18:18 Novels & Stories

Pagkatapos ng dalawampung minuto sa press conference, nagpunta si Joseph sa stage para magbigay ng speech. Nang tapos na siya, imbes na maupo ay dumiretso siya sa likod at sumakay sa kaniyang kotse. Habang tinitingnan ang kaniyang relo, nakita niyang lagpas na ng alas siyete nang gabi. ‘Pauwi na dapat ang dumbo na yun.

Parang hinahatak ako pataas papunta sa isang mundo na hindi ko kayang takasan. Paglabas ko sa 18th floor, tahimik ang buong hallway. Malamig. Mapusyaw ang ilaw. Nakahilera ang mahahabang pinto ng mga suite. At sa dulo, natanaw ko ang 1801—itim ang pintuan, may gold trim sa gilid, para bang sinadya talagang ipahiwatig na iba ito. Huminto ako sa harap ng pinto. Nanlamig ang palad ko. Halos nanginginig ang kamay na inaabot ang doorbell.

I looked at my watch and it's already 1:00 in the afternoon. And I think the text knows that I'm already hungry.

😆 10:17 pm. Hindi naman sa... Aisssh! 10:17 pm. Natatawa talaga ako sa kanya. Napakapikonin e! Hanggang sa ang 'goodnight' kanina ay umabot pa ng alas dose. Grabe talaga! Nakadalawang oras pa tayo ah! 12:01 am. Oo nga! Naabutan pa tayo ng umaga. 😂 12:01 am. Hay naku! Last na talaga to!

Napalunok siya nang dumako muli ang titig sa pagkalalaki nitong hindi pa lubusang huminahon. "Yes, 18 is a lucky number. We will be married on 18, and the time is 18:00 pm. That's infinite." Dinampot nito sa sahig ang damit at underwear niya at nagsimulang bihisan siya. "And you will have 18 peonies as your bouquet."

' Tinanong ni Jordan, "Nga pala, kailan ang iyong ika-18 na seremonya ng pagdating ng edad?" Sumagot si Lota, “15 araw mula ngayon.” Noong hinalikan ni Jordan si Lota dati, akala niya ay nasa hustong gulang na ito. Hindi niya inaasahan na 17 years old pa lang siya.

Utos ko upang mapasimangot nila. "Opo Ma, matutulog na ako." Inosenteng sagot ni Hannah upang magtawanan ulit kami. "Tama si Trixia, kailangan na nating matulog. It's already 10:17 P.M." Sang-ayon pa ni Frost sa akin. We're just finished planing our next thing to do. Kanina pa kami na mga 8:00 nandito, hindi naman kasi pwedeng wala kaming gawin.

8:10am Zac: I'm at your dormitory's gate. Nanlaki ang mata ko atsaka tiningnan ulit yung oras. It's already 8:26! Andito siya!?

" Ahh...Nay at Ate, may event pa pala akong pupuntahan " Sabi ko sa kanila. Tumingin naman si Ate sa wrist watch niya. " Mga anong oras ba magsisimula ?" Tanong niya habang nakatingin parin sa wrist watch niya. Inalala ko naman yong sinabi ni Hannah nong nakaraan. " Mga 7 ata.." Di ko sure na sagot. Napatango-tango naman ito habang nakatingin lang sa amin si Inay. " Tumuloy ka na Anak baka ma traffic ka pa.. "

saad niya na ikinatigil ko. Kahit na hindi ako komportable sa sitwasyon namin ngayon ay hinayaan ko na lang siya. Ramdam ko ang init niya at alam kong may responsibilidad ako sa nangyaring ito sa kanya. "District Nine restaurant, eight o'clock in the evening, year 2018." My brows immediately furrowed when he speaks. What is he talking about? Is he sleep talking this time... I was taken aback when he suddenly lifted his head though his hands are still around me.