นักเขียนต้นฉบับของ กฤษฎิ์ Lovesick คือใคร?

หนี้ชีวิตพันผูกเธอไว้กับเขา...แต่สำหรับเขาเธอคือกาฝาก ที่อยากจะสลัดทิ้ง "ฉันไม่มีวันรักผู้หญิงอย่างเธอ! ยัยปลาปักเป้า!" จนวันที่เธอตัดสินใจจากไปพร้อมลูกในท้อง เขาถึงได้รู้หัวใจตัวเอง...

สิบเก้าปีก่อน เธอถูกชายผู้มีอำนาจเก็บจากถังขยะไปชุบเลี้ยง เป็นกระต่ายขาวที่มีฝีมือแฮ็กข้อมูลเบอร์ต้นๆ ของโลก เพื่อตามหาความจริงเกี่ยวกับพ่อแม่ เธอตกลงทำภารกิจเสี่ยงอันตราย แฝงตัวเข้าไปเป็นผู้หญิงของปีศาจอำมหิตฝั่งศัตรู เลว ป่าเถื่อน ชั่วช้าอย่างยากจะหาที่เปรียบก็คือนิยามเกี่ยวกับตัวเขา ได้เห็นแค่เงาก็เสียวสันหลังหวาดผวา แต่ใครจะไปรู้ มือมารที่ฆ่าคนเป็นผักปลา เมื่อได้รู้สึกกับเด็กสาวตาโตอย่างลึกซึ้ง ความยึดมั่นที่มีก็สั่นคลอน “หากเธอทรยศ ฉันจะตามหาเธอ ตามไปทุกที่ อยู่เป็นคนของฉัน ตายก็เป็นผีของฉัน รับความชอบนี้ให้ไหวก็แล้วกัน” โกรธเธอ เกลียดเธอ ยิ่งรังแกก็ยิ่งทำร้ายหัวใจตัวเอง สุดท้ายต้องทำยังไงกับคนทรยศที่รักกัน #ชานมไข่มุกหวานน้อย100%

เธอทิ้งเขาไปไม่ไยดี เมื่อได้เจอกันอีกครั้ง เขาจึงตามเอาคืนให้สาสม...“จำเอาไว้! ชีวิตเธอ ร่างกายเธอ ทุกอย่างของเธอเป็นของฉัน ฉันจะปล่อยเธอเป็นอิสระเมื่อไหร่ ก็ขึ้นอยู่กับฉันเท่านั้น!!"

“เบื่อ! อย่ากลับมาให้ฉันเห็นหน้าอีก” นั่นคือคำที่ ‘เขา’ พูดไว้ ก่อนจะหักอกและทิ้งให้เธอ..เจ็บปวดปางตาย

เมื่อโชคชะตา..เหวี่ยงคนที่เหมือนตายจากกันไปแล้วให้วนกลับมา การแก้แค้นจึงเริ่มขึ้น เรื่องย่อ เมื่อโชคชะตาพลิกผันนำพา ‘ภูริต’ นักธุรกิจหนุ่มไฟแรง เพลย์บอยตัวพ่อ ที่เบื้องหลังเต็มไปด้วยบาดแผลในอดีต ให้หวนกลับมาพบกับ ‘ปาริตา’ รักแรกของเขาที่หายไปอย่างไร้ร่องรอยนานถึงหกปี หญิงสาวผู้เคยฝากทั้งความทรงจำแสนหวานและความเจ็บปวดเจียนตาย กลับมาปรากฏตัวในงานเลี้ยงหรูในฐานะพนักงานเสิร์ฟ ในอดีต..ปาริตาคือหญิงสาวที่ภูริตรักจนหมดใจ ทว่าทุกอย่างต้องจบลงเพียงเพราะเธอเลือกที่จะทิ้งเขาไปเพราะเงิน.. รวมทั้งข่าวลือที่ว่า เธอนอกใจเขา! เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้ภูริตแตกสลาย ปางตาย... ความเจ็บปวดเหล่านั้นเกาะกินใจจนกลายเป็น ‘ความแค้น’ รอวันเอาคืน เมื่อได้หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง เขาจึงไม่ลังเลที่จะใช้ความแค้นทวงคืนทุกอย่างที่เคยสูญเสียไป และดึงเธอเข้ามาในวังวนของเขาด้วยเงื่อนไขอันโหดร้าย... "เธอจะต้องชดใช้ในฐานะนางบำเรอของเขา"

[นางเอกเคยแต่งงานแล้ว พระเอกบริสุทธิ์ แต่งก่อนรักทีหลัง] ธิดาตระกูลขุนนางตกอับผู้อ่อนหวาน VS ขุนนางผู้ทรงอำนาจที่สูงส่งและเย็นชา ตระกูลของจี้หานอีตกต่ำลงเมื่อนางอายุสิบสี่ปี ครั้นอายุสิบหกก็ถือหนังสือหมั้นหมายแต่งเข้าสกุลเซี่ย ตระกูลผู้ดีเก่าอันสูงส่ง ตลอดสามปีที่ออกเรือน แม้สามีจะเย็นชาหมางเมิน แต่นางก็ปฏิบัติหน้าที่ภรรยาอย่างสุดความสามารถ เพียงเพื่อจะเป็นภรรยาที่ดีและเพียบพร้อมผู้หนึ่ง สามีของนางรูปโฉมหล่อเหลา สง่าผ่าเผยดุจวิญญูชน อนาคตยาวไกลไร้ขีดจำกัด ผู้คนต่างพากันบอกว่านางควรรู้จักเจียมตน ด้วยตระกูลนางไร้ที่พึ่งพิงแล้ว การได้แต่งเข้าสกุลเซี่ย ย่อมถือเป็นวาสนาอันยิ่งใหญ่ ทว่า ในคืนหิมะโปรยปรายคืนหนึ่ง หลังสามีทิ้งนางไปหาหญิงในดวงใจเขาอีกครั้ง นางก็พลันตาสว่าง สามีไม่เคยรักนางเลย ดังนั้น ในปีที่นางอายุสิบเก้า ภายใต้เสียงเย้ยหยันของสามีที่บอกว่านางจะต้องเสียใจ นางกลับถือหนังสือหย่าเดินจากไปด้วยความเด็ดเดี่ยวเพียงลำพัง จี้หานอีเดิมคิดไว้ว่าหลังหย่าขาด จะพามารดาไปเปิดร้านค้าที่เจียงหนาน ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขเรียบง่าย แต่ชายหนุ่มผู้แสนเย่อหยิ่งและเย็นชาที่สุดในบรรดาตระกูลขุนนางเมืองหลวง กลับบอกว่าจะแต่งกับนางเสียอย่างนั้น 'เสิ่นซื่อ' เปรียบดั่งจันทร์กระจ่างฟ้าซึ่งลอยเด่นกลางค่ำคืนอันหนาวเหน็บ ยากที่ผู้คนจะเอื้อมถึง ชาติตระกูลสูงส่ง มีอำนาจราชศักดิ์ ทั้งยังขึ้นชื่อเรื่องความเย็นชาไร้หัวใจ แต่เขากลับกล่าวว่า "เจ้าลองตรองดูสักสองวัน ว่าจะยินดีแต่งกับข้าหรือไม่" แต่ในใจกลับเตรียมคำพูดประโยคถัดไปไว้แล้วว่า หากเจ้าไม่ยินดี ข้าก็จะรอเจ้าต่อไป จี้หานอีหารู้ไม่ว่า คุณชายน้ำแข็งพันปีเช่นเสิ่นซื่อ ได้มอบหัวใจให้นางมาตั้งแต่สมัยเริ่มมีความรักในวัยเยาว์ ภายใต้ความห่างเหินและหยิ่งทะนงนั้น ล้วนเปี่ยมด้วยความอดกลั้นและความรักลึกซึ้ง ถึงขั้นซุกซ่อนความปรารถนาที่จะครอบครองนางไว้ได้อย่างแนบเนียน