ผู้ชมควรดูซุยไซด์สควอด ฉบับรีเมคหรือไม่

ฉันมองว่าการดู 'The Suicide Squad' เหมือนเจอเวอร์ชันที่กล้าแหวกแนวของทีมเดิม — หนังเติมรสชาติความโหดตลกร้ายและใส่หัวใจให้กับตัวละครที่เดิมทีการ์ตูนมักมองข้าม สไตล์การเล่าในหนังเป็นของผู้กำกับคนเดียว มีโทนคอมเมดี้สีดำผสมกับความรุนแรงแบบจัดเต็ม ซึ่งต่างจากการ์ตูนที่มักเป็นซีรีส์ต่อเนื่อง มีพล็อตยาวและจังหวะเปิดเผยตัวละครช้าๆ ในฉบับกระดาษ Amanda Waller ในหนังยังคงเป็นคนโหดเหี้ยมแต่บทลงไปที่การกระทำเฉพาะภารกิจมากกว่าโฟกัสการเมืองเบื้องหลัง เช่นกัน หนังเลือกให้ความสำคัญกับตัวละครรองอย่าง Polka-Dot Man และ Ratcatcher 2 มากกว่าที่เราคุ้นจากหน้ากระดาษ โดยเปลี่ยนจุดเด่นของพวกเขาให้เป็นเรื่องราวเชิงอารมณ์ แทนที่จะแค่เป็นตัวตลก อีกอย่างที่เด่นคือการเอาวายร้ายระดับจักรวาลอย่าง Starro มาเป็นศัตรูหลัก ซึ่งในคอมมิคมีบทบาทหลากหลายแต่ไม่บ่อยนักที่ถูกใช้เป็นแก่นกลางของทีม ภาพยนตร์ใช้ความใหญ่โตของภัยคุกคามเพื่อผลักดันให้สมาชิกแต่ละคนมีโมเมนต์เสี่ยงตายจริงจัง ผลคือหนังให้ความรู้สึกว่าทีมนี้มีความหมายต่อแต่ละตัวละครมากขึ้น แม้โครงสร้างเรื่องจะต่างจากแผงการ์ตูนแบบดั้งเดิมก็ตาม ฉันชอบที่มันกล้าทำลายความคาดหวังและให้เวลากับคนเล็กๆ ในกลุ่มจนเรารู้สึกผูกพันไปด้วย

โลกของ 'ซุยไซด์สควอด' ในโรงภาพยนตร์สองเวอร์ชันมีอารมณ์และจุดประสงค์ต่างกันชัดเจน — เวอร์ชันหนึ่งพยายามจะเป็นหนังแอ็กชันดิบๆ ที่เน้นสไตล์และซาวด์แทร็กเป็นตัวขับเคลื่อน ขณะที่อีกเวอร์ชันเลือกใช้โทนตลกดำผสมความเป็นทีมแบบหลวมๆ แต่ให้ความสำคัญกับตัวละครมากขึ้น พอพูดถึงรายละเอียด ผมเห็นว่าภาพรวมของพล็อตในหนังแบบยาวมักถูกบีบให้กระชับ: มีภารกิจชัด ๆ ฉากแอ็กชันที่ต้องตัดต่อกระชับเพื่อจังหวะในโรง ส่วนตัวละครรองมักโดนมองข้ามหรือถูกใช้เป็นมุก อย่างไรก็ตามเมื่อผู้กำกับมีวิสัยทัศน์ชัด หนังจะพยายามใส่หัวใจลงไปผ่านมุกหรือฉากสั้น ๆ ที่ทำให้ตัวละครมีมิติ เช่นการให้ฉากเบื้องหลังสั้น ๆ หรือบทพูดที่แปลกแต่จดจำได้ กลับกัน รอบของการเล่าเรื่องในซีรีส์เปิดพื้นที่ให้การพัฒนาตัวละครมากขึ้น ผมชอบวิธีที่ซีรีส์ค่อยๆ แง้มความเป็นมนุษย์ของตัวร้ายหรือคนที่ดูไร้เหตุผล ทำให้เรามองเห็นแรงจูงใจ แม้เนื้อเรื่องหลักอาจสโลว์กว่า แต่ผลลัพธ์คือความผูกพันกับตัวละครและฉากที่ยาวกว่าหนัง ธีมบางอย่างจึงถูกขยายจนซับซ้อนขึ้นกว่าการดูหนังเพียงครั้งหรือสองครั้ง — สรุปคือหนังให้พลังและความรวดเร็ว ส่วนซีรีส์ให้ความลึกและความเอ็นดูต่อคนในทีม

ชอบเวลาที่พยายามแยกส่วนว่าหนังเอาอะไรจากคอมิกส์มาบ้างและดัดแปลงไปยังไง เมื่อมองเชิงลึกแล้วจะเห็นว่ารากเหง้าหลักของแนวคิดทีม 'Suicide Squad' มาจากการปัดฝุ่นแนวคิดกลุ่มอาชญากรที่ถูกบังคับให้ไปทำภารกิจเสี่ยงชีวิต ภาพจำของ Amanda Waller กับ 'Task Force X' ที่คอยดึงนักโทษระดับอันตรายมาใช้งานนั้นใกล้เคียงกับสิ่งที่ John Ostrander นำเสนอในรันคอมิกส์ยุค 1980s มากที่สุด โดยเฉพาะความสัมพันธ์แบบสั่งการ-ถูกสั่งระหว่าง Waller กับสมาชิกทีม เช่น Deadshot หรือ Captain Boomerang ผมมองว่าสิ่งที่หนังทำคือเอาแก่นของ Ostrander มาเป็นโครงสร้าง แล้วผสมกับองค์ประกอบจากแหล่งอื่นๆ เพื่อให้เข้ากับจังหวะของภาพยนตร์ ตัวอย่างเช่นการปรับบทของบางตัวละครให้มีมิติทางอารมณ์มากขึ้น หรือการย้ายฉากหลังทางการเมืองไปเป็นรูปแบบที่คนดูทันสมัยเข้าใจง่ายขึ้น นอกจากนี้เวอร์ชันของ James Gunn ยังใส่ตัวประหลาดจากคอมิกส์ยุคเก่าอย่างสตาร์โรเข้ามาเป็นภัยคุกคามเพื่อสร้างความแตกต่างจากเวอร์ชันก่อนหน้า สรุปแล้วหนังไม่ได้ยึดตามอาร์คเดียวตายตัว แต่หยิบองค์ประกอบสำคัญจากคอมิกส์ยุคคลาสสิกมาเรียงร้อยใหม่ให้เหมาะกับภาพยนตร์ ผลลัพธ์คือรู้สึกคุ้นเคยสำหรับแฟนคอมิกส์ แต่ก็มีลูกเล่นเฉพาะตัวที่ทำให้คนไม่คุ้นก็ยังสนุกได้

จังหวะและทิศทางของหนังทั้งสองภาคให้ความรู้สึกคนละขั้วอย่างชัดเจน ผมรู้สึกได้ตั้งแต่เฟรมแรกว่า 'The Suicide Squad' ของปี 2021 เดินไปทางที่กล้าพลิกโทนมากกว่าเดิม — มันเป็นงานแนวผู้กำกับที่มีลายนิ้วมือชัดเจน, มุขดำที่ไม่กลัวจะไปไกล และความโหดที่ให้ความรู้สึกเป็นการ์ตูนมากกว่ามาดราม่าสไตล์ฮอลลีวูดแบบเดิม ๆ ในขณะที่ 'Suicide Squad' (2016) ดูเหมือนจะพยายามผสมความสนุกสดใสกับโรแมนติกและซาวด์แทร็กป๊อป ทำให้โทนคลุมเครือกว่า อีกจุดที่ทำให้ต่างกันสุดๆ คือการเลือกโฟกัสตัวละคร — ภาค 2016 ผลักดันตัวละครบางตัวเป็นจุดขายหลัก แต่ภาค 2021 กลับเลือกจะกระจายบารมีให้ตัวละครรองหลายคนจนเกิดความผูกพันแปลก ๆ กับคนดู ฉากของ 'Polka-Dot Man' กับ 'Ratcatcher 2' หรือการใส่สัตว์ประหลาดยักษ์อย่าง Starro เข้ามา ทำให้หนังมีทั้งความตลกปั่นและเศร้าในคราวเดียว ซึ่งช่วยสร้างอารมณ์ที่หลากหลายกว่าที่เคยเห็นในภาคก่อน ภาพรวมคือถ้าคาดหวังความปลุกปั่นแบบโปรโมตใหญ่โตของภาคก่อน คุณอาจรู้สึกงง แต่ถ้าชอบงานที่กล้าทำตัวเป็นตัวของตัวเอง มีมุกดำและฉากแอ็กชันที่โหดแฝงความขำ — ภาค 2021 ตอบโจทย์มากกว่า

เรื่องราวใน 'เดอะ ซุยไซด์ สควอด' เวอร์ชันเจมส์ กันน์ คือการเขียนใหม่ที่ตั้งใจให้เป็นงานเดี่ยว มากกว่าจะหยิบพล็อตคอมิกส์ตอนใดตอนหนึ่งมาแปะทับตรงๆ ฉันรู้สึกว่าหนังเลือกเอาองค์ประกอบจากหลากหลายฉากในประวัติศาสตร์คอมิกส์มาผสม ปรุงรสด้วยอารมณ์ขันดำและความรุนแรงแบบ R-rated จนได้เนื้อเรื่องที่เป็นของตัวเอง ขอยกตัวอย่างที่เด่นคือการใช้ตัวร้ายอย่าง 'Starro' ซึ่งในคอมิกส์เป็นศัตรูคลาสสิกของฮีโร่จำนวนมาก แต่หนังดึงมาเป็นภัยระดับทีมเพื่อสร้างภารกิจเดียวที่ทุกคนต้องเผชิญ คาแรคเตอร์บางตัวในหนังถูกเปลี่ยนที่มาหรือภูมิหลังอย่างชัดเจน เช่น 'Ratcatcher 2' ที่กลายเป็นลูกสาวของตัวละครในคอมิกส์ต้นฉบับแทนที่จะเป็นตัวละครเดิม และ 'Polka-Dot Man' ถูกใส่โทนสะเทือนใจให้เป็นคนที่ถูกล้อเลียนตั้งแต่เด็ก ทำให้ฉากจบของเขามีน้ำหนักทางอารมณ์ต่างจากการ์ตูนเดิมอย่างมาก นี่คือเหตุผลที่ภาพยนตร์ดูเหมือนจะเป็นการเฉลิมฉลองตัวละครรองมากกว่าการยำคอมิกส์ตอนใดตอนหนึ่งแบบตรงๆ

บรรยากาศฉายหนังเรื่องนี้ที่บ้านเราทำให้ผมยังนึกถึงฉากเปิดที่วุ่นวายอยู่เสมอ — 'The Suicide Squad' เป็นผลงานล่าสุดที่เข้าฉายในโรงไทยของแฟรนไชส์หลัก และมันเข้าฉายในไทยเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 2021. ผมจำได้ว่าตอนนั้นคนดูในโรงหัวเราะและร้องฮือร่วมกันบ่อยมากเพราะสไตล์หนังแตกต่างจากเวอร์ชันก่อนๆ ของแฟรนไชส์ พล็อตไม่ได้เน้นแค่การระเบิดแต่ใส่มุกดำกับตัวละครที่แปลกประหลาดจนทำให้การฉายครั้งนั้นสนุกและสดใหม่ ช่วงที่หนังเข้าฉาย ผมไปดูรอบค่ำกับเพื่อนสองคน — ความตื่นเต้นของคนดูรวมถึงเสียงวิจารณ์ในสื่อทำให้การไปดูกลายเป็นประสบการณ์รวมกลุ่มมากกว่าการดูคนเดียว ฉากของ King Shark กับ Ratcatcher 2 ที่กลายเป็นมุมน่ารักท่ามกลางความโกลาหล ก็คือฉากที่แฟนๆ หลายคนพูดถึงหลังหนังจบ และนี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมการเข้าฉายในไทยช่วงนั้นได้รับความสนใจสูง มองย้อนกลับ ผมคิดว่าการเข้าฉายในไทยเกิดขึ้นพร้อมกับหลายประเทศอื่นๆ ในสัปดาห์เดียวกัน ซึ่งช่วยให้กระแสโซเชียลร้อนแรงร่วมกัน — บัตรเต็มในหลายโรงและการถกเถียงเรื่องเนื้อหาโดยเฉพาะฉากที่มีความรุนแรงปนมุกดำ ก็เป็นส่วนหนึ่งของความทรงจำการเข้าฉายครั้งนั้น ถา่ยเทียบกับซีรีส์สปินออฟอย่าง 'Peacemaker' ที่ออกทางสตรีมมิงและให้มุมมองตัวละครแตกต่างกัน การได้ดูหนังในโรงกับเสียงคนรอบข้างทำให้ประสบการณ์คล้ายการเป็นส่วนหนึ่งของเหตุการณ์ร่วมมากกว่าจะเป็นแค่การเสพผลงานเท่านั้น

ตั้งแต่โปสเตอร์แรกปล่อยมา ฉันรู้เลยว่าการดู 'The Suicide Squad' มันจะต้องต่างจากหนังฮีโร่ทั่วไป แต่ถ้าถามว่าในไทยดูได้ทางไหนบ้าง คำตอบหลักที่ควรเริ่มต้นคือบริการสตรีมมิ่งที่เป็นเจ้าของคอนเทนต์ของค่ายผู้สร้างโดยตรง แอพที่มักจะมีหนังของค่ายนี้คือ Max (เดิมคือ HBO/HBO Max) — ถ้าคุณสมัครแพ็กเกจที่รวม Max ไว้ ก็มีโอกาสสูงมากที่จะเจอ 'The Suicide Squad' ในไลบรารีของเขา นอกจากแอพแบบสมัครรายเดือนแล้ว ยังมีตัวเลือกแบบเช่าหรือซื้อดิจิทัลผ่านร้านค้าดิจิทัลทั่วไป เช่น Apple TV (iTunes), Google Play Movies หรือช่องเช่าบน YouTube ที่ให้ความยืดหยุ่นดี คือถ้าไม่ได้มีสมาชิก Max ก็ยังสามารถจ่ายครั้งเดียวเพื่อดูแบบความคมชัดสูงได้ ฉันมักเลือกเช่าเวลาที่อยากทวนฉากโปรดอย่างการเผชิญหน้ากับ Starro เพราะมันเหมาะกับการดูซ้ำแบบไม่ต้องผูกมัดแพ็กเกจรายเดือน สุดท้ายอย่าละเลยบริการท้องถิ่นบางเจ้า เช่น แพ็กเกจของผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตหรือแพ็กเสริมของผู้ให้บริการมือถือที่มักจะแถมช่องหนังหรือแอพสตรีมมิ่งบางตัวเป็นช่วง ๆ หากอยากได้คุณภาพสูงและเสียงพากย์/ซับครบถ้วน ส่องตัวเลือกเหล่านี้ก่อนตัดสินใจจะคุ้มค่ากว่า และถ้าจะให้แนะนำตามใจ ฉันชอบดูฉากแอ็กชันที่ออกแบบอย่างบ้าพลังในไฟล์ความละเอียดสูงมากกว่าดูจากลิงก์ที่บีบอัดแล้ว แล้วจะได้อรรถรสของมุกดำและมู้ดที่ผู้กำกับตั้งใจส่งมาเต็ม ๆ

ข่าวเกี่ยวกับภาคต่อหรือสปินออฟของ 'The Suicide Squad' มักถูกหยิบมาคุยเสมอ และในมุมมองของคนที่เสพหนังบ่อย ๆ ผลลัพธ์ที่ชัดเจนคือตอนนี้มีสปินออฟที่เกิดขึ้นจริงแล้ว ตรงไปตรงมาเลย: หนังปี 2021 ไม่ได้มีภาคต่อภาพยนตร์แบบประกาศชัดเจน แต่โลกของเรื่องถูกขยายด้วยผลงานทีวีอย่าง 'Peacemaker' ที่โผล่มาหลังหนังและเล่าเรื่องตัวละคร John Cena แบบลงลึกกว่าหนัง นักเขียน-ผู้กำกับมีวิสัยทัศน์เฉพาะตัว ทำให้สปินออฟนี้รู้สึกเหมือนเป็นการต่อสายเลือดของแนวคิดเดิมมากกว่าการทำภาคสองปกติ ส่วนตัวชอบที่ทีมงานเลือกไปขยายความเป็นตัวละครมากกว่าไล่ทำภาคต่อแบบฉบับโรงฉาย เพราะมันเปิดโอกาสให้ตัวละครรองได้โชว์มุมมองใหม่ ๆ แม้จะอยากเห็นกลุ่ม Suicide Squad รวมทีมอีกครั้งบนจอเงิน แต่การได้เห็นเรื่องราวต่อเนื่องผ่านแพลตฟอร์มอื่นก็เติมเต็มความอยากรู้อยากเห็นได้ดีในรูปแบบหนึ่ง

บอกเลยว่าการหาดู 'เดอะ ซุยไซด์ สควอด' ในไทยตอนนี้มีหลายช่องทางขึ้นกับว่าชอบแบบเช่า/ซื้อดิจิทัลหรืออยากมีแผ่นสะสมจริง ๆ ผมมักจะแนะให้เริ่มจากร้านเช่า/ซื้อดิจิทัลอย่าง 'Apple TV' (iTunes), 'Google Play Movies' หรือ 'YouTube Movies' เพราะมักมีทั้งเวอร์ชันเช่าและซื้อให้เลือก คุณจะได้ภาพคมชัดและภาษาไทยหรือซับไตเติ้ลครบถ้วน อีกทางเลือกที่สะดวกคือบริการเช่าผ่านแพลตฟอร์มร้านค้าออนไลน์ของไทยบางแห่งซึ่งนำเข้าดิจิทัลลิขสิทธิ์อย่างถูกต้อง ถ้าเป็นคนที่ชอบเก็บเป็นคอลเล็กชัน แผ่น Blu‑ray/DVD ของ 'เดอะ ซุยไซด์ สควอด' ยังหาได้ตามร้านค้าออนไลน์อย่าง 'Lazada' หรือ 'Shopee' และตามร้านขายแผ่นใหญ่ ๆ บางครั้งร้านเหล่านี้มีแพ็คเกจพิเศษหรือบรรจุภัณฑ์สะสมที่คุ้มค่าสำหรับแฟนหนังที่ชอบรายละเอียดแบบเดียวกับที่ผมชอบในงานภาพและซาวด์ของ 'Guardians of the Galaxy' จบด้วยความรู้สึกว่าเลือกแบบไหนก็ได้อรรถรสของหนังครบถ้วน

พอพูดถึง 'เดอะ ซุยไซด์ สควอด' สิ่งที่เด้งขึ้นมาคือความตั้งใจของหนังที่จะปิดบางเรื่องและเปิดช่องเล็กๆ ไว้ให้คนคาดเดา หนังไม่ได้จบแบบมีสติงเกอร์ยักษ์แบบหนังซูเปอร์ฮีโร่บางเรื่อง แต่มีฉากตอนท้ายและการใส่รายละเอียดเล็กๆ ระหว่างเครดิตที่ให้ความรู้สึกว่าโลกของเรื่องยังมีอะไรให้ขยายต่อได้ เช่น ตัวละครบางตัวยังมีชะตากรรมไม่ชัดเจนและองค์กรเบื้องหลังยังดำเนินงานต่อไป ฉากพวกนี้ทำหน้าที่เป็น epilogue มากกว่าจะเป็นการตั้งหน้าตั้งตารอภาคต่อโดยตรง แนวทางนี้สะท้อนความคิดของผู้กำกับที่ชอบปล่อยเมล็ดพันธุ์ไว้แทนการตบให้คนลุกขึ้นจากที่นั่งทันที เหมาะกับหนังที่อยากให้ตัวละครมีน้ำหนักมากกว่าการยึดโยงเข้าจักรวาลใหญ่ตรงๆ ส่วนตัวแล้วฉันชอบวิธีนี้เพราะมันทิ้งอารมณ์ค้างคาและแรงจูงใจให้แฟนๆ คิดต่อเอง แต่อย่าคาดหวังซีนท้ายเครดิตแบบชัดเจนที่บอกชื่อตอนต่อไป