ไม่ใช่แค่ความตลกที่ทำให้อุ้ยเสี่ยวโปมีเสน่ห์ ในมุมมองแบบคนอ่านนิยายเก่า ๆ ผมมองว่าดนตรีที่จับสาระสำคัญของตัวละครคือชิ้นดนตรีจีนดั้งเดิมที่เรียบง่ายแต่ซับซ้อน เช่นท่วงทำนองที่มีซอหรือปี่เป็นแกนกลาง เพลงแบบนี้เหมาะกับ 'The Deer and the Cauldron' ในฐานะนิยายที่มีชั้นเชิงของการเมืองและมิตรภาพผสมกัน
เพราะ One night stand ครั้งนั้น...
ทำให้นักธุรกิจหนุ่มหล่อวัยสามสิบห้า ต้องมาหลงเสน่ห์เด็กสาววัยยี่สิบเอ็ดอย่างเธอ!!
"ไหนคุณบอกว่าเรื่องระหว่างเราเป็นแค่ one night stand ไงคะ"
"แล้วถ้าผมไม่ได้อยากให้มันจบลงแค่นั้นล่ะ"
"คะ?"
"มาอยู่กับผม รับรองว่า คุณจะได้ทุกอย่างที่อยากได้"
"ทำไมฉันต้องทำแบบนั้นด้วย"
"เพราะไม่ว่ายังไง คุณก็ไม่มีทางหนีผมพ้นหรอก..."
"นี่คุณ!"
"บอกว่าให้เรียกพี่ภามไง หรือถ้าไม่ถนัดเรียกที่รัก ก็ได้ แต่ถ้ายาวไปเรียกผัว เฉยๆก็ได้เหมือนกัน"