10 Paraan Para Maka Move On นิยาย & เรื่องราว

“Tiyaka lang sila kikilos ‘pag tuluyan na silang sinukuan ng babae. Tiyaka lang gagawa ng move kung kailan kaming mga babae, handa nang mag-move on.” Walang dahilan para matawa, pero ginawa ko. “E, sana naiisip n’yo rin… kayong mga walang bayag, na ang hirap kayang mag-move on! Ang hirap humakbang sa panibagong baitang kung ‘yong taong mahal na mahal namin, nagpapakita pa rin ng motibo para pigilan kaming lumayo—regardless of the fact that stepping on the next stage means choosing the better.”

I need to fcking change the mood. "Anong tingin 'yan? Tingin ba 'yan ng hindi pa nakaka-move on?", nakangisi kong tanong sa kanya at napairap siya sa hangin sabay napailing. "Stop being a masochist. Move on my as*" Mahina akong natawa. "But seriously, Zach. You've moved on, you have long moved on.", saad ko. Seryoso siyang tumitig sa akin. "Naka-move on ka na, don't confuse your feelings for something else. You've liked me for so long na nasanay ka na ako lang. It's time for you to free yourself, and start loving again."

Hayst lalo mo lang ginugulo ang gusto ng mag move on ng puso ko. Please lang wag mo na akong bigyan pa ng hope na baka sakali ay may nararamdaman ka rin sa akin kaya ganyan ang reaction mo. Dahil ayaw ko ng mas lalo lang masaktan. Kaya nga ang pag move on na lang ang ginawa ko at hindi na ang ipilit pa dito ang nararamdaman ko dahil sa wala din naman akong mapapala dito. Sakto naman na pag upo ko ay syang dating naman ng Prof namin. At nag discuss na ito kaagad.

Siguro kailangan ko na din mag move on? I have no choice. Dalawa lang ang pagpipilian ko. Manatiling nasasaktan or mag move on na? ~~~ Nilagyan ko nang tatlong hikaw na maliliit ang kaliwang tainga ko. Pinalagyan ko kasi ng dagdag na dalawang butas para maging tatlo. Astig tignan. "Woah! Petmalu lodi! Nagpabutas ka?!" Si Loisa na kakapasok lang. Naka uniform pa siya. Galing siyang school. Galing din ako doon kakauwi ko lang.

Move on and get over the pain. Evan was so used to that statement dahil iyon ang paulit-ulit na sinasabi niya sa kan'yang sarili kapag siya ay nasasaktan. Move on from the hurt and get over the pain, but never forget the people and the circumstances that hurt him. Betrayal is something that should never be forgiven or forgotten, kaya paulit-ulit din ang pagtuturo niya sa sarili niya ng mga salita na "Move on and get even."

Wala na. Isa pa, hindi madaling mag-move on. Masiyado namang impossible kung nakamove on na siya kaagad, ‘di ba? At kung naka-move on nga naman siya, wala namang kasiguruhan na magugustuhan niya ako pabalik—at hindi ko pa irn naman sigurado kung may gusto nga ako sa kaniya o wala.

"Listen. I get your point but think this way— paano kung mabuhay ka sa what if pagkatapos mong sumuko nang walang ginagawa? 'what if pinaglaban ko? 'what if I didn't just run away?' And many more 'what ifs' that'll hunt you more than your feelings. I don't like sleepless nights anymore because of that." Natahimik ulit kaming dalawa. I get his point too pero ayokong tanggapin na mas duwag ang pamamaraan ko. Ang pag-iwas, paglimot at pagmu-move on mag-isa. "You can leave me here." Mahina kong anas saka iniwas ang tingin ko. Pinagsalikop ko ang kamay ko at doon itinuon ang pansin. Tinitigan ko bawat parte ng kamay ko na para bang may kakaiba at espesyal roon.

ay ginamit nang napakahusay sa sitwasyong ito, dahil ginawa nito ang pagiging mahiyain ni Hailey kapag inialis kaagad, tulad ng isang marupok na bula na sumasabog sa isang dampi. "Kaya dapat talaga akong magpasalamat sa paggalaw mo sa akin, ha?" Sinadya pa niyang bigyang-diin ang salitang "move," at nagpatuloy, "Sa tingin ko kailangan kong maligo ng 15 minuto. Kung wala pa akong lakas, pwede mo ba akong ilipat mamaya?"

S'ya naman ay napaubo habang habol-habol ang kan'yang hininga. "Lesson number one; Don't let your enemy come close to you. You need to attack them first bago ka pa nila maunahan. Don't let them touch you dahil sa oras na mahawakan ka ng kalaban mo ay mabilis na lang para sa mga ito ang patayin ka!" natigilan s'ya ng marinig ang sinabi ng babae.

Margarita: Anak, huwag mong balik-balikan ang nakaraan. Kailangan nating mag-move on. Napangiti si Calestine—this time, mas malinaw. Calestine: Kayo lang ang gustong mag-move on kapag kayo ang may kasalanan. Tahimik ulit. Sandaling walang reply. Hanggang sa— Margaux: Ate, hindi mo ba kami bibigyan ng chance?