Alam Mo Pabibo Ka Novels & Stories

San Lorenzo Island, Palawan. The Barricade. 2:15 PM. Ang tunog ng sampal ay tila mas malakas pa sa kulog na nagbabadya sa kalangitan. PAAAK! Nanatiling nakatagilid ang mukha ni Gabriel "Gabby" Altamirano Jr. Ramdam niya ang init sa kanyang pisngi—isang pakiramdam na hindi niya naranasan sa loob ng mahabang panahon. Walang sinumang nangahas na saktan ang Ice Prince. Walang sinuman... hanggang ngayon.

Amoy na amoy ko ang mabango niyang bibig. Saglit lamang ang halik ngunit ramdam ko agad ang pangangapal ng labi ko. “Ikaw lang naman ang gusto kong kainin but for the meantime, luto mo muna. Ikaw lang rin ang gusto kong higupin habang mainit pa pero kape lang muna ang importante parehong gawa mo, sa susunod gawa naman ng mama mo. Now, where’s my baon, my love?”

sabi ko "But really, you have to get over this angst you have. Baka kung kaylan singkwenta kana eh saka mo maisipan na ayaw mo palang nag iisa sa buhay. Na mas masarap pala na may katabi sa gabi kahit pa nga sa umaga ay gusto mong sakalin ang katabi mong iyon" sabi ni Calix

ALONZO "MA, MALAKI na ako." Natatawang sabi ko habang inaayos ni mama ang kwelyo ng polo uniform ko. "Kahit malaki ka na at tumanda ka baby pa rin kita. Kayo ng kambal mo at ni bunso." Sabi ni mama at pinisil pa ang pisngi ko. Natawa na lang ako.

"That's your favorite! Shanghai! Don't you want to eat shanghai?" "Paano ako kakain niyan eh amoy imbornal! Itapon mo 'yan! Pati mabahong amoy niyan kumapit sa'yo, hindi talaga ako lalapit sa 'yo pag hindi mo 'yan itapon!" sinamaan ko ito ng tingin bago tumalikod. Magsasalita na sana ito pero pinakitaan ko ito ng nakakuyum kung kamao.

“Maging maogma kamo sa pag-istar nindo digdi.” Sabi ko diba nanirahan na kami dito sa Albay. Kaya naman kahit paano naiintindihan ko ang local dialect dito. Madali lang naman, hindi naman kasi Visaya ang accent nila… Ang tawag doon sa hinihila na mukhang slide ni Santa Claus ng kalabaw, “pababa” yun daw ang panghakot ng mga niyog kapag tag ani na.

Sambit ko dito " Akala ko nag mamakaawa ka bat mo Naman ako minura!" Reklamo nito. Niyaya niya naman ako na kumain, as a masunurin na nanliligaw agad naman akong nagtungo sa loob ng Kubo nila at nabigla naman ako ng makita ko rin ang isang Mona na maarteng kumakain ng seafood.

wika ko naman kay Pablo bilang pagtanggi sa pagsakay sa likod ng taong lobo. Tumango lamang si Pablo bilang pagsang ayon. Kaagad din siyang sumakay sa likod ng malaking lobo. At nang makasakay ng maayos, sa aking pagtango kay Alana, ay mabilis kaming tumakbo paalis ng kuweba patungo sa saanmang kinaroroonan ni Manuela na parang bagwis.

“Kuya Max, mukha kang bagong panganak na kalabaw!” Hindi ko mapigilang humagalpak. Sa kabila ng lahat ng tampo ko sa kaniya, sa eksenang iyon, parang hindi ko na kayang magalit. Nagsimula na ang hulihan. Nakaabang ang kambal, sabay-sabay kaming nag-aabang sa lambat. May nakita si Aamon na parang gumalaw sa gilid. “Lolo! Diyan! Diyan!”

i answer it "Are you okay there anak?" papa sounds like a worried mother, minsan gusto ko na sabihing ibang kapatid ko naman ang intindihin nila kagaya ni fiero bata pa iyon samantalang ako ay may edad na "Papa naman, i am alright. Wag kamag alala, kakatay lang ako ng babae na isa sa empleyado ni kuya" i massage my head and lit a cigar