2001: A Space Odyssey Novels & Stories

Napatingala rin sina Tori pero bago pa nila makita ang nakita ko, tinulak ko agad si Architect Dela Cuesta paalis sa pwesto niya kasi doon mahuhulog 'yung bakal na nasagi ni Kuya sa taas. Sa bilis ng mga pangyayari, natagpuan ko na lang ang sarili ko na nakapatong sa katawan ni Architect Dela Cuesta at pareho kaming gulat na gulat na nakatingin sa isa't-isa. Namamanhid din ang ulo ko. Wala akong marinig. Lumalabo ang paningin ko. Tibok ng puso ko lang ang nararamdaman ko. "Luna!" iyon ang huling narinig ko bago magdilim ang paningin ko.

Ma-search na nga lang mamaya sa internet. Kumunot ang noo niya. “Ano?” “Sa Mars. Hindi mo kilala si E.T at Kokey?” “Hindi?” “Hala! Taga-Earth ka ba? Mamaya ikaw si E.T o Kokey. Alam mo na. Elyen ka tapos plano mo na sakupin ang mundo para sa mga kalahi mong elyen.” Hinawakan ko ang mukha niya. “Iyan naman ang totoong mukha mo, ‘di ba? Kasi kung hindi ‘yan ang totoo mong mukha, ay lumayas ka na. Sa kalahi lang ni Matteo Do ng My Love From Star lang ako magpapasakop.”

Tinawag na ang lahat ng kalahok sa naturang race, kung kaya pumunta na silang lahat sa gitna dala-dala ang kani-kanilang mga sasakyan. Nasa kaliwang bahagi n'ya ang sasakyan ni Socrates. May space naman sa kabilang gilid n'ya, ngunit nagulat s'ya ng may biglang pumarada sa naturang espasyo at ng lingunin n'ya ito ang nakangising mukha ni Flamingo ang bumungad sa kan'ya. "Fvck! What is she doing here?" lihim na tanong n'ya sa sarili.

Kundi naroroon ako para tapusin ang isang Class S mission na ibinigay sa akin ni Boss Libra. Nagkataon kasi na nangailangan ng tulong ang Foreign Alliance para sa malakihang paghuli sa isang international terrorist na si Leon de Guzman. At bilang pinakamagaling at pinagkakatiwalaang secret agent ng National Intelligence Agency (NIA) ng bansa ay ako ang napili na ipadala ni Boss Libra bilang katawan ng aming ahensiya. Sa katunayan dapat aabutin nang mahigit isang taon ang misyon ko na iyon ngunit dahil sa sinuwerte ako ay nagtagumpay agad kami na mahuli si Leon sa loob ng anim na buwan.

Hindi ko pinansin ang ingay sa paligid at dinamdam ang himig ng musika. Gusto kong dalhin ang utak ko sa nakakarelax na lugar. Yung tipong wala kang iniisip kundi magpahinga at matulog. Ilang sandali ay natapos na ang musikang paborito ko ngunit umulit ito. Sinadya ko iyon para hindi ako mawala sa imahinasiyon ko. Nagpatuloy ito hangga't sa may biglang kumalabit saakin. Hindi ko iyon pinasin at mas lalong dinamdam ang musika sa tenga ko. Kumalabit na naman ito kaya napabalikwas ako ng upo kasabay ng pagmulat ng mata ko. Umangat ako ng tingin at nahagip ang mata ni Sir. London. Nanlaki ang mga mata ko ng napagtanto kong nasa paaralan pala ako. Napayuko ako sa kahihiyan.

Hinintay ko nalang din si Isaac na pumasok, dahil pag-aari niya itong sinakyan namin na eroplano. Ipinikit ko muna ang mga mata ko, dahil inaantok pa ako, masyado kasi akong maaga na gumising, dahil kagabi pa silang apat tumatawag. Nang marinig ko ang mga yapak, patungo sa kinaroroonan ko, ay agad akong nagdilat ng aking mga mata. "Sige lang, matulog kana muna." Wika niya sa akin, kaya napatingin ako sa kanya.

Nasa isang abandonandong warehouse sila Mark, Steven, Aldrin, at Bruno na masusing pinagpaplanuhan ang kanilang gagawing hakbang para madakip si Kendall at Scott. "Mukhang malaki laki ang bigayan natin kay Boss Ahron!" sabi ni Aldrin. "Malamang, mas malaki ang nawawala sa kanya kapag hindi natin natagpuan ang artista niyang anak!" pagsangayon ni Mark.

nagtataka akong tumingin sa kanya dahil sa huli niyan sinabi na hindi ko naintindihan, alien ba ito? Umikot ito papunta sa driver seat. Napatingin ako sa rear mirror, nakita kong nakatingin sa akin si Dreana na may ngisi sa kanyang labi. Inirapan ko lang ito saka itinuon ang atensyon ko sa labas ng bintana. Mediyo makulimlim ang langit, mukhang uulan. "Ok, let's go." saad ni Lawrence at sinimulan na nito paandarin ang kanyang BMW na kotse.

Mom shouted and looked at me from head to toe, checking if there were any bruises and wounds. I smiled. "I'm okay now, Mom––" "Who are you young man?" Dad suddenly asked the man beside me. Oh I forgot, hindi ko pa nga pala alam ang pangalan niya. I looked at him and saw him staring at me, he bit his lower lip and smiled before looking at my parents and bowed his head to show some respect. "I'm Aedion Zev Lycaon, it is nice to meet you Ma'am, Sir," nakangiting pagpapakilala niya sa parents ko.

bungad naman ng director sa aming dalawa na hindi namalayan lumapit sa tabi namin. "Yes, direk." sagot ko na lang at kinuha ang inaabot na papel at kumanta na ako nang makalapit sa loob ng studio. Kinanta ko ang Love All Over Me by Monica nang bumukas ang LED sa harapan ko kung saan ako pina-pwesto ng staff. [Verse 1] Must not have been paying attention I stepped right on it didn't even notice how deep I was I went from the ground to the top of the cloud