเอาแต่ใจของเธอจะชวนปวดเศียรให้กับนายหัวขนาดไหนกันนะ มาเอาใจช่วยคุณหินกันค่ะ แอบกระซิบนิดหนึ่งว่ากว่าจะกำราบเธอลงคุณหิรัญต้องเสียเหงื่อไปหลายยกเลยค่ะ

ในอดีต 'ซูเหยา' หลงรัก 'องค์ชายหานเย่ว์' จนยอมเป็นภรรยาโง่เง่าที่ถูกเขาทอดทิ้งให้ตรอมใจตายอย่างเดียวดาย เมื่อสวรรค์เมตตาให้ ปลายพู่กันจันทรา ได้เริ่มเขียนชีวิตบทใหม่ นางจึงไม่ขอหวนกลับไปสู่เส้นทางรักที่พังพินาศอีก ชาตินี้ข้าจะไม่เป็นเพียงภรรยาในเงาของใคร ข้าจะใช้ไหวพริบและความรู้ที่มีสร้างอาณาจักรผ้าไหมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในแคว้น แต่ไฉนเลย องค์ชายหานเย่ว์ ผู้นั้นที่เคยเย็นชาใส่ข้า ถึงได้มานั่งเฝ้าหน้าโรงเตี๊ยมของข้าทุกวัน ท่านเจ้าคะ... ท่านมาขอคืนดีหรือมาขอแบ่งกำไรจากร้านของข้ากันแน่ เมื่อท่านยอมลดศักดิ์ศรีมานั่งปอกผลไม้ในครัวให้ข้า ข้าก็ต้องยอมรับว่า...'ท่านอดีตสามีผู้เย็นชา' เริ่มมีท่าทางน่ารักจนใจข้าหวั่นไหวเสียแล้ว

ผู้คนทั่วเมืองต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า ชินอ๋อง คืออ๋องเสียสติ วัน ๆ เอาแต่ไล่จับผีเสื้อ วิ่งเล่นเหมือนเด็ก และหัวเราะอย่างไร้เหตุผล ส่วน หลิวอวี้หลาน คือท่านหญิงไร้ค่า โง่เขลา อ่อนแอ ถูกตระกูลผลักไสให้แต่งงานกับบุรุษที่ไม่มีวันได้ขึ้นครองอำนาจ ทุกคนต่างสงสารที่คนบ้ากับคนโง่ต้องกลายมาเป็นสามีภรรยา แต่ไม่มีผู้ใดรู้ว่า ยามราตรีมาเยือน นางคือ "หงส์ดำ" นายหญิงแห่งตลาดมืด ผู้กุมเครือข่ายข่าวกรองและอำนาจใต้ดินทั่วแผ่นดิน ส่วนเขาคือ "พยัคฆ์โลหิต" องค์รัชทายาทผู้เร้นกาย ปลอมตัวเป็นอ๋องบ้าเพื่อตามล่าผู้วางยาพิษและโค่นล้มขบวนการกบฏ กลางวัน...ทั้งคู่ต่างเล่นละครหลอกคนทั้งใต้หล้า กลางคืน...กลับสวมหน้ากากไล่ล่ากันในฐานะศัตรู โดยไม่รู้เลยว่าคนที่หมายจะเอาชนะ คือคนที่นอนเคียงหมอนทุกค่ำคืน จนกระทั่งคืนหนึ่ง...หน้ากากหลุดพร้อมกัน เมื่อ "อ๋องบ้า" ไม่ได้บ้า และ "ท่านหญิงโง่" ไม่ได้โง่ เกมหลอกลวงจึงกลายเป็นเกมแห่งหัวใจ จากศัตรูในเงามืด สู่คู่รักผู้จับมือกันโค่นกบฏ พลิกแผ่นดิน และเขียนตำนานบทใหม่ ที่แม้แต่ตลาดมืดยังต้องยอมสยบ

วันเมษาหน้าโง่ของทุกปี พี่ชายจะร่วมมือกับน้องสาวเล่นแผลง ๆ เพื่อกลั่นแกล้งฉันเสมอ ปีที่แล้วก็เป็นเพราะพวกเขาขังฉันไว้ในห้องเย็น ฉันถึงได้ป่วยเป็นโรคหอบหืดขั้นรุนแรง ปีนี้พี่ชายตั้งใจขอโทษฉัน โดยบอกว่าจะพาไปดำน้ำลึกในถ้ำเพื่อเป็นการชดเชย ฉันลงน้ำด้วยความคาดหวัง แต่เมื่อดำลงไปถึงระดับความลึกยี่สิบเมตร ความรู้สึกตีบตันราวกับขาดอากาศหายใจก็จู่โจมเข้ามาอย่างกะทันหัน วาล์วออกซิเจนของฉันถูกน้องสาวแอบปิดไปเสียแล้ว เสียงหัวเราะเยาะอย่างได้ใจของน้องสาวดังผ่านเครื่องมือสื่อสารใต้น้ำ "พี่คะดูสิ หนูบอกแล้วไงว่าพี่สาวต้องหลงกลแน่!" น้ำเสียงของเผยจิ่นจือมีแต่ความตามใจ "เธอนี่ฉลาดจริง ๆ คิดวิธีแกล้งพี่สาวแบบนี้ออกได้ยังไงกันนะ ยัยตัวแสบ" ฉันกลั้นหายใจจนหน้าเขียว ดิ้นรนอย่างสุดชีวิตเพื่อพยายามเปิดวาล์วสำรอง แต่กลับถูกน้องสาวที่ว่ายเข้ามาใกล้ปัดมือทิ้งไป เธอออดอ้อนผ่านเครื่องสื่อสาร "พี่คะ ดูสิว่าพี่สาวแสดงเก่งขนาดไหน แค่ไม่กี่วินาทีก็ทนไม่ไหวซะแล้ว" เสียงอันเย็นชาของพี่ชายดังก้องอยู่ในหูฟัง "ทนอีกหน่อยสิ ดูสิว่าเธอถูกตามใจจนเคยตัวขนาดไหน แค่นี้ก็ทนไม่ไหวแล้ว" "น่าขายหน้าจริง ๆ เทียบกับเหมยเหมยไม่ได้สักครึ่งด้วยซ้ำ!" ใบหน้าของฉันกลายเป็นสีม่วงคล้ำ ฉันมองเขาด้วยความสิ้นหวัง พี่คะ พี่ลืมไปแล้วเหรอ? เป็นเพราะการเล่นแผลง ๆ ของทั้งสองคนในครั้งก่อน ปอดของฉันถึงได้รับความเสียหายอย่างถาวร ฉันหายใจลำบากขึ้นเรื่อย ๆ จนในที่สุดก็หน้ามืดจมดิ่งลงสู่ก้นทะเลอันมืดมิด พี่คะ การแกล้งกันครั้งนี้มันไม่ตลกเลยสักนิด ฉันกำลังจะตายจริง ๆ แล้วนะ