Novel & Cerita Alam Mo Pabibo Ka

gwapo sya , mayaman , mabait at Hindi babaero . "Anong Malabo ka dyan ? nako tan.x Hindi mo pa nga sinubukan sumuko kana agad ! at Isa pa sinu ba yong girl? Kilala ko ba? ilalakad kita !". kinikilig na Sabi ko rito . pero bahagyang namula ng mga pisnge nito. nako nag blush Ang mokong at halatang in love ito HAHA.

Napasobra ba ako? Pero mukhang ayos lang naman sa kaniya na sinabihan kong malaki ang ulo ng apo niya. Hindi naman siya mukhang na-offend sakin. “Kaya pala sikat ka sa AE Lines… Sabi nila e ikaw lang daw ang bukod tanging kumalaban sa apo kong sutil.” “Pasensya na po Mamo.”

Amaryllis Kaye POV Amoy Alikabok, Pawis, at Pekeng Pabango Kung may award ang pinakapangit na gabi ng buhay ko, siguradong panalo na ako. Nakatayo ako sa loob ng isang glass case sa gitna ng isang entabladong parang galing sa bangungot. Transparent na kahon, malamig ang ilaw, at ramdam ko ang bawat titig ng mga lalaking nasa paligid. Mga matatanda sila. Mga lalaking amoy mamahaling pabango pero mukhang bangkay na tinapalan lang ng pera. Yung iba may tungkod, yung iba may batang babaeng akay, pero lahat pare pareho ang mata. Gutom. Malagkit. Nakakadiri.

"Akala namin ay patay kana? Paano ka nakarating sa Zamboanga?" Napansin ni Amy's Real Mother ang alalahanin sa mata ng anak, at siya'y nagsimulang magkwento. “Anak,” simula ni Amy's Real Mother, “noong mga unang taon ko sa Zamboanga, hindi ko na maalala kung paano ako napadpad doon. Wala akong maalala. May mga panahong parang nabura ang lahat sa aking isipan—pati ang mga alaala ko sa inyo, pati na rin ang aking sariling pangalan.”

Sigurado siyang tuluyan na siyang nakalaya sa alaala at anino ng babaeng minsan ay minahal niya ng higit sa kanyang buhay. "Unbelievable.. You mean wala ka pang nakitang babae sa Amerika who is worthy of your love? Ang dami-daming magagandang babae doon, imposible namang mabakante ka... I think maraming naghahabol na foreign girls sa 'yo. Or baka naman.... mahal mo pa ako, no?" Nakatawang sabi nito. Napailing si Carlo sa kaprangkahan ng babae.

Del Fuego. Amoy na amoy ko ang mabango nitong hininga. Damn, without hesitation, he claimed my lips. What the! Nanlaki ang aking mga mata. Napakalambot ng mga labi nito na ngayo'y nakipagsapalaran sa aking mga labi. Damn! Hindi ito tama! Kailangan kong pigilan ang lalaking 'to!

Halatang may namumuong sama ng loob sa kalooban ng batang lalaki. Pinahid ni April ang basa sa mukha ni Alabama at masuyo itong tinignan atsaka inilipat kay Aragon ang tingin na nakaupo sa bean bag at nakatupi ang mga braso sa dibdib. Si Alamo naman ay nasa entertainment room at nalilibang sa company ng Uncle Waris nito.

"Sino ang tinatawag mong Lolo at Lola? Huwag mo kaming tawaging ganyan! Ni hindi nga namin alam kung sino ang tunay mong ama. Umalis ka na dito!" Si Christopher, nalilito sa biglaang pagmamalupit, ay tumakbo diretso sa aking mga bisig at nagsimulang umiyak. Hindi niya alam kung bakit biglang nanlamig ang mga lolo't lola na kadalasang sumasamba sa kanya.

Alam na alam kung paano siya nito pikunin. "Sure. But I will go there alone," matigas niyang sagot. Humalakhak ito muli, "This is not my real Apo. Levi, ang kilalang apo ko ay matinik sa babae. Kayang bumuntis kahit sampong babae sa loob ng isang gabi." "Lo, I am not a teenager anymore," giit niya. "Tumatanda ka na nga. Kailangan mo ng lumagay sa tahimik."

‘Pwede bang tumingin ka muna sa salamin bago mo siya tawaging pokpok? Gayunpaman, apo niya ito at hindi magandang sabihin iyon. Kaya, ibinulong niya sa sa apo, “Maghintay ka muna, para mas malaki ang tsansa mong manalo.” Sumagot si Angela, “Huwag kang mag-alala, Lolo. Sa aking alindog, ang pag-amo sa lalaking ito ay parang pamamasyal lang sa parke, Angela Seay.