ใครเป็นผู้ออกแบบตัวละครใน 7 บาป ฉบับอนิเมะ?

เคยสงสัยไหมว่าเวลาชีวิตดันเราไปมุมอับ แล้วต้องหาใครสักคนมาแบกรับความผิดแทน มันรู้สึกใกล้ตัวจนเจ็บ 'ความน่าจะเป็นถึงความตาย' ของนิ้วกลมทำให้เห็นภาพนั้นชัดเจนผ่านนักโทษประหารที่ถูกตีตราว่าเป็นฆาตกรทั้งที่อาจบริสุทธิ์ ความขมขื่นของระบบที่ชอบสร้างแพะรับบาปโผล่ในทุกบรรทัด แถมยังโยงเข้ากับประเด็นสังคมได้อย่างแนบเนียน ไม่ใช่แค่เรื่องกฎหมาย แต่รวมถึงวิธีที่คนเรามักมองหาตัวการมาลงโทษเมื่อเกิดวิกฤต หลังอ่านจบแทบอยากตะโกนถามว่าจริงๆ แล้วใครกันแน่คือคนผิดในเรื่องนี้

การเปรียบเทียบระหว่าง 'ยามาดะคุงกับแม่มดทั้ง 7' เวอร์ชันพากย์ไทยและต้นฉบับญี่ปุ่น น่าสนใจในหลายมิติ พากย์ไทยมักเน้นความตลกแบบไทยๆ ที่ปรับให้เข้ากับบริบทท้องถิ่น เช่น การใช้คำหยาบคายแบบเบาๆ หรือสำนวนพูดที่คนไทยคุ้นเคย ในขณะที่ต้นฉบับจะรักษาน้ำเสียงและมุกตลกแบบญี่ปุ่นไว้อย่างครบถ้วน บางฉากที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมเฉพาะก็ถูกปรับเปลี่ยนให้เข้าใจง่ายขึ้น ด้านเสียงพากย์ ความแตกต่างชัดเจนในตัวละครหลัก ยามาดะในเวอร์ชันไทยได้เสียงที่ออกแนวเด็กซนมากกว่า ส่วนแม่มดทั้ง 7 มีการกระจายโทนเสียงที่ต่างออกไปเล็กน้อยเพื่อให้โดดเด่นแต่ละตัวละคร

หลังจากที่ตามอ่าน 'หาญท้าชะตาฟ้า' มานาน เล่ม 7 ของภาค 2 นี่ถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญเลยนะ พอดีจับจ้องอยู่ที่ความหนาของเล่มแล้วสังเกตว่ามีทั้งหมด 12 บทด้วยกัน แต่ละบทสะท้อนการเดินทางของตัวเอกที่เริ่มเผชิญหน้ากับอำนาจใหม่ๆ ในยุทธจักร ความน่าสนใจคือบทที่ 5 และ 9 ซึ่งเป็นจุด climax สองรอบ โดยเฉพาะบทที่ 9 ที่มีการต่อสู้แบบสามเส้าระหว่างฝ่ายหลัก ฝ่ายมาร และองค์กรลึกลับ เรียกว่าจัดเต็มทั้งเนื้อเรื่องและฉากแอ็กชัน

ความต่างของ 'มุมมองนักอ่านพระเจ้า' เล่ม 7 กับเล่มก่อนหน้าเห็นชัดในแง่โทนเรื่องที่เข้มข้นขึ้น แม้โครงหลักยังเป็นมิตรภาพและความขัดแย้งของทาโร่ แต่บทบาทของตัวละครรองอย่างยูกิกับมามะพัฒนาลึกกว่ามาก เล่มนี้เน้นการปะทะทางอุดมการณ์แทนการต่อสู้ด้วยพลังแบบเดิม ฉากที่ทาโร่เผชิญหน้ากับ 'นักเขียน' ในห้องสมุดสุดยอดทำให้นึกถึง 'No Longer Human' ของดาไซ ด้วยความสิ้นหวังที่ถ่ายทอดผ่านบทสนทนาแบบ existential crisis ซึ่งต่างจากเล่มก่อนที่มักจบด้วยชัยชนะแบบ shonen ทั่วไป

มีคนพูดถึง 'มายฮีโร่' กันเยอะมากช่วงนี้ เลยลองไปดูซีซั่นแรกจนจบ ต้องบอกว่าเรื่องนี้ทำออกมาได้น่าสนใจไม่น้อยเลยนะ แนวคิดเรื่องฮีโร่ที่ไม่ได้เก่งกาจตั้งแต่เกิด แต่ต้องฝึกฝนอย่างหนัก มันให้ความรู้สึกใกล้ตัวกว่าฮีโร่ที่พลังเวอร์ตั้งแต่แรกๆ สิ่งที่ชอบคือการเติบโตของตัวเอก ไม่ได้รวยเร็วหรือแข็งแกร่งทันตาเห็น แต่ค่อยๆ สะสมประสบการณ์ เรียนรู้จากความผิดพลาด บางทีก็ท้อแท้แต่ไม่ยอมแพ้ การเดินทางแบบนี้ทำให้รู้สึกว่าเราโตไปกับเขาด้วย ส่วนการต่อสู้ก็สมจริง มีการวางแผน ใช้สมองมากกว่าแค่พาวเวอร์พุ่งๆ อนิเมชั่นลื่นไหล สีสันสวยงาม ถ้าใครชอบแนวฮีโร่ที่ต้องฝ่าฟันอุปสรรคด้วยตัวเอง คิดว่า 'มายฮีโร่' น่าจะถูกใจ

จริงๆ แล้วถ้านับเฉพาะภาคหลัก 'มายฮีโร่' ตอนที่ออกอากาศทางโทรทัศน์ก็มีทั้งหมด 13 ตอนนะ ส่วนใหญ่คนจะจำกันได้เพราะแต่ละตอนค่อนข้างเข้มข้น ตั้งแต่ตอนที่ Deku พยายามเข้าสู่โรงเรียน Yuuei จนถึงการต่อสู้กับเหล่าวายร้าย ถ้าใครตามมังงะหรือฉบับหนังสือการ์ตูนจะรู้ว่ามีเนื้อหาเพิ่มเติมอีกเยอะเลย แถมบางตอนในมังงะยังไม่ถูกดัดแปลงเป็นอนิเมะด้วยซ้ำ ส่วนตัวชอบตอนที่ 7 เป็นพิเศษเพราะเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของเรื่อง นำเสนอการเติบโตของตัวละครได้ดีมาก

เวลาพูดถึงสินค้าจาก 'แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับเครื่องรางยมทูต' ที่ขายดีในไทย ผมมักจะคิดถึงหนังสือฉบับแปลและชุดกล่องพิเศษเป็นอันดับแรก เพราะกลุ่มคนที่โตมากับซีรีส์นี้ยังชอบสะสมของที่เป็นตัวเล่าเรื่องชัดเจนที่สุด หนังสือแปลฉบับหนาแบบปกอ่อนยังคงขายดีต่อเนื่องโดยเฉพาะช่วงเทศกาลและวันเกิด แนวโน้มที่ผมสังเกตคือคนซื้อเพื่อเป็นของขวัญหรือเก็บไว้เป็นมรดกครอบครัว นอกจากฉบับทั่วไปแล้ว ฉบับฮาร์ดคัฟแบบพิเศษหรือชุดกล่องหุ้มสวย ๆ ก็มีคนตามหามาก เพราะความรู้สึกว่ามัน 'ครบ' และคอลเลคเตอร์ต่างคนต่างชอบสภาพสมบูรณ์ ในขณะเดียวกัน แผ่นบลูเรย์หรือดีวีดีของภาพยนตร์ภาคสุดท้าย ทั้งแบบแบ่งเป็นสองตอนหรือเป็นเซ็ตรวม มักจะพุ่งขึ้นขายดีอีกครั้งเมื่อมีการฉายซ้ำทางทีวีหรือมีโปรโมชั่น ส่วนสินค้าที่เป็นของใช้จริง เช่น ผ้าพันคอของบ้านต่าง ๆ เสื้อยืดลายธีม และจี้สัญลักษณ์เครื่องรางยมทูต ก็ถูกซื้อเป็นของขวัญตามโอกาสต่าง ๆ ผมเห็นว่าคนที่ซื้อสินค้าพวกนี้มักให้ความสำคัญกับการสวมใส่ร่วมกับการแสดงตัวตนว่าเป็นแฟนหนังสือมากกว่าแค่ความสวยงาม สุดท้าย สิ่งที่ทำให้สินค้าบางชิ้นขายดีไม่ใช่แค่ภาพลักษณ์ของ 'แฮร์รี่ พอตเตอร์' แต่เป็นความทรงจำร่วมและความยากที่จะหาของแท้ในสภาพดี ผมเองยังเก็บตลับหนังสือเวอร์ชันแรก ๆ ไว้เพราะมันเตือนถึงความตื่นเต้นตอนอ่านครั้งแรก — ของพวกนี้เลยมีคุณค่าทางใจมากกว่ามูลค่าเงินในตลาดเสมอ

แฟน 'ดัน ดา ดัน' ตัวยงอย่างเราแทบใจสลายกับตอนที่ 7! เริ่มจากฉากที่ Okarun ต้องเผชิญกับ 'Entity' ที่น่ากลัวขึ้นมาอีกระดับ ภาพสยองขวัญแบบญี่ปุ่นแท้ๆ ที่ทำให้ขนลุกไปทั้งตอน ส่วนที่ประทับใจสุดคือโมเมนต์ระหว่าง Momo กับ Okarun ที่เริ่มใกล้ชิดกันมากขึ้น แม้จะอยู่ในสถานการณ์คับขัน แต่กลับมีมุกตลกเจือปนแบบที่只有 'ดัน ดา ดัน' ทำได้ แถมยังมี hint เกี่ยวกับปมลับของ Turbo-Granny ที่ค่อยๆ เผยออกมาเรื่อยๆ