ยอมรับเลยว่าฉันถูกดึงด้วยความโรแมนติกและความลึกลับของ 'จดหมายจากดาว' จนคิดว่าเอ็มพาสน่าจะเอาเรื่องนี้มาสร้างเป็นหนังรักบวกไซไฟแบบมีสไตล์ เพราะโครงเรื่องสั้นพอสำหรับหนังความยาวประมาณ 2 ชั่วโมง แต่กำลังอารมณ์และธีมมันลุ้นระทึกพอที่จะทำให้คนนั่งดูทั้งเรื่องไม่กระดิก
มุมมองที่ชอบคือการใช้แสงและดนตรีเป็นตัวเล่าเรื่องแทนการพรรณนาทางวาจา ฉากจดหมายฉบับแรกถูกส่งมาจากอีกดวงดาว ถ้าถ่ายเป็นภาพเงา-แสงนุ่ม ๆ พร้อมเสียงพากย์ใน
ห้วงความทรงจำ จะให้ความรู้สึกทั้งเหงาและงดงาม ฉันคิดว่าการเลือกนักแสดงที่มีเคมีดีและการออกแบบโปรดักชันที่เน้นความเป็น ‘โลกคู่ขนาน’ จะยกระดับงานชิ้นนี้ให้กลายเป็นหนังที่คนพูดถึงหลังจบฉากสุดท้าย
อีกอย่างที่ชอบคือความสั้นกระชับของเรื่องแบบนี้ทำให้เสี่ยงน้อยกว่าโครงการยาว และเหมาะกับการทดลองสไตล์ใหม่ ๆ ของผู้กำกับ