2001: A Space Odyssey Novels & Stories

[ hello... i apologize for not updating sooner. gawa ng graduating student ako and my academic responsibilities have been overwhelming me these past few months. i hope you understand, to those who have been waiting patiently, if there are any, thank you. ♡ penobscura] Mabigat ang pakiramdam ko pagmulat ko ng mata kinabukasan. Hindi ko alam kung dahil sa pagod o sa mga iniisip ko kagabi. Sa loob ng kwarto, amoy ko ang malamig na hangin mula sa aircon, at ang liwanag ng araw ay marahang pumapasok sa puting kurtina. Paglingon ko sa gilid ng kama isang tray ang bumungad sa 'kin. May isang basong gatas at ilang pirasong crackers ang laman non. Napansin ko ang maliit na note na nakadikit din sa lo

AGAD AKONG NAPA BUNTONG HININGA AT TUMAYO NA AT NAG PUNTA SA CR PARA MALIGO NG MATAPOS AKO AY AGAD AKONG NAG PALUTO SA MA NGA MAID KO NG UMAGAHAN AT PINADALA NA SA KWARTO KO NANDITO PALA KAMI NGAYON SA MISMONG MANSION NG MAGULANG KO DI KO KO NA LANG DILA SIYA KAGABI DAHIL DI KO NAMAN ALAM KONG SAAN SIYA IUUWI DAHIL NAKA TULOG NAMAN NA SIYA SA KALASINGAN NG MASET UP NA NILA ANG KAKAINAN NAMIN AY AGAD AKONG UMUPO AT SUMIMSIM NG MAINIT NA KAPE AT HABANG PINAG MAMASDAN ANG BABAENG TULOG PA SA AKING KAMA AT AGAD NAMAN MAY KUMATOK ANG ISA SA MANGA KATULONG NAMIN AT AGAD KO NAMAN BINUKSAN ANG PINTO AT INABOT NIYA ANG ISANG FOLDER AGAD KO NAMAN KINUHA AT PINAALIS NA SIYA AT SINARADO ANG PINTO AGAD

"Hindi ba napapagod ang mga mata mo sa kaka-text?" Bigla siyang natigil sa pagtipa sa kanyang cellphone nang marinig niya ang boses ng driver. Pamilyar na pamilyar kasi sa kanya ang timbre ng boses nito. Isa pa, parang tumalon ang puso niya. Gusto sana niyang magsabi ng imposible pero mas bumilis ang pagdya-jumping jack ng kanyang puso nang makita si Lorenzo.