Akatsuki Cloak Mga Nobela at Kwento

"Gusto ko kasing matuyo agad ang buhok ko." "Come here." His eyes darkening with hunger. "Let me cover you up, moon cake." Agad naman siyang lumapit kay Achilles na hawak ang undergarments, saka isinuot 'yon sa kanya. Isinunod nito ang simpleng bestida na kulay-beige. "There. All covered." Parang nakahinga ito nang maluwang. Pilya siyang napangiti nang may naisip.

Pagkatapos ay kumislap ang mga mata niya hindi nagtagal. Hindi niya matukoy ang pagkatao ni Harvey. Kaunti lamang ang alam niya sa pagkatao ni Harvey. Ngunit ang nangyari ay sapat na upang makumpirma ang kanyang hinala. Si Aki Kitagawa ang young lord ng Kitagawa Clan at ang disipulo ng Shinkage Way. Sa isip ni Yoana, ang isang taong may ganitong pagkatao lamang ang kayang manghamak sa isang taong tulad nito nang ayon sa gusto niya.

Sigaw ni Azithere at pinaputukan naman ito ni Victoria. Nadaplisan lamang ito ng dalawang bala ang kanyang kulay itim na damit kaya nagkaroon ito ng punit. Ngunit nagulat na lamang sila dahil nagawa din ng scientista na atakihin sila gamit ang shuriken na hindi nila alam kung saan galung, napunit ang kaliwang laylayan ng suot na puting slacks ni Azithere at nakita nyang may kulay berdeng likido na nagmantsa sa kanyang slacks. Tanda na may kasamang lason ito.

reklamo ni Clark na ikinatawa nila ng sabay ni Claire. SAMANTALANG sa kabilang banda naman ay mayroong isang batang naka suot ng cloak na kulay pink ang huminto sa pinakang harapan ng palasyo. "Hey little kid, your not allowed to enter the Palaced. Go home now," Sabi ng isang tagapagbantay dito kaya inalis ng bata ang kaniyang hood at nagulat ang mga ito sa nakita nilang kulay gray nitong mga mata.

Ilang saglit pa ay bigla na lang nalalagas ang nga balahibo ng kanyang pakpak at lumilipad-lipad ang mga balahibong ito sa himpapawid at pumapabilog sa uluhan ng Chimera. Nang tuluyan nang mawalan ng balahobo ang pakpak nito at tanging buto na lang ang natira ay saka naman umilaw ang mga balahibong nag-ipon-ipon sa himpapawid at nang mawala ang liwanag na iyon ay naging Cloak ito na kulay puti at may mga golden linings sa gilid-gilid nito na nagdagdag ng kagandahan nito. Baba naman unti-unti ang Cloak...

nang yumuko ito tsaka may dinampot sa lupa. Maliit na piraso ng kulay silver na cloak. “They are dead.” Ani Yezire at walang imik naman na umayos ng tayo si .Yeshua. at naunang lumakad paalis Wala naman ng umimik sa kanila matapos no'n. Kahit walang mag-salita ay alam nilang si .CYMON. at DAISUKE ang may-ari ng cloak na 'yon.

Nakita niyang kumakaway pa rin ang kaniyang batang amo. Kampana ang nasa likuran ng Yakuza. Walang ingay. Walang kasama. Tanging ang kaniyang alagang uwak lang ang palipad lipad sa ere. Sumasabay sa hangin ang kaniyang buhok at ang kaniyang suot na coat. Makikita ang kaniyang matipunong katawan dahil sa suot niyang polo na may leather body strap na kulay itim. Nagmistulang itim na anghel ang Yakuza. Sa bawat pagkislap kasi ng kalangitan ay naiilawan ang kaniyang pigura at mukha. Sumasabay din ang kulog sa kidlat.

Hanggang ngayon ay isang napakagandang tanawin pa rin nito at hindi nakakasawang tinginan. Nakita ko na ang iilan na mga kupunan na palabas ng Academy. Papunta na sila kung nasaan ang portal. Nakasuot ako ng isang itim na cloak. Lahat din naman ay nakasuot ng itim ng cloak. Naglakad ako ng mabilis at humalo na ako sa mga kupunan. Hindi naman siguro nila ako mapapansin dahil kanya-kanyang lakad ang ginawa ng lahat. Ni isa ay walang nag-uusap.

Mabilis akong naglakad sa hallway, tumatama ang hakbang ko sa marmol. Galit? Oo. Pero may halong pagkasabik. Hindi niya ako sinabihan. Hindi niya ako tinanong. At ‘yon pa lang, nakapagpa-igting na ng pulso ko. Pagdating ko sa balcony, napahinto ako. Nasa baba siya — suot ang itim na cloak, buhok sumasayaw sa hangin, at sa kamay niya, may kumikislap na espada.

CHAPTER 22: The Double Agent ​"You are wearing red again." ​Atticus leaned against the doorframe of our walk-in closet, arms crossed over his chest. He was fully dressed in a sharp black tuxedo, looking like James Bond if James Bond had a caffeine addiction. ​"It's 'Montefalco Crimson'," I corrected, zipping up the side of my dress. It was a structured, off-shoulder gown that screamed power. "Company colors, Atticus. Supportahan mo naman ako."