Pride Capital Sin Romane & Geschichten

Both choices would save the city, but at what cost to their souls? Chloe saw the conflict in his eyes. She knew him well enough to see the internal struggle. The years of living by his own perfect, unblemished moral code were battling with the ugly, complicated truth of their current reality. She knew that he, the man who was so driven by integrity, could not choose the lie. But she also saw the immense weight of the "truth," a truth that would expose them both to the world as nothing more than victims in a madman's scheme.

"Pinatagal ko ang galit ko noon dahil sa pride ko. Akala ko kasi, madali lang tiisin si Trina, na dapat hindi, kasalanan ko talaga. No'ng tuluyan siyang umalis, doon ko narealize na ako pala 'yong walang kwenta. Pero ngayon, ginagawa ko ang lahat para bumawi. I will never let myself lose her again." Napatitig ako sa kaniya. Grabe, wala man lang kaabog-abog kung mag-confess ng kasalanan sa harap ng ibang tao. Isn't he ashamed of himself? He's a billionaire and a former commander, yet he's begging me like a lost puppy?

Inis niyang saad at sinabunutan ang kaniyang sarili. Napabuga ako ng hangin. "Sa mundo ngayon, Ledger, kailangan ng maging praktikal ng mga tao. Kadalasan, mga babae na ngayon ang kumakayod habang naiiwan naman sa bahay ang mga lalaki... pero sige, para sa sinasabi mong pride, tuturuan kita ng lahat ng mga ginagawa ko. Sabay tayong kakayod na dalawa."

Inabot sa akin ni Caleb ang folder na kanina ay binabasa nya. Nakalagay dito ang Terms and Condition. Matatapos yong contract namin kapag nagawa na namin ang mga dapat. Kagaya na lang kapag na tapos na ang revenge ko and also kay Caleb kapag nakuha nya na ang mana na mula sa lolo nya. Napapaisip nga ako kong bakit gusto nya pa ng mana. Mukha naman siyang mayaman kahit wala yong mana nya.

sabi naman nung lalaking singkit ang mata na may nunal din sa leeg. “Ah, ayaw ninyong mag-aminan ah,” gigil na wika ni Rico. Bigla niyang inagaw sa tauhan ni Nolan ang hawak nitong kahoy na mataba. Walang pasa-pasabi ay pinaghạhampas niya sa leeg ang tatlong grapist. Ni hindi manlang siya naawa. Walang paligoy-ligoy. Agad nangisay ang tatlo. Walang kalaban-laban niya itong pinatay sa harap naming lahat. “Ayaw ninyong umaming tatlo, puwes, pare-pareho ko kayong papạtayin. Tutal ay salot din naman kayong lahat, mamạtay na lang kayo!” naiiyak na wika ni Rico. Hindi pa niya tinigilan nang pagpalo ang mga ito sa leeg. Halos sumurumpit ang dugo sa mga leeg nito. Kahit ako ay napapangiwi sa napanu

“There are five sins that you must avoid at all costs.” Naghintay ako sa sasabihin niya. Napakaseryoso talaga ngayon ni papa. Kung sa iba siguro, dinaan sa pag-iinuman ang ganitong usapan o bonding. Pero mas gusto ko na ‘yung ganito si papa nung kinausap ako. Baka kasi iba ang timpla ni Papa Ronan kapag lasing. Baka mabigwasan ako bigla kapag may mali akong maisagot. “First,” he said sternly, “Pride. Never let your ego destroy your marriage. Learn to apologize, even when you think you’re right.”

"Buhay ang lalakeng mahal ko." Ang mga salitang iyon ay tila kumukulong asido na sumunog sa natitirang pride at poot ni Niguel. Isang malakas, garalgal, at basag na daing ang kumawala sa lalaki. Hindi na niya kinaya. Tinalikuran niya ang lahat ng kasinungalingan sa utak niya. Sininggaban niya muli ang mga labi ni Seraphina, mas malalim, mas desperado, at siksik sa uhaw. H******n niya ang leeg nito, ang balikat nito, nag-iiwan ng mga maiinit at mapupulang marka na magsisilbing patunay ng kanyang walang-hanggang pagmamay-ari. Bawat daing at halinghing ng dalaga ay tila musika sa pandinig ng nag-aalab na "Diyos ng Digmaan."

Sumama naman ang tingin niya sa ginawa ko. "Huwag mo kong titingnan ng ganiyan. Naiinis ako sa sarili mo. Isantabi mo nga muna ang pride mo kahit minsan man lang. Hindi mo talaga makukuha ang gusto mo kapag palagi mong pinapairal ang pride mo. Mas mataas pa ang pride mo keysa sa building ng Soul Empire." diretso kong saad sa kaniya at umirap naman siya. Ibinaling niya ang tingin sa labas. Umiiwas na naman siya.

sa simbahan ay may invisible rules na unconsciously nating sinusunod, kagaya nalang ng pagbati kahit na hindi mo gusting i-return ang favour ay wala kang magagawa kung hindi ang bumati pabalik. Nung time na hindi ko pa nakikilala yung panginoon ay wala lang ang lahat ng ito para sa akin, I find it easy to commit a sin pero mula ng makilala ko ang diyos at ang mga salita niya ay naging magaan ang buhay ko at nakalimutan ko na ang pag-gawa ng kasalanan. Pero sino ang niloko ko eh kahit naman kristyano ako ay nakakagawa pa din ako ng kasalanan unintentionally.

"Nag-uusap pala kayo nang hindi ko alam." Tumigil ako sa paglalagay ng tubig sa baso. "Dahil alam kong magre-react ka nang ganyan. Iñigo, business partner mo ang pinsan mo. Dapat nga nagpapasalamat ka na kahit magkaaway kayo, mas mahalaga sa kanya ang Samonte Group kaysa sa pride niya." "Pride?" Humakbang siya palapit. "Hindi pride ang tawag dito, Celeste. Respeto. Asawa kita. Pero sa kanya ka tumatakbo kapag may kailangan ka."