Novel & Cerita Болезненная Любовь

ี่น้องจากสถานสงเคราะห์ ถีบตัวเองให้มาไกลถึงวันนี้ และ พสุธรบอกกับตัวเองว่า ชีวิตนี้จะไม่มีความรัก จะไม่ผูกพันกับใคร หากรักแล้วต้องทุกข์ต้องเจ็บจากการพลัดพราก สู้ไม่เริ่มต้น ไม่ผูกมัดจะดีกว่า ความเจ็บปวดในคราวนั้น หนักหนาเกินหัวใจของใครจะรับไว้ พสุธรเข้าใจทุกอย่างในชีว ิตเป็นอย่างดี

ชายหนุ่มพูดพร้อมกับพยายามส่งแก่นกายเข้าไปให้ได้ลึกที่สุด ถึงแม้ว่ามันจะเข้าได้ลำบากยิ่งกว่าวันนั้น "เจ็บ" เขาพยายามยัดเยียดความเป็นชายเข้ามาจนเธอทนไม่ไหว เพราะมันไม่มีน้ำหล่อลื่นอะไรช่วยเลย

ฉันร้องออกมาด้วยความเจ็บขณะที่เรายังจูบกันอยู่ พี่คีย์หยุดการกระทำทุกอย่างเอาไว้แบบนั้น จนร่างกายฉันเริ่มรู้สึกดีขึ้น มันไม่เจ็บแต่แค่รู้สึกอึดอัดเพราะความคับแน่นตรงนั้น "หวานยังเจ็บอยู่มั้ย" พี่คีย์ถามฉันด้วยเสียงแผ่วเบา ฉันทำได้แค่พยักหน้าเท่านั้น "หวานไหวไหม" "ค ่ะไหว"

ตั้งแต่จะเชี่ยวเป็นเกลียวไป ที่ไหนเลยจะไหลคืนมา สตรีใดในพิภพจบแดน ไม่มีใครได้แค้นเหมือนอกข้า ด้วยใฝ่รักให้เกินพักตรา จะมีแต่เวทนาเป็นเนืองนิตย์ โอ้ว่าน่าเสียดายตัวนัก เพราะเชื่อลิ้นหลงรักจึงช้ำจิต จะออกชื่อลือชั่วไปทั่วทิศ เมื่อพลั้งคิดผิดแล้วจะโทษใคร

มาลินยืนนิ่ง ปล่อยให้เขากอดเธอไว้ รู้สึกถึงความร้อนจากร่างกายของเขาที่แผ่ซ่านเข้ามา เธอรู้ว่าเขากำลังเจ็บปวด แต่เธอก็ไม่รู้ว่าจะปลอบโยนเขาได้อย่างไร คิมหันต์หลับตาลง คำพูดที่เขาเก็บซ่อนมาหลายสิบปีพรั่งพรูออกมา "ฉันชอบแก...มาลิน ฉันชอบแกมาตลอด แต่ฉันกลัว...กลัวว่าแก จะมีใครในใจแล้ว"

BAD ENGINEER 45 | ทำให้แตกหัก | ความรักของคนทั้งสองยังคงโปรยไปด้วยกลีบกุหลาบที่มาพร้อมกับความหอมหวานชวนตลบอบอวลไปด้วยความรัก

ทัศเทพร้องครางชื่อหล่อน หัวใจเขาไหวยวบ มันอ่อนแอกว่าหัวใจของคนป่วยอย่างหล่อนเสียอีก “เธอกำลังลงโทษฉันเหรอ ในเรื่องที่ฉันเคยไม่ดีต่อเธอ เลยลงโทษด้วยการให้ความรู้สึกผิดเกาะกินใจฉันใช่ไหม ฉันก็เจ็บนะ คุณเทพก็เจ็บนะจันทร์” ทัศเทพโอดครวญ เขารั้งร่างอ่อนแรงมาแนบ อก แม่เลี้ยงคนดีสะอื้นไห้ไม่หยุด

ความรู้สึกแสบเริ่มกระจายไปทั่วแก้มของไซล่า เควส มีรอยแดงชัดเจนบนผิวอันสวยงามของไซล่า ยิ่งไปกว่านั้น หน้าของเธอก็เริ่มบวมด้วยเช่นกัน ความรู้สึกโกรธที่ไซล่าพยายามข่มไว้ทั้งหมดนี้ถูกพาขึ้นมาทางสีหน้าในทันทีเพียงเพราะการตบครั้งเดียวของเมย์ คอนเนอร์

‘นี่ฉันท้องอย่างนั้นเหรอ’ ท้องกับผู้ชายที่ทรยศต่อความรักอย่างสรวิชญ์เนี่ยนะ ในสมองของเธอหนักอึ้ง มือเรียวสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่อยู่ลูบที่หน้าท้องของตัวเอง น้ำตาไหลพร่างพรูออกมาไม่ขาดสาย จนคนเยี่ยมไข้ที่กลับเข้ามาเห็นเข้าพอดี

สะโพกสอบขยับกดแรงย้ำตัวตนฝากฝังในร่างสาวจนสุดทาง “อื๊อ...คุณปัณ” อินนัดดาตาโตกับคำบอกรัก แต่อีกด้านของอารมณ์คือเสียวกระสันรุนแรง ปัณณธรไม่ปล่อยให้เธอเซอร์ไพรส์กับคำบอกรักนาน เขากดลำรักแกร่งกร้าวเข้าแล้วถอดถอนออกจนเกือบสุดทาง และบดขยี้จนเธอครวญครางส่ายสะบัดหน้า มือเ ล็กจับท่อนแขนแกร่งทั้งสองข้าง จิกเล็บแน่นบนผิวเนื้อเรียบตรึง “พี่รักอิน พี่รักอิน” คำบอกรักซ้ำๆ สาดซัดเข้ามาพร้อมกับลำกายแกร่ง