Filtern nach
Aktualisierungsstatus
AlleLaufendAbgeschlossen
Sortieren nach
AlleBeliebtEmpfehlungBewertungenAktualisiert
Ela Importa, Eu Saio

Ela Importa, Eu Saio

Duas semanas antes do casamento, Theo Salles de repente adiou a cerimônia de novo. — A Suzana disse que nesse dia vai inaugurar sua primeira exposição. — Explicou ele. — Ela vai estar sozinha na abertura, tenho medo que ela não consiga segurar a pressão. Com certeza vai precisar de alguém ao lado. — Continuou. — Nós não precisamos dessa formalidade. Casar hoje ou amanhã, qual é a diferença? Mas essa já era a terceira vez que ele adiava nosso casamento por causa da Suzana Lima. Na primeira vez, ele disse que Suzana tinha saído de uma cirurgia e sentia falta da comida da terra natal. Então, sem hesitar, ele foi para o exterior cuidar dela por dois meses. Na segunda vez, ele disse que Suzana ia se isolar nas montanhas para pintar em busca de inspiração. Ficou preocupado achando que não era seguro ela ir sozinha, por isso, foi junto. Esta é a terceira vez. Desliguei o telefone e olhei para Léo Duarte, meu amigo de infância, sentado preguiçosamente à minha frente. A bengala na sua mão, incrustada de esmeraldas, batia ritmicamente no chão de mármore. Você ainda quer uma esposa? — Perguntei. No dia do meu casamento, Suzana, sorridente e encantadora, ergueu sua taça esperando que um homem brindasse com ela. Mas esse homem, de olhos vermelhos, estava assistindo ao vivo o casamento do herdeiro do maior grupo imobiliário do país, o Grupo Duarte.
Kurzgeschichte · Romance
2.4K AufrufeAbgeschlossen
Lesen
Zur Bibliothek hinzufügen
Stolen Heart: The Billionaire's Twin Obsession

Stolen Heart: The Billionaire's Twin Obsession

Jeadaya_Kiya18
Kinakayod ni Ella ang hirap ng pagiging-escort para sa mga utang ng mabisyo niyang nanay. Mula pa bata nang siya ay magsimulang pasukin ang iba't-ibang trabaho dahil sa hirap ng buhay. Isang simpleng babae na walang ibang pinangarap kung hindi ay ang magkaroon ng maganda at payapa na pamumuhay. Ngunit, nang dahil sa isang kasalanan na hindi naman siya ang gumawa ang kaniyang pagbabayaran. Nang dahil sa pagkakahawig nito sa isang gold digger na minamahal ng isang bilyonaryong tao ay tuluyan na nagbago ang takbo ng kaniyang buhay. Gumanda ang kaniyang pamumuhay, wala na ang araw-araw na pagsabak niya sa pagpapasaya sa iba't-ibang lalaki sa bar at kahit hindi ito magtrabaho ay maaari na niyang bilhin at gawin ang lahat ng naisin nito habang, kapalit ng mga ito ay ang pagkakakulong niya sa isang lalaki na minsan man ay hindi niya nakilala o nakita sa tanang buhay. Isang lalaki na sa una pa lang ay pinakitaan na siya ng kasamaan at pagmamalupit. Dito na ba tuluyan mababago ang isang normal at payapang pamumuhay ni Ella? Titingnan na lamang ba niya itong oportunidad para iahon sa hirap ang kaniyang sarili at nanay o mas pipiliin niya pa rin na tumakas sa nakasasakal na kamay at nakasusulasok na pag-uugali nito? Paano niya nga ba magagawa na malulusutan ang problema na hindi naman siya ang gumawa?
Romance
1.1K AufrufeLaufend
Lesen
Zur Bibliothek hinzufügen
La boda que nunca fue mía​

La boda que nunca fue mía​

El crucero tuvo un accidente, pero solo quedaba un lugar en el bote salvavidas. Los tres sorteamos, y me tocó a mí, pero quise cederle la oportunidad de vivir a Ezequiel. Mientras forcejeábamos, su amiga de la infancia se adelantó y subió de un salto. Pensé que nuestras vidas terminarían allí, pero, inesperadamente, el equipo de rescate llegó a tiempo y nos sacó de la inmensidad del mar profundo. Después de esto, Ezequiel y yo nos casamos. Pero nunca imaginé que, el día de nuestra boda, su amiga de la infancia regresaría a aquella misma área marítima y se lanzaría al vacío. Al enterarse de su muerte, Ezequiel se llenó de un dolor inmenso y luego echó toda la culpa sobre mí. ​Me encerró en el sótano cuando estaba embarazada, haciendo mi vida peor que la muerte. El día del parto, tuve una hemorragia masiva. Él le dijo al doctor que priorizara al bebé, abandonando mi vida sin dudar. A mi única hija que quedó le puso por nombre "Ana", y el nombre de su amiga de la infancia, fue "Anabel". Al final, morí llena de resentimiento. Cuando revivía, había vuelto al día después del accidente del crucero, cuando él me pidió matrimonio. Al ver a él tomando mi mano como en la vida pasada, diciendo que estaba dispuesto a satisfacer cualquier petición mía, retiré mi mano con tranquilidad. —Ezequiel, terminemos.
Kurzgeschichte · Reencarnación
2.8K AufrufeAbgeschlossen
Lesen
Zur Bibliothek hinzufügen
Renací y elegí a 3 machos imperfectos

Renací y elegí a 3 machos imperfectos

Mi hermana y yo fuimos transportadas por accidente a las tribus de hombres bestia, y el Dios Bestia nos dio a elegir nuestra identidad. La primera opción es convertirnos en Guerrera Bestia, con fuerza poderosa y figura robusta. La segunda opción es convertirnos en Doncella Sagrada, con capacidad de reproducción entre especies y figura esbelta y sensual. En mi vida anterior, mi hermana eligió la primera opción para sobrevivir, y yo me convertí en la débil y deseable Doncella Sagrada. Pero a ella, por no ser lo suficientemente delicada, los machos de la tribu la despreciaron. Por eso, solo le asignaron tres machos discapacitados. A mí, en cambio, por mi figura grácil, los tres hombres bestia más fuertes y apuestos me volvieron su consentida. Luego ellos se convirtieron en los reyes de la selva virgen, y yo en Doncella Sagrada, llena de gloria. Mi hermana, muerta de envidia, aprovechó un descuido para empujarme a un pantano venenoso. Con mi último aliento, le clavé un aguijón venenoso y morimos juntas. Al abrir los ojos otra vez, volvimos al momento de elegir ante el Dios Bestia. Esta vez, mi hermana se apresuró a escoger ser la Doncella Sagrada. —Mariana, esta vez la Doncella Sagrada seré yo. Por lástima, te regalo a esos tres machos inútiles y discapacitados. Contengo mi inmensa alegría. ¿Qué tiene de bueno ser encerrada como herramienta de reproducción? Hay que saberlo: en una sociedad primitiva, el que manda es el más fuerte.
Kurzgeschichte · Fantasía
1.5K AufrufeAbgeschlossen
Lesen
Zur Bibliothek hinzufügen
Ya no más la esposa secreta del Don

Ya no más la esposa secreta del Don

Me casé en secreto con Don Matteo. Cada vez que se acostaba con su amor de la infancia, me prometía una boda de verdad, frente a las Cinco Familias. Durante cinco años, Matteo me lo prometió noventa y nueve veces. Y noventa y nueve veces, me dejó plantada en el altar. La primera vez, el gato de exposición premiado de Cecilia murió. Para consolarla, pospuso la boda por tres meses. Yo me quedé sola en el altar, con los ojos enrojecidos, intentando calmar a los ancianos de la familia. La segunda vez, Cecilia hizo un berrinche en un casino y destrozó un jarrón antiguo valorado en cien millones. Él desvió el jet privado destinado a la boda y voló toda la noche para ir a arreglar su desastre. Y así cada vez, justo antes de nuestra boda, su amor de la infancia tenía algún tipo de emergencia. Yo lloré. Grité. Incluso llegué a apuntarle con un arma a la cabeza. Pero Matteo solo me empujaba contra la pared y me hacía callar con un beso frío y rudo. —Ella es solo un polvo. Tú eres la señora Falcone. Ten un poco de maldita clase. Después de la vez número noventa y nueve, finalmente me harté. Deslicé los papeles sobre la mesa. La tinta aún estaba fresca, con el sello de la familia Falcone estampado al final. —Nuestro matrimonio, nuestra alianza… se terminó.
Kurzgeschichte · Mafia
363 AufrufeAbgeschlossen
Lesen
Zur Bibliothek hinzufügen
Mil Divorcios Y Un Escape

Mil Divorcios Y Un Escape

Divorciados y vueltos a casar. Ya ni sé cuántas veces Aaron y yo hemos pasado por lo mismo. Antes me trataba como si yo fuera lo más valioso para él, pero no había pasado ni un año de la boda cuando me pidió el divorcio por primera vez. La razón era sencilla: Vivian iba a regresar. —Vivian es una figura pública —me dijo—. No quiero que nadie piense que se está metiendo con un hombre casado. Esa actriz de cuarta no era nadie si no fuera por el sacrificio de su padre. Le dieron un balazo que iba para Aaron. Una vida por otra. Y por eso, Aaron sentía que le debía todo. Cada vez que Vivian volvía al país, Aaron se divorciaba de mí. Y cada vez que se iba, nos volvíamos a casar. La primera vez que terminamos, ahogué mis penas en whisky y volví a su casa a tropezones, medio borracha. Las luces de la casa se veían cálidas. Estaba con ella. Y yo me quedé afuera, temblando de frío, resistiendo la noche entera. La segunda vez, le seguí el rastro a todos lados; restaurantes, subastas, galas de beneficencia, solo para “encontrármelo por accidente” una y otra vez. Con el tiempo, aprendí. En cuanto mencionaba el divorcio, yo hacía mi maleta en silencio y me iba de su mansión sin hacer ruido. Mi amor y la humillación me mantuvieron atrapada en ese ciclo interminable de rupturas y reconciliaciones. Pero esta vez, cuando Aaron me esperó en el registro civil para volver a casarnos, no fui.
Kurzgeschichte · Mafia
12.5K AufrufeAbgeschlossen
Lesen
Zur Bibliothek hinzufügen
Renascimento Mulher-Fera: Três Companheiros Inúteis

Renascimento Mulher-Fera: Três Companheiros Inúteis

Eu e a minha irmã mais nova, Lydia Miller renascemos inesperadamente em uma tribo de homens-fera, onde o Deus Fera nos dá a opção de escolher nossa identidade. A primeira opção é se tornar uma mulher-fera com força extraordinária e um físico alto e imponente. A segunda opção é se tornar uma sacerdotisa com a capacidade de se reproduzir entre espécies e uma figura sedutora e graciosa. Em nossa vida anterior, Lydia escolheu se tornar uma mulher-fera para sobreviver, enquanto eu me tornei a frágil sacerdotisa. Ela acabou sendo desprezada pelos homens-fera da tribo por não ser feminina o suficiente. Enquanto isso, eu conquistei os corações dos três homens-fera mais fortes e mais bonitos da tribo com minha aparência delicada. Tornei-me a mais amada entre eles. Eventualmente, eles ascenderam ao poder e passaram a governar a floresta primordial, e eu desfrutava de glória infinita como sua sacerdotisa. Enlouquecida pelo ciúme, Lydia me empurrou para um pântano venenoso quando ninguém estava olhando. Com o último resquício de força, cravei um espinho envenenado em seu corpo, e morremos juntas. Quando abro os olhos novamente, estamos de volta ao momento em que o Deus Fera nos pede para fazer nossa escolha. Desta vez, Lydia corre para reivindicar primeiro a identidade de sacerdotisa. — Ella, desta vez eu serei a sacerdotisa. Como tenho tanta pena de você, vou deixar para você aqueles três homens-fera defeituosos e impotentes. Eu reprimo a alegria selvagem que transborda dentro de mim. O que há de tão grandioso em servir apenas como ferramenta de reprodução? Em uma sociedade primitiva, força é tudo.
Kurzgeschichte · Fantasia
1.7K AufrufeAbgeschlossen
Lesen
Zur Bibliothek hinzufügen
O Preço da Lua de Mel do Marido

O Preço da Lua de Mel do Marido

Quando meu marido, o presidente, soube que eu havia, voluntariamente, cedido um projeto de dezenas de milhões à assistente que ele mais estimava, achou que os três meses de silêncio entre nós finalmente haviam surtido efeito. Então ele tomou a iniciativa de sugerir uma viagem de lua de mel à Islândia. No entanto, ao saber disso, a assistente ficou extremamente enciumada e ameaçou pedir demissão da empresa. Meu marido, que sempre a mimava, entrou em pânico e passou três dias e três noites tentando consolá-la. Depois disso, alegando uma viagem de negócios, voltou a romper a promessa da lua de mel e ainda deu a ela a segunda passagem da viagem. Mais tarde, ele me explicou tudo com total indiferença: — Coisas do coração são pequenas. O trabalho vem sempre em primeiro lugar. Como presidente, tenho que priorizar os negócios. Você é minha esposa. Deveria me apoiar nisso, não é? Olhei para a publicação recém-postada pela assistente no Instagram, uma foto dos dois como um casal, cabeça com cabeça, fazendo coração com as mãos. Não disse uma palavra, apenas assenti levemente. Meu marido achou que eu tinha me tornado mais generosa e compreensiva. Ficou satisfeito e prometeu que, ao retornar, ia me levar para uma lua de mel ainda mais romântica. Mas ele não sabia. Eu já havia pedido demissão, e ele já tinha assinado os papéis do divórcio. Entre ele e eu, não haveria mais um "depois".
Kurzgeschichte · Romance
1.7K AufrufeAbgeschlossen
Lesen
Zur Bibliothek hinzufügen
Rechazó el marcaje, yo subí de Alfa

Rechazó el marcaje, yo subí de Alfa

La primera decisión que tomé tras renacer fue rechazar el rito de marca con mi compañero Alfa, Ethan. En mi vida anterior, cuando Ethan intentó aplazar nuestra ceremonia de unión por trigésima segunda vez, lo amenacé invocando las leyes sagradas de la Diosa de la Luna. Al final, Ethan cedió. Para apaciguar mi furia, juró que nada volvería a interrumpirnos. Sin embargo, esa misma noche murió Ivy, su amante Omega. Desde aquel instante, Ethan me odió con cada fibra de su ser. Cuando le confesé que estaba esperando cachorros, me ahogó en las aguas gélidas del Mar del Norte. —Tú y la abominación que llevas dentro merecen morir por lo que le pasó a ella. Me escupió las palabras mientras me hundía la cabeza bajo el agua. Morí sumida en la desesperación. Pero al abrir los ojos, me encontraba de nuevo frente al altar. Ethan lucía impaciente. —A Ivy le duele el pecho... Tenemos que posponer la ceremonia de unión otra vez. Esperaba que le suplicara. En lugar de eso, me desabroché el collar ceremonial y se lo arrojé a la cara. —Ve con ella. Yo me largo. Ethan hizo una mueca de desprecio. —Deja el drama. Sin mi aroma, vas a regresar arrastrándote de rodillas en una semana. No sabía que, una hora más tarde, yo estaría tocando a la puerta de su enemigo mortal: Damon, el Tirano del Norte. Cuando publiqué una foto luciendo el anillo del Alfa Winterborn en mi dedo, con la leyenda “Un Alfa Mejor”, Ethan enloqueció...
Kurzgeschichte · Hombres Lobo
2.4K AufrufeAbgeschlossen
Lesen
Zur Bibliothek hinzufügen
Mi Amor, La Condena del Alfa

Mi Amor, La Condena del Alfa

Después de que su alma gemela muriera, el Alfa Killian Thorne pasó diez años guardándome rencor. Yo era la sanadora Omega que él nunca quiso, unida a él por deber, no por amor. Para él, yo era un remplazo. Una cicatriz en una unión que ninguno de los dos pidió. No importaba con cuánto esmero sanara sus heridas, ni con cuánta devoción permaneciera a su lado, lo único que me decía era: —Si en serio quieres complacerme, entonces vete. Pero cuando la muerte vino por nosotros, no fui yo quien cayó. Fue él. Mientras se desangraba en mis brazos, Killian me miró por última vez y susurró: —Ojalá nunca te hubiera conocido… En el funeral, su madre lloraba. —Debió quedarse con Selena. Nunca debí permitir que se fuera contigo. Su padre me quería matar con la mirada. —Te salvó la vida tres veces. ¿Por qué se tuvo que morir él y no tú? Todos lamentaban que se hubiera emparejado conmigo. Incluso yo lo lamentaba. Me expulsaron de la manada sin nada. Sin título. Sin la compensación de una Luna. Sin un hogar al que pudiera llamar mío. Y entonces… quizá la Diosa Luna se apiadó de mí. Me dio una última oportunidad para reescribir el destino. Esta vez, no suplicaré por su amor. Esta vez, no lo ataré al dolor. Esta vez, romperé el vínculo antes de que empiece. Ya podía escuchar los engranajes del destino girando, y esta vez, yo daría el primer paso.
Kurzgeschichte · Hombres Lobo
2.9K AufrufeAbgeschlossen
Lesen
Zur Bibliothek hinzufügen
ZURÜCK
1
...
8910111213
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status