At Eighteen Novels & Stories

Naitanong niya sapagkat sa tantya niya ay mas bata ito sa kanila ni Alona. “Turning eighteen next month.” Nagulat siya sa sagot nito. Akala niya ay mga isa hanggang dalawang taon lamang ang agwat ng edad nila subalit mas bata pa pala ito sa inaasahan niya. Dahil magtwenty-two na sya limang buwan mula ngayon ay halos limang taon ang agwat ng kanilang edad. “Seventeen? Gusto mo ba akong makasuhan ng child abuse ng daddy mo?”

"Oo na, lalabas na ako. Huwag ka nang sumigaw." Narinig ko naman ang pagtawa niya mula sa labas kaya napailing-iling na lang ako. Nakalimutan ko ba na sabihin na si Kate ay sixteen years old na pero para pa rin siyang bata kung umasta. Well, mabuti na iyon kaysa puro crush o lovelife ng inaatupag. Pinagsasabihan din naman namin siya kapag sumusobra na ang pagiging childish niya.

I was eighteen years old and believe I'm going through a phase. I wish I was more certain of myself and my decisions. When I was twelve, I imagined that by the age of eighteen, I'd be the finest version of myself, "in my prime," the best I could be. I assumed I would have graduated from high school and be dancing and teaching ballet to seven-year-old youngsters. I'd be living the life I'd always wanted, confident in myself, and in command of everything in my life. However, this is not the case. At the age of eighteen, I have a changeable mind and a fickle heart. Everything in the world appears to be fleeting, and nothing is ever as it appears.

Lalo na iyong Number Eighteen na tinuro ni Mira. May pagkaawa at lambing pa itong tumingin kay Nevaeh habang nakangiting humihirit, “Miss Pretty, sure ka bang hindi mo ako pipiliin? Eighteen talaga ako. Totoong eighteen.” Sobrang may double meaning ng dating ng sinabi nito kaya napapikit na lang si Nevaeh. Pakiramdam niya, gusto rin siya nitong mapahamak. Hindi na nga niya halos matingnan si Sven dahil ramdam na ramdam niya ang nakakatakot na tingin nito kahit hindi siya direktang nakaharap.

seryosong sagot naman nito sa akin. "Ate, ayos lang po ako talaga. Nakalimutan niyo na po ba...next month, eighteen na po ako. Kailangan ko na po talaga sigurong sanayin ang sarili ko na mabuhay na ako lang. Na hindi na kailangan pang umasa sa inyo dahil nakakahiya na po kasi eh." sagot ko din naman kaagad.

Mga ganitong trip sa buhay ang gusto ni Ate Ara eh. "Hepp... Hepppp!!! Tama na nga iyan. Arabella kahit eighteen ka na hindi ka pa rin namin papayagan diyan sa mga plano mong night out unless kong makatapos ka na sa pag-aaral. Masyado ka pa ring bata para sa mga ganiyang bagay." seryosong wika ko dito. "But Mommy... Eighteen na ako. Nasa legal age na kaya pwede na." sagot nito sa akin.

“Kapag makatikim ka na ng alak, tiyak hahanap-hanapin mo na 'yan.” “Ate, seventeen na ako. Mag-i-eighteen na nga sa December,” rason naman nito. “Mga kaklase ko nga pumapasok nang may hangover, eh.” “Hindi dahil ginagawa ng iba ay gagawin mo na rin,” katuwiran ko naman.

"Huwag mo kong idaan sa iyak, Miss Lopez." Marahas siya nitong tinulak ngunit hindi man lang siya napaatras. Nanatili siya sa harap nito. Malinaw na malinaw sa paningin niya ang magandang mukha nito. "Kung hindi ka pumayag na pakasalan ako noon, hindi sana ganito ang buhay ko! I was just eighteen then, Lorenzo! Eighteen!" pagdidiin nito.

halos nauutal kong sagot. Humigpit ang pagkakayakap ko sa bigay niyang jacket nang ang sunod niyang reaksyon ay marahas na suminghap. “Eighteen…" aniya na may kasamang patango-tango. “So, you're still eighteen. Tell me…” sadya niyang putol at pinakatitigan ako diretso sa mata. "A-ano po ’yun?” "Do you like me, right?" pagpapatuloy niya.

Iisa lang ang ibig sabibin nito, "I'm a Virgin Mother at Eighteen."