Tingnan natin ito nang may puso at utak: para sa akin, ang pinakaimportanteng basehan ng age rating ay kung sino ang nasa relasyon at kung ano ang ipinapakita tungkol dito. Kung ang relasyon ay may sangkot na menor de edad, o may sexual na eksena na nag-iinvolve ng menor, malinaw na hindi ito dapat i-target sa mga kabataan — dapat ito ay 18+. Hindi lang dahil sa lipunan ang nagbabantay, kundi dahil sensitibo at madaling mag-normalize ng maling gawain kapag na-romanticize ang mga ganitong eksena.
Kung nasa edad na legal at parehong may kapasidad ang mga karakter na magbigay ng consent pero may malakas na power imbalance (halimbawa, guro-estudyante o boss-employee), mas angkop ang 18+ o malakas na content warnings at matinding pagtalakay sa dinamika ng kapangyarihan. Hindi sapat ang simpleng paglalarawan ng romance; dapat ipinapakita ang mga epekto, consequences, at hindi ginagawang heroic ang exploitation.
Sa mas banayad na anyo ng ipinagbabawal—halimbawa, dalawang adult na magkakabigkis ang pamilya o tradisyonal na tabu ngunit consensual at hindi sexualized—pwede itong i-rate sa 16+ kung responsable ang presentasyon. Sa huli, lagi kong tinitingnan ang tema, intensity, at possible harm bago maglagay ng numero ng edad.