ใครเป็นผู้แต่งชายาคนงามของท่าน อ๋อง จอมโหด?

มีเรื่องนี้อยู่ในมือมานานแล้วและยังคิดถึงการตกแต่งโลกของนิยายเรื่องนี้อยู่บ่อย ๆ ดิฉันขอเล่าแบบตรงไปตรงมาว่าในวงการนิยายแปลบางเรื่องชื่อผู้แต่งที่ปรากฏบนหน้าปกภาษาไทยมักเป็นนามปากกาหรือชื่อที่ตั้งโดยสำนักพิมพ์ ผู้ที่เห็นชื่อผู้แต่งของ 'ชายาคนงามของท่าน อ๋อง จอมโหด' บนแพลตฟอร์มไทยอาจพบว่าชื่อเหล่านั้นเป็นทั้งผู้แต่งต้นฉบับและบางครั้งก็เป็นชื่อคนแปล ซึ่งทำให้เกิดความสับสนได้ง่าย ดิฉันจึงมองเรื่องนี้เหมือนปริศนาเล็ก ๆ — มีความเป็นไปได้ว่าผลงานชิ้นนี้เป็นนิยายแปลจากภาษาจีนหรือเขียนโดยนักเขียนนามปากกาในแวดวงออนไลน์ ดิฉันมักสนใจสไตล์การเขียนมากกว่าชื่อคนเขียนตรง ๆ ในกรณีที่ผู้แต่งจริงเปิดเผยได้ชัดเจน บ่อยครั้งก็จะมีเรื่องสั้นหรือเรื่องต่อเนื่องที่อยู่ในจักรวาลเดียวกัน แต่หากชื่อผู้แต่งยังไม่เป็นข้อมูลสาธารณะที่ชัดเจน ก็ยากที่จะยืนยันว่ามีผลงานอื่น ๆ อะไรบ้าง การอ่านคำนำหรือหน้าปกฉบับที่เผยแพร่จะช่วยให้จับสัญญาณได้ว่าเป็นงานแปลหรือผลงานต้นฉบับ ซึ่งสำหรับคนอ่านอย่างฉันแล้ว ส่วนที่สำคัญที่สุดคือลายเซ็นการเล่าเรื่อง — ถ้าเจออีกเรื่องที่ให้ความรู้สึกแบบเดียวกัน ก็มักจะเป็นผลงานของมือเขียนคนเดียวกัน จากมุมมองส่วนตัวนี่คือเสน่ห์ของการติดตามนิยายแนวนี้ เพราะบางครั้งการตามหาเบื้องหลังก็กลายเป็นการผจญภัยไปอีกแบบ

ฉันเคยหลงรักเรื่องเล็กๆ ภายในความดราม่าที่ซ้อนอยู่ใน 'ชายาคนงามของท่าน อ๋อง จอมโหด' — มันไม่ใช่แค่เรื่องความรักระหว่างหญิงงามกับอ๋องผู้โหดเหี้ยม แต่เป็นการเดินทางของคนสองคนที่พบวิธีเยียวยาแผลใจทั้งของตนเองและกัน ผ่านฉากที่เต็มไปด้วยการเมืองในวังและการกระทำที่ต้องเลือกอย่างมีเหตุผล หญิงเอกในเรื่องมักถูกวางตัวเป็นหมากฝ่ายหนึ่งในลัทธิวังหลวง แต่เธอไม่ยอมเป็นฝ่ายเดียวที่ถูกผลักไปมา เธอมีความเฉลียวฉลาด มีความอ่อนโยนแบบที่ไม่อ่อนแอ และมีวิธีจัดการกับสถานการณ์ที่ทำให้ตัวอักษรทุกฉากมีน้ำหนัก ส่วนฝ่ายอ๋อง ถูกวาดให้เป็นคนแข็งกระด้าง ดูไร้อารมณ์และพร้อมจะตัดสินคนด้วยคำพูดสั้นๆ แต่การกระทำเล็กๆ น้อยๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างเขากับหญิงเอก—ฉากที่เขาปกป้องเธอจากการกลั่นแกล้ง, โมเมนต์ที่เขาแสดงความอ่อนโยนเพียงครั้งเดียวในยามที่ไม่มีใครเห็น—คือสิ่งที่ค่อยๆ สะท้อนให้เห็นว่าเบื้องหลังความโหดนั้นมีแผลลึกและเหตุผลที่ซับซ้อน นอกจากโทนโรแมนติกแล้ว เรื่องยังเอาใจคนชอบพล็อตชิงไหวชิงพริบ เพราะมีเงื่อนงำการเมืองเข้ามาคั่นเรื่องราวเสมอ ทั้งการสมคบคิดของราชสกุล การจัดแต่งตำแหน่งทางวัง และความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลที่เป็นดาบสองคม ฉากสำคัญบางตอนสะท้อนความอ่อนแอของอำนาจ เช่น การประชุมลับที่พลิกชะตาบุคคลหนึ่ง ฉากที่ทำให้ฉันนั่งไม่ติดเก้าอี้คือช่วงที่หญิงเอกเลือกจะไม่สู้ด้วยกำลัง แต่เลือกใช้ความนิ่งและปัญญาแทน ซึ่งทำให้อ๋องเห็นค่าของเธอในมุมใหม่ การอ่านเรื่องนี้จึงให้ความรู้สึกทั้งตื่นเต้น เหนือความคาดหมาย และอบอุ่นเมื่อเห็นตัวละครเติบโตไปด้วยกัน เสน่ห์ของ 'ชายาคนงามของท่าน อ๋อง จอมโหด' อยู่ที่การบาลานซ์ระหว่างความโหดและความเปราะบาง จนทุกบทสนทนาและสายตาในเรื่องมีน้ำหนักและความหมายในตัวมันเอง

นี่คือเรื่องราวที่จับหัวใจฉันตั้งแต่บทแรกของ 'ชายาคนงามของ ท่าน อ๋อง จอมโหด' — นิยายย้อนยุคที่ผสมทั้งการเมือง ความรักแบบค่อยเป็นค่อยไป และตัวละครที่มีมิติ โครงเรื่องคร่าว ๆ เล่าเกี่ยวกับหญิงสาวผู้ถูกชะตาชีวิตพลิกผันจนต้องขึ้นเป็นชายาของท่านอ๋องผู้มีชื่อเสียงโหดเหี้ยม เรื่องไม่ได้จบที่ฉากแต่งงาน แต่เป็นการเริ่มต้นของการต่อสู้ทั้งภายในจวนและบนเวทีราชสำนัก หญิงเอกฉลาด กล้าพูด กล้าทำ แต่ต้องเรียนรู้ท่ามกลางสมุนไพรแห่งเล่ห์กลและข้อจำกัดทางชนชั้น ฝ่ายชายที่ถูกตราหน้าว่าจอมโหดกลับมีเหตุผลซ่อนอยู่ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ค่อย ๆ เปลี่ยนจากความระแวงเป็นความเข้าใจ ผ่านบททดสอบและการพิสูจน์ความซื่อสัตย์ ตัวละครหลักที่เด่นชัดคือหญิงเอก—สตรีที่ไม่ได้สวยเพียงเปลือกนอก แต่มีความเฉลียวฉลาดและความอดทนเป็นอาวุธ ท่านอ๋อง—ชายผู้เย็นชา ใจคับแคบเมื่อแรกพบ แต่ลึกลงไปคือคนที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อความยุติธรรมและความปลอดภัยของคนใกล้ ตัวประกอบสำคัญอย่างเพื่อนสนิทของหญิงเอกและแม่ทัพที่จงรักภักดีช่วยเติมมิติให้เรื่องไม่แข็ง เป็นการเล่าเรื่องที่เน้นการเติบโตของความสัมพันธ์และแง่มุมการเมืองแบบมีชั้นเชิง อ่านแล้วรู้สึกได้ถึงความน่าจะเป็นและการจัดจังหวะอารมณ์เหมือนดูฉากรักใน 'สามชาติสามภพ' แต่มีสีสันของการศึกและการวางแผนที่หนักแน่นกว่า ตอนจบไม่หวือหวาแต่ลงตัว เหมือนหนังสือที่ค่อย ๆ ปล่อยให้ความอบอุ่นซึมเข้ามา นี่คือหนึ่งในเรื่องย้อนยุคที่ฉันกลับไปอ่านซ้ำได้เรื่อย ๆ

เจอฉบับแปลไทยของ 'ชายาคนงามของท่าน อ๋องจอมโหด' แล้วรู้สึกว่าสภาพโดยรวมเหมือนขนมชิ้นหนึ่งที่แต่งหน้าสวย แต่พอกัดลงไปเจอเนื้อที่ไม่สม่ำเสมอ สไตล์แปลมักจะเลือกให้ภาษาไหลลื่นและเข้าถึงง่าย อ่านแล้วไม่สะดุดเหมือนงานแปลเป๊ะๆ บางฉบับ ทั้งการเลือกสรรคำทักทาย การลงน้ำเสียงของคู่บท พยายามถ่ายทอดอารมณ์ตัวละครได้ค่อนข้างดี แต่จุดที่หงุดหงิดคือความไม่สอดคล้องของชื่อนามเรียกขานระหว่างตอน เช่นบางครั้งใช้นามเดิมแบบตรงจากจีน บางทีเปลี่ยนเป็นคำไทยที่ทำให้ความรู้สึกดั้งเดิมหายไป อีกเรื่องคืองานตรวจคำและเว้นย่อหน้าบางตอนยังไม่เรียบร้อย เห็นคำที่สะกดหลุดหรือเว้นวรรคแปลกๆ อยู่บ่อย จึงให้ความรู้สึกเหมือนอ่านงานแปลฟรีที่เน้นลงเร็วมากกว่าจะทำให้สมบูรณ์สมกับชื่อเสียงของนิยาย หลายคนที่เคยอ่าน 'สามชาติสามภพ' ฉบับแปลไทยอาจจะรับรู้ความต่างนี้ได้ชัดเจนกว่าในเชิงการรักษาสำนวนโบราณ สรุปสั้นๆ ว่าถ้าต้องการเสพเรื่องราวและพลอตให้จบแบบเพลินๆ ฉบับแปลไทยฟรีก็ยังทำหน้าที่ได้ดี แต่ถาต้องการความเที่ยงตรงแบบเป๊ะๆ หรือชอบกลิ่นอายภาษาจีนดั้งเดิม อาจจะรู้สึกว่ามีบางมุมที่ขาดหายไปจากต้นฉบับ

บทสัมภาษณ์นี้เปิดมุมมองใหม่ที่ทำให้ฉันกลับไปอ่าน 'ชายาคนงามของท่านอ๋องจอมโหด' ซ้ำอีกครั้งด้วยความสนใจที่ลึกกว่าเดิม。 ฉันเป็นคนชอบจับรายละเอียดเล็กๆ ในงานเล่าเรื่อง และบทสัมภาษณ์ครั้งนี้ทำให้เห็นเหตุผลเบื้องหลังการตัดสินใจเล็กน้อยที่ส่งผลใหญ่ต่อพล็อต — ไม่ใช่แค่การแต่งงาน การแก้แค้น หรือโมเมนต์หวานๆ แต่เป็นการวางจังหวะให้ตัวละครหญิงมีพื้นที่คิดและเลือกเอง ฉากหนึ่งที่ผู้เขียนพูดถึงการวางกับดักทางการเมืองด้วยคำพูดเรียบๆ ของนางเอกทำให้ฉันนึกถึงวิธีการเขียนประเภทที่ไม่โชว์ฉากต่อสู้อลังการ แต่กลับชนะใจผู้อ่านด้วยความเฉียบคมของบทสนทนา เห็นได้ชัดว่าผู้เขียนตั้งใจจะให้ความรักกับอำนาจเดินไปพร้อมกัน โดยไม่ได้ลดทอนความเป็นมนุษย์ของตัวละครฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง การพูดถึงแรงบันดาลใจจากประวัติศาสตร์และนิทานพื้นบ้านในบทสัมภาษณ์ทำให้ฉันชื่นชมการผสมผสานของโลกที่ดูสวยงามแต่มีเงามืด ผู้เขียนเล่าถึงการใช้รายละเอียดเล็กๆ เช่นเครื่องประดับหรือพิธีการ เพื่อสะท้อนสถานะและความเปลี่ยนแปลงภายในใจตัวละคร นั่นช่วยอธิบายว่าทำไมบางฉากที่ดูนิ่งแต่กลับสะเทือนใจได้มากกว่าฉากบู๊ ในมุมมองของคนอ่านที่โตมากับนวนิยายโรแมนติก-การเมือง ฉันรู้สึกว่าโทนเรื่องนี้มีความกล้าหาญในการยอมรับความไม่แน่นอนของความรัก การตัดสินใจที่ผิดพลาด และการให้อภัย ซึ่งทำให้มันมีน้ำหนักเทียบเท่าผลงานที่เน้นการเติบโตของตัวละครอย่าง 'สามชาติสามภพ' แต่ยังคงเอกลักษณ์ของตัวเองอย่างชัดเจน สุดท้ายแล้วบทสัมภาษณ์เผยให้เห็นทั้งความตั้งใจและความอ่อนแอของผู้แต่ง — การยอมรับว่าบางตอนพลาดจังหวะ หรือมีฉากที่ต้องแก้ไขหลายครั้งเพื่อให้ตัวละครมีความสมเหตุสมผลมากที่สุด ทำให้ฉันเห็นคุณค่าของงานชิ้นนี้มากขึ้นกว่าการอ่านแบบผ่านๆ ตอนนี้เมื่ออ่านบทใหม่แต่ละตอน ฉันกลับมาสังเกตรายละเอียดเล็กๆ ที่ผู้เขียนตั้งใจวางไว้ และรู้สึกตื่นเต้นกับการที่เรื่องราวยังสามารถเซอร์ไพรส์ได้เสมอ การได้เห็นเบื้องหลังแบบนี้เป็นเหมือนการเพิ่มชั้นความรักต่อเรื่องราว — ทำให้การอ่านไม่ใช่แค่ความบันเทิง แต่กลายเป็นการร่วมเดินทางกับผู้สร้างงานไปพร้อมกัน

เคยสงสัยเหมือนกันว่าคนอยากอ่าน 'ชายาคนงามของท่าน อ๋อง จอมโหด' จะเริ่มหาจากตรงไหน — เพราะผมเองผ่านการตามหานิยายจีนแปลมาก็มาก มากกว่าที่หนังสือบนชั้นจะบอกได้ ฉันมักเริ่มจากทางที่เป็นทางการก่อนเสมอ: ลองตรวจร้านอีบุ๊กหลักของไทยอย่าง 'Meb' และ 'Ookbee' เพราะหลายเรื่องที่ได้รับลิขสิทธิ์แบบเป็นทางการมักลงในแพลตฟอร์มพวกนี้ ถ้าเรื่องนี้มีลิขสิทธิ์ไทยจริง ๆ โอกาสจะเจอไฟล์ ePub หรือ PDF ที่ซื้ออ่านได้ และบางครั้งก็มีฉบับพิมพ์วางขายที่ร้านหนังสือใหญ่ ๆ อย่าง 'นายอินทร์' หรือ 'SE-ED' ซึ่งเป็นทางเลือกที่ดีถ้าอยากเก็บเล่มจริง อีกมุมที่ฉันใช้คือเช็คลิสต์ของชุมชนผู้อ่านนานาชาติ เช่นเว็บรวบรวมข้อมูลนิยายแปลที่ได้รับความนิยม เนื่องจากหลายครั้งแหล่งข้อมูลจะชี้ว่ามีลิขสิทธิ์หรือยังไม่มี ใครแปลภาษาไทยหรืออังกฤษบ้าง รวมถึงลิงก์ไปยังแพลตฟอร์มต้นทาง ถ้าอยากได้เวอร์ชันภาษาอังกฤษ แพลตฟอร์มอย่าง 'Webnovel' หรือเว็บไซต์ของสำนักพิมพ์ต้นฉบับก็เป็นจุดเริ่มที่ไม่เลว นอกจากนั้นยังมีแอปฟังเสียง (audiobook) อย่าง 'Storytel' ที่บางทีอาจมีนิยายแปลตีพิมพ์เป็นหนังสือเสียงให้ฟังได้ แต่ข้อดีของการตามล่าทางการคือการสนับสนุนผู้เขียนและนักแปลให้มีผลงานต่อไป สุดท้าย ฉันอยากเตือนว่าในโลกออนไลน์มีทั้งแหล่งที่ถูกต้องและแปลที่ไม่ถูกลิขสิทธิ์ การเลือกว่าอยากอ่านเร็วแต่เป็นไฟล์ที่อาจละเมิดลิขสิทธิ์ หรือจะรอฉบับถูกลิขสิทธิ์แล้วสนับสนุนคนทำงานแปล นั่นเป็นการตัดสินใจของแต่ละคน แต่ถ้าอยากให้ฉันลองบอกมุมการตามหาเพิ่มเติม เดี๋ยวค่อยเล่าอีกที — ชอบการได้เห็นปกจริง ๆ เวลาจับเล่มในมือมากกว่าการอ่านบนหน้าจอซะอีก

อ่านฉบับแปลไทยที่ขึ้นว่า 'ชายาคนงามของท่าน อ๋อง จอมโหด' ว่าอ่านฟรีแล้วก็มักจะตั้งคำถามทันทีเกี่ยวกับความน่าเชื่อถือและความปลอดภัยของแหล่งที่มา โดยรวมแล้วผมจะมองจากสองมุมหลักคือด้านกฎหมายกับคุณภาพการแปล ด้านกฎหมาย ถ้าแพลตฟอร์มไม่ได้บอกว่ามีลิขสิทธิ์อย่างชัดเจนหรือไม่ได้มาจากสำนักพิมพ์ที่ได้รับอนุญาต ก็มีโอกาสสูงว่าเป็นการเผยแพร่ที่ผิดลิขสิทธิ์ ซึ่งจะส่งผลต่อทั้งผู้เขียนและนักแปลที่ทำงานอย่างถูกต้อง ด้านความปลอดภัย เว็บไซต์แจกอ่านฟรีมักมีโฆษณาหรือไฟล์ดาวน์โหลดที่มีความเสี่ยง ถ้าเจอลิงก์ที่ต้องการให้ดาวน์โหลดไฟล์แปลหรือแอปแปลกปลอม ควรหลีกเลี่ยง คุณภาพการแปลก็เป็นเรื่องสำคัญ ถ้าพบการสะกดผิดมาก ขาดตอน หรือคำอธิบายหายไปบ่อย ๆ นั่นมักบอกได้ว่าเป็นการแปลแบบเร่งรีบหรือขาดการตรวจทาน อย่างที่เคยเจอกับแปลไทยของ 'ข้านี่แหละองค์หญิง' บางเวอร์ชันที่อ่านแล้วความหมายเพี้ยนจนเสียรสชาติ การสนับสนุนงานแปลที่มีเครดิตชัดเจน มีบันทึกนักแปล หรือมีพื้นที่ให้บริจาค จะช่วยให้ผู้อ่านได้งานที่ดีกว่าและช่วยให้คนทำงานได้รับค่าตอบแทน สรุปก็คือ อ่านได้ แต่ต้องระมัดระวัง: ตรวจแหล่งที่มา ดูเครดิตนักแปล เปรียบเทียบกับที่มาของฉบับอื่น และถ้ามีช่องทางที่ถูกลิขสิทธิ์หรือบริการที่ให้ผู้แปลรับบริจาค ก็ควรสนับสนุนเพื่อรักษาคุณภาพระยะยาว

ตั้งแต่ได้จุ่มลงไปในโลกของนิยายแปลไทยเรื่อง 'ชายาคนงามของท่าน อ๋อง จอมโหด' ก็มีความสงสัยเรื่องจำนวนตอนที่กระจัดกระจายอยู่ในหัวเสมอ แต่พอไล่ดูการแปลที่ลงเป็นชุด ๆ พบว่ามันแบ่งเป็นสองรูปแบบหลักที่ทำให้ตัวเลขออกมาต่างกันมาก ในมุมมองที่ละเอียดและเป็นแฟนบ้าพลัง ผมเคยติดตามฉบับแปลไทยที่ลงเป็นตอนย่อยบนแพลตฟอร์มออนไลน์ซึ่งแบ่งการแปลตามต้นฉบับจีน คำนวณแล้วตัวนิยายหลักมีราว 288 ตอน เมื่อรวมตอนพิเศษที่นักแปลบางกลุ่มเพิ่มขึ้นมาอีกประมาณ 12 ตอน จะได้รวมเป็นประมาณ 300 ตอนพอดี ความต่างเกิดจากการที่บางแพลตฟอร์มรวมตอนสั้น ๆ เข้าด้วยกันเป็นหนึ่งบท ในขณะที่อีกบางที่ก็แยกเป็นหลายตอน ทำให้คนอ่านที่เปลี่ยนแพลตฟอร์มจะเห็นตัวเลขต่างกันไป เหมือนกับกรณีของ 'ราชันย์ซ่อนพิษ' ที่การแบ่งตอนของสำนักพิมพ์กับเว็บแปลอิสระก็ไม่เหมือนกัน อีกประเด็นคือถ้ามองเฉพาะฉบับมังงะ/มังฮวาที่ดัดแปลงจากนิยาย เรื่องนี้มีการตีพิมพ์เป็นภาพอีกแบบหนึ่งและมักจะมีจำนวนตอน/บทน้อยกว่านิยายมาก ในเวอร์ชันภาพที่ผมติดตาม ตอนตีพิมพ์จนถึงช่วงหนึ่งอยู่ที่ประมาณ 68–75 ตอน ขึ้นกับการตีความและการตัดต่อฉากระหว่างภาค ซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับงานดัดแปลง สรุปสั้น ๆ ว่าเมื่อถามถึง 'ฉบับแปลไทย' ต้องระบุว่าอยากรู้แบบนิยายแปลเป็นตอนหรือแบบมังงะ แต่ถ้าหมายถึงนิยายแปลตามต้นฉบับ ตัวเลขโดยประมาณที่ผมจับได้คือราว 288 ตอน (รวมพิเศษประมาณ 12 ตอน เป็น ~300 ตอน) ส่วนฉบับภาพจะอยู่ในช่วงหลายสิบตอนเท่านั้น — เป็นมุมมองจากคนที่ติดตามทั้งสองเวอร์ชันและชอบสังเกตรายละเอียดเล็ก ๆ ของการแปล

คนในวงอ่านนิยายจีนที่ผมรู้จักมักจะพูดถึงเรื่องนี้ว่าเป็นนิยายแปลที่แฟนๆ ให้ความสนใจ แต่สถานะลิขสิทธิ์ภาษาไทยยังค่อนข้างชัดเจนว่าไม่มีการพิมพ์แบบมีลิขสิทธิ์จากสำนักพิมพ์ใหญ่ในไทย ฉันตามอ่านกระแสและเห็นว่าชื่อเรื่อง 'ชายาคนงามของ ท่าน อ๋อง จอมโหด' มักโผล่ในลิสต์นิยายออนไลน์ที่ผู้แปลสมัครเล่นเอามาลงในบล็อกหรือเว็บอ่านฟรีมากกว่าจะเป็นฉบับแปลไทยอย่างถูกลิขสิทธิ์ ฉันคิดว่าความนิยมแบบปากต่อปากทำให้คนเข้าใจผิดได้ง่าย — บางคนเจอไฟล์ PDF หรือบทแปลที่อัปโหลดแล้วคิดว่าเป็นฉบับลิขสิทธิ์ ซึ่งจริงๆ แล้วมักเป็นแฟนแปลหรือการคัดลอกจากแหล่งอื่นเท่านั้น ถ้ามองหาฉบับที่ถูกต้อง ควรเช็กในร้านหนังสือออนไลน์หรือแพลตฟอร์มอีบุ๊กหลักของไทยที่มักประกาศลิขสิทธิ์แบบเป็นทางการก่อนเสมอ ส่วนตัวแล้วฉันคาดหวังว่าถ้าเรื่องนี้ได้รับความนิยมมากขึ้นหรือมีการทำเป็นซีรีส์/มังงะ จะมีโอกาสที่สำนักพิมพ์ไทยจะซื้อสิทธิ์มาพิมพ์ แต่จนกว่าจะมีประกาศเป็นลายลักษณ์อักษร การอ่านจากแหล่งแฟนแปลก็ช่วยให้ติดตามเนื้อหาได้ แต่ก็ควรระลึกไว้เสมอว่าไม่ใช่ฉบับลิขสิทธิ์อย่างเป็นทางการ

พอได้ยินชื่อนี้ก็ทำให้ใจพองโตแบบแฟนแนวโรแมนซ์อิมพีเรียล แต่ก็ต้องบอกตามตรงว่าข่าวดียังไม่มา—ตอนนี้ยังไม่มีฉบับภาษาไทยที่ออกโดยสำนักพิมพ์อย่างเป็นทางการสำหรับ 'ชายาคนงามของท่านอ๋องจอมโหด' เส้นทางของผลงานแนวนี้มักจะไม่ตรงไปตรงมาทั้งเรื่องลิขสิทธิ์และความนิยมนอกประเทศต้นฉบับ บรรยากาศในกลุ่มแฟนไทยเต็มไปด้วยแฟนแปลและสแกนที่แชร์กันเพื่อให้คนอ่านเข้าถึงเรื่องราว ส่วนตัวแล้วมองว่านี่เป็นดาบสองคม—ดีที่แฟนๆ ได้อ่านเร็ว แต่ก็เสียดายที่ผลงานไม่ได้รับการสนับสนุนอย่างเป็นทางการจากผู้สร้าง ถ้ามีสำนักพิมพ์ไทยสนใจจริง คงต้องดูตัวอย่างยอดนิยมและความยั่งยืนของฐานแฟนก่อน จะได้เห็นฉบับแปลที่มีคุณภาพเหมือนกับบางเรื่องอย่าง 'One Piece' ที่ได้รับการตีพิมพ์อย่างเป็นระบบและดูแลงานแปล ความคิดสุดท้ายคือยังพอมีหวังได้เห็นการประกาศอนาคต เพราะตลาดนิยายและมังงะไทยเปลี่ยนเร็ว ถ้าแฟนๆ ร่วมกันแสดงความต้องการอย่างชัดเจน บางทีสำนักพิมพ์ที่เน้นงานโรแมนซ์-แฟนตาซีอาจรับมาดูแลก็ได้ จบด้วยความคาดหวังเล็กๆ ว่าสักวันจะได้เห็นปกภาษาไทยที่สวยงามของเรื่องนี้