ตัวอย่างที่ชอบคือคำโปรยของ 'The Lies of Locke Lamora' ที่บอกเล่าถึงโจรผู้เลิศเลอในเมืองที่เต็มไปด้วยการหลอกลวง แค่ประโยคนี้ก็ทำให้อยากรู้จักตัวละครแล้ว ที่สำคัญคือต้องมีเสียงของตัวเองชัดเจน ไม่ใช่แค่คำหวือหวาสวยงาม
เคยลองเขียนคำโปรยให้ตัวเองครั้งแรกตอนอายุ 17 มันยากกว่าที่คิดเลยนะ! จริงๆ แล้วเคล็ดลับสำคัญคือการทำให้สั้นแต่ทรงพลัง อย่างในนิยาย 'The Name of the Wind' ที่ใช้แค่ประโยคเดียว "ผมเป็นนักดนตรีผู้ซึ่งฆ่าคิง" ก็สร้างความขบคิดได้มากมาย