บทวิจารณ์แบบใดอ่านแล้วเข้าใจการสูญ สิ้น ความเป็นคนได้ดี?

ลืมตาขึ้นมาก็กลายเป็นแสงจันทร์ขาวที่ต้องตายของตัวร้ายในนิยายคุณธรรม “ไม่! ข้าไม่ยอมตายแน่” ซูเยว่อิงคิดพลางพยายามหาวิธีทำให้ตนเองอยู่รอดในโลกนิยายที่มีเนื้อหาน้ำเน่ามากที่สุดเท่าที่นางเคยอ่านมา ซูเยว่อิงทำงานหนักมาทั้งชีวิตยังไม่ทันได้เสพสุขจากความสำเร็จของตนเองก็ต้องตายเพราะการทำงานหนักมากจนเกินไปของตนเอง พอรู้สึกตัวขึ้นมาอีกครั้งก็มาอยู่ในร่างของรักแรกที่ต้องตายของตัวร้าย นางไม่อยากตาย อยากจะใช้ชีวิตดีๆ อีกสักครั้ง เพื่อให้ตนเองมีชีวิตรอดนางจึงพยายามงัดทุกไม้ตายของตนเองออกมาใช้ นางไม่เพียงไม่ยอมตายชีวิตที่ได้มาใหม่นี้นางตั้งใจเอาไว้แล้วว่าจะใช้อย่างดีอีกด้วย

วันที่สามหลังจากฉันตาย ซูสือเยี่ยนก็ได้รับสายโทรศัพท์ยืนยันศพ เขาโอบผู้หญิงอยู่ในอ้อมแขนพูดอย่างไม่ใส่ใจ “ตายแล้วก็ตายไปสิ เผาแล้วค่อยโทรบอกผม” ร่างของฉันถูกส่งเข้าเตาเผา พอกลายเป็นเถ้ากระดูกแล้ว เจ้าหน้าที่ก็โทรศัพท์หาซูสือเยี่ยนอีกครั้ง เขาจิ๊ปากด้วยความหงุดหงิด “รู้แล้วน่า จะไปเดี๋ยวนี้แหละ”

“ถ้าชีวิตคือหนังสือเล่มหนึ่ง... บทที่เจ็บปวดที่สุด กลับเป็นบทที่ทำให้ฉันรู้ว่า ฉันโชคดีแค่ไหนที่มีเธอ” จากบันทึกการต่อสู้ของชีวิตจริง สู่เรื่องราวที่จะโอบกอดทุกหัวใจที่กำลังเหนื่อยล้า เมื่อความเจ็บป่วยและโชคชะตาเข้ามาท้าทายคู่ชีวิตที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา น้ำตาที่ไหลรินในทุกๆ วันกลับกลายเป็นเครื่องยืนยันว่า ‘รักแท้’

หลังจากฉันตาย ยมบาลก็มารับฉันไปยมโลก แล้วให้ฉันประเมินการให้บริการครั้งนี้ คนอื่นต่างให้ห้าดาว ขอบคุณที่เขาไม่รีบมาเก็บวิญญาณ ทำให้พวกเขาได้เสพสุขกับชีวิตนานขึ้น แต่ฉันให้แค่ดาวเดียว เหตุผลคือ [ตายช้าเกินไป] ทั้งยมโลกแตกตื่นขึ้นมาทันที ยมบาลทำหน้าบึ้งตึง หิ้วฉันไปหน้าตำหนัก “อายุขัยของเจ้ามีแค่สิบแปดปี ยังคิดว่าอยู่มานานเกินไปอีกเหรอ?” ฉันส่ายหน้า “หลังจากถูกรับตัวกลับตระกูลมหาเศรษฐี ฉันเคยตายมาแล้วเจ็ดครั้ง” “แต่ทุกครั้งพวกเขาก็ช่วยชีวิตฉันกลับมา แล้วบอกว่าฉันไม่มีสิทธิ์ตาย” ยมบาลเปิดบัญชีชะตาชีวิต คุณหนูตัวจริงของตระกูลหลินที่พลัดพรากจากครอบครัว มีพ่อแม่ พี่ชายห้าคน และหลินซูซูผู้เป็นน้องสาวบุญธรรม นั่งรถหรู อยู่คฤหาสน์ มีทรัพย์สินตระกูลนับหมื่นล้านให้ใช้ ยมบาลแค่นหัวเราะ “ชีวิตเจ้าได้มาขนาดนี้ ยังมาให้รีวิวแย่ ๆ ข้าอีก?” “ข้านี่แหละจะคืนชีพ ไปดูเรื่องของเจ้าให้เห็นกับตาเอง!” เขาคว้าวิญญาณของฉันไว้ “ถ้าเจ้าโกหก ก็แก้รีวิวหนึ่งดาวนี่เป็นห้าดาว แล้วเขียนรีวิวดี ๆ เพิ่มอีกแปดพันคำ!” วินาทีต่อมา เขาก็กลายเป็นฉันแล้วลืมตาขึ้น

บุตรสาวคนเล็กไม่ได้รับความรัก ความห่วงใยจากมารดาทำดีแทบตายสุดท้ายได้แต่คำด่าทอบั่นทอนจิตใจ แต่เอาเถอะนั่นคือบุตรสาวคนเก่า ทว่ายามนี้มิใช่อีกต่อไป ขอตัดขาดจากตระกูลหาเลี้ยงชีพหาหนทางร่ำรวยพร้อมระบบมิติ

เขาชังน้ำหน้านางหนักหนากระทั่งนางใกล้ตายยังไร้การเหลียวแล บุรุษเช่นเขาน่ะหรือที่นางยอมถวายหัวใจมอบให้ได้แม้แต่ชีวิตตัวเอง แต่ก่อนคอยไล่ตามร้องขอความรักจากเขา ต่อแต่นี้มีเพียงความเฉยชามอบกลับคืน