12

'นิสา' เด็กสาววัย 12 ขวบ ที่แอบหลงรักเพื่อนสนิทของพ่อตัวเองอย่าง 'ขุนศึก' หนุ่มใหญ่วัย 30 เขาจะรับมือกับเด็กอย่างเธอได้อย่างไร

ซัน หรือ นายอาทิตย์ ทอแสง ชายหนุ่มหัวไฟสีส้มอิฐ นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อน คิ้วเข้มพาดเฉียง ใบหน้าเรียวได้รูป พกความมั่นใจมาเต็มเปี่ยม ขี้เล่น ช่างแกล้ง หากแต่ใครจะรู้ ความคิดที่มีอยู่ภายในจิตใจ.... เบส หรือ คุณหนูเบส นายรพีพัฒน์ ราชบดินทร์ หนุ่มหล่อมาดนิ่ง เส้นผมสีดำสนิท นัยน์ตาเย็นชา แววตาที่เย็นชานั้นมีความลับที่ซุกซ่อนอยู่ ที่เก็บความรู้สึกไว้ภายในใจเนินนานถึง 12 ปี แต่ก็ไม่คิดจะบอกออกไปเพราะหวั่นเกรงว่าจะทำลายความสัมพันธ์!!

ไป๋เสวี่ยหลาน (ชื่อเล่น: เสวี่ยหลาน) เด็กกำพร้า แม่ถูกฆ่าตาย พ่อหายสาบสูญตั้งแต่เด็กถูกเลี้ยงโดยพ่อค้าเร่ แสร้งเป็นหญิงธรรมดา แต่ภายในร่างมี ตราสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ “งูขาว” ที่สืบทอดมาโดยไม่รู้ เสวี่ยหลานถูกลากเข้าสู่ยุทธภพหลังพ่อค้าผู้เลี้ยงนางมาถูกฆ่า นางถูกไล่ล่า จนเผลอเปิดเผยพลังทำให้ทั้งยุทธภพเริ่มจับตามอง นางเข้าร่วม “สังเวียนประลองโลหิต” ที่เหล่าคนหนุ่มสาวแข่งขันวรยุทธเพื่อเลื่อนขั้น จนได้ฉายา “งูขาวโลหิต”ได้พบพันธมิตรและศัตรู เสวี่ยหลานสืบพบว่าแม่แท้จริงเคยเป็น “จ้าวพิษบุปผา” หนึ่งในหญิงผู้ครองยุทธภพ การตายของแม่เกี่ยวข้องกับการแตกหักของ 12 ตราศักดิ์สิทธิ์ นางต้องเลือกว่า จะฟื้นฟูเกียรติยศของมารดา หรือจะทำลายวัฏจักรแห่งอำนาจ สี่สำนักใหญ่เริ่มรบพุ่งกันเพื่อชิงตรา เสวี่ยหลานถูกผลักให้กลายเป็นผู้นำกองกำลังของผู้ถูกกดขี่ทในที่สุด นางตัดสินใจสร้าง “สำนักไร้ตรา” ที่ไม่ขึ้นต่อใคร ศึกสุดท้ายคือการเผชิญหน้ากับผู้ถือ “ตรามังกรทอง” ที่แท้จริงแล้วเป็นบิดาที่หายสาบสูญ

เมื่อผู้จัดการส่วนตัวคนที่ 12 ของซุป'ตาร์ไร้วินัยอย่างธีร์จุฑา คือคนๆเดียวกันกับสาวน้อยคืนเดียวของเขาเมื่อหลายปีก่อน..ปฏิบัติการทวงของรักจึงเริ่มขึ้น

หนิงเหอ ในวันหนึ่งที่เธอตื่นขึ้น เธอกลับพบว่าตนเองมาอยู่ในโลกที่แปลกประหลาดและไม่อยู่ในประวัติศาสตร์ยุคใดเลย แต่ที่น่าเศร้ามากกว่านั้นคือ ร่างเด็กสาวที่เธอเข้ามาอยู่นั้น เป็นเพียงเด็กสาวอายุ12ปีเท่านั้น แถมครอบครัวของนางก็ยังยากจนมากๆ แม้แต่ข้าวสวยสักชามยังไม่สามารถหากินได้ แต่เมื่อมาอยู่แล้ว เธอก็ต้องยืนหยัดกับความยากจนนี้ต่อไป จนกระทั่งเธอพบว่า โลกที่เธอกำลังอาศัยอยู่นี้ต่างให้ความสนใจกับงานศิลปะและดนตรีเป็นอย่างมาก เธอจึงคิดริเริ่มที่จะให้ฝีมือในการวาดภาพของตนเอง สามารถหาเงินและยกฐานะทางครอบครัวของตนเองขึ้นมาได้บ้าง

เศรษฐีไกรสรผู้ที่เป็นเจ้าของโรงเลื่อยเจ้าใหญ่ที่สุดในเมืองระยอง เขาเป็นผู้ชายที่หวงความโสดมากที่สุดและไม่เคยชายตาและผู้หญิงคนไหนที่จะเอามาเป็นเมียหรือแม่ของลูก นอกจากผู้หญิงชั่วคราวที่เอาไว้บำเรอความใคร่เขา แต่แล้วเหมือนโชคชะตาจะกลั่นแกล้งให้เขาเจอเด็กผู้หญิงที่มีแววตาเศร้าสร้อยที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอนั่งอยู่ในโรงเลื่อยของเขาด้วยท่าทีที่เหม่อลอยเธอกลับถูกชะตาเด็กผู้หญิงมอมแมมคนนั้นจนถึงขั้นรับเลี้ยงเธอ ปาริชาติเด็กผู้หญิงอายุ 12 ปีที่พ่อแม่ด่วนจากไปก่อนวัยอันควรและเธอก็ไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนเธอได้อาศัยอยู่กับป้าแม้นป้าใจดีในโรงเลื่อยแต่ป้าก็ไม่ได้มีเงินทองมากมายจึงทำให้เธอไม่ได้เรียนหนังสือออกมาช่วยป้าแม้นทำงานในโรงเรื่อยเล็กๆน้อยๆ ใครๆก็บอกว่าเศรษฐีเจ้าของโรงเลื่อยเป็นคนใจดีมากปาริชาติเพิ่งเคยเห็นเศรษฐีเจ้าของโรงเลื่อยเป็นครั้งแรกเธอแอบกลัวเขาอยู่เล็กน้อยแต่ไม่รู้เคราะห์ซ้ำหรือกำซัดที่อยู่ดีๆก็ถูกรับเลี้ยงโดยเศรษฐีเจ้าของโรงเลื่อยที่ขึ้นชื่อเรื่องความดุและโหดที่สุด

“เมื่อเธอได้มาพบกับ “นับสิบ” อีกครั้งในรอบ 12 ปี คนที่เคยเป็นรักแรกและเเสนดีกับเธอเสมอแต่ไหงเขาถึงเปลี่ยนไปขนาดนี้ ทั้งรูปร่าง คำที่พ่นออกมา ผีห่าซาตานตนไหนเข้าสิงพี่กันเนี่ย พี่นับสิบของฉันถึงได้กลายเป็นอีกคนได้ถึงขนาดนี้!” “ฉันไม่อยากคุยกับคนไม่รู้จักพอค่ะ” “ฮะ อะไรของเธอ ใครไม่รู้จักพอฮะ?” “คนนิสัยไม่ดีแถวนี้ค่ะ ไม่รู้จักพอ ไม่เห็นหัวเมียหัวลูก ฉันไม่อยากคุยกับคนนิสัยแบบนั้นค่ะ” “เธอหมายถึงอะไร” “มีเมียแล้วก็ควรจะจูบแต่เมียตัวเองนะคะ ไม่ควรมาจูบกับคนอื่น” “เพ้อเจ้ออะไรของเธอ”

سارة فهد الزهري أحبّت مالك سعيد القيسي لمدة 12 عاما، لكنها أرسلت إلى السجن بيديه. في وسط الألم، رأت هي الرجل مع امرأة أخرى يتبادلان الحب والعاطفة... بعد خمس سنوات، عادت بكل قوة، لم تعد تلك المرأة التي أحبته بتواضع! كانت تفضح الفتاة المتظاهرة بالنقاء بيديها، وتدوس على الفتاة الوضيعة والرجل الخائن بأقدامها، وعندما كانت على وشك أن تعذب الرجل الخائن بشدة... الرجل الذي كان قاسيا ومتجمدا معها أصبح الآن لطيفا ورقيقا! حتى أمام أعين الجميع، قبل ظهر قدميها ووعد: "سارة العسل، لقد أحببت الشخص الخطأ في الماضي، ومن الآن فصاعدا، أريد أن أعيش بقية حياتي لأكفر عن ذنوبي." سارة فهد الزهري ضحكت ببرود ورفضت: لن أغفر لك، إلا إذا، مت.

ในวันที่ควรจะเป็นวันแต่งงานของฉัน เจ้าสาวกลับไม่ใช่ฉัน พิธีที่ฉันเฝ้ารอคอยมานานถึงห้าปีกลายเป็นเรื่องตลกสิ้นดี เมื่อวาเลนติน่า พี่สาวของฉัน เดินลงมาตามทางเดินหินอ่อนในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์แขนของเธอคล้องอยู่กับลูก้า ผู้ชายที่ควรจะยืนรอฉันอยู่ที่แท่นพิธี “พี่ขอโทษนะ เบียงก้า” เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “แต่ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป แกไม่ใช่เจ้าสาวอีกแล้ว” จากนั้นเธอก็ลูบหน้าท้องของตัวเอง ดวงตาเป็นประกายด้วยความรู้สึกของผู้ชนะ “พี่ท้องลูกของลูก้า โรมาโน่” คำพูดของเธอระเบิดก้องอยู่ในหัวของฉัน และโลกทั้งใบก็พลันเงียบงันลงทันที ราวกับกลัวว่าฉันจะไม่เชื่อ เธอจึงชูแผ่นผิวมันวาวอะไรบางอย่างขึ้นสู้แสงไฟ มันคือภาพอัลตราซาวด์สีขาวดำ บนนั้นระบุไว้ชัดเจนว่า อายุครรภ์ 12 สัปดาห์ ดวงตาของฉันร้อนผ่าว น้ำตาเอ่อคลอขณะที่ฉันหันไปหาลูก้า พยายามมองหาสิ่งใดก็ตามอย่างสิ้นหวัง ไม่ว่าจะเป็นการปฏิเสธ คำอธิบาย หรือแม้แต่ความรู้สึกผิด แต่เขากลับทำเพียงถอนหายใจด้วยความเหนื่อยหน่ายและยอมจำนนต่อสถานการณ์ “เบียงก้า ผมขอโทษ” เขาพูดอย่างจนปัญญา “วาเลนติน่าเหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว งานแต่งนี้... มันเป็นความปรารถนาสุดท้ายของเธอ” “ผมจะชดเชยให้คุณเอง” เขาเสริม “เราค่อยจัดงานแต่งใหม่ทีหลังก็ได้” พ่อของฉัน โมเรตติยืนอยู่ข้างหลังเขา พร้อมกับสีหน้าเรียบเฉยเย็นชาแบบเดียวกับที่เขาทำใส่ฉันมาตลอดชีวิต ฉันไม่เคยเห็นเขายิ้มให้ฉันเลยแม้แต่ครั้งเดียว “เบียงก้า” เขาพูดเสียงเฉียบขาด “พี่สาวของแกกำลังจะตาย ยอมให้เธอไปเถอะ” พี่ชายของฉันพยักหน้าโดยไม่พูดคำใดออกมาสักคำ ราวกับว่านั่นเป็นคำตอบที่หนักแน่นพอแล้ว ตลอดชีวิตที่ผ่านมา พวกเขาเลือกเธอมาเสมอ ไม่ว่าจะเป็นน้ำตา ความเอาแต่ใจ หรือความต้องการของเธอ ทุกอย่างสำคัญกว่าของฉันเสมอ วันนี้ก็ไม่ต่างกัน บางสิ่งบางอย่างภายในใจของฉันพังทลายลงเงียบๆ ก็ได้ ถ้าไม่มีใครในครอบครัวนี้แคร์ฉันเลย ฉันก็จะไปเอง

Cecil's life is a complete mess. Her parent's passed away when she was 12 years old with her new born brother. 12 years later, she and her brother Calix are living with her cruel relatives. But when Cecil is in need of a great amount of money, she didn't think twice but to sell her body to unknown