Albert Einstein Last Words Novels & Stories

tanong ni Albert kay Elena. Nasa isang private facility ang mga ito. “Hindi pa puwede, Albert. Wala pang final last will si Arthur. Pero huwag kang mag-alala, tinutulungan ko siyang magpasya. Since na-diagnose siya ng diabetes at heart complication, mapapabilis ang paggawa niya ng last will. Once nawala siya, mapupunta sa akin ang remaining assets niya. Saka lang tayo magiging malayang magsama. Palalaguin pa natin lalo ang negosyo mo,” ani Elena.

ang sabi niya, ngunit alam kong walang puwang para sa akin sa mundong iyon sa ngayon. Tumigil ako sa hagdan ng bus, tinitingnan siya sa huling pagkakataon. Ramdam ko ang init ng katawan niya sa paglapit, ang amoy ng pabango niya, ang halik na hindi na naganap ngunit parang nararamdaman ko pa rin. “Paalam, Albert,” ang huling sabi ko, at tumingin sa malayo, pinipilit itago ang mga luha at ang pagnanasa na hindi ko matigil.

“Ano’ng sinabi mo?” “Neil… he passed away after the operation. Peaceful naman. Hindi siya nahirapan.” Hindi ko marinig nang malinaw dahil parang nanginginig ang boses niya. “Please, Kira. Huwag mong sasabihin kay Ella. That was his last request.”

"Ikaw ang naging tagapagligtas ng pamilya namin. Hinding-hindi kita hahayaang umalis sa ganitong oras! Kung may mangyari sa'yo, buong buhay kaming mabubuhay sa pagsisisi! Sir Albert, makinig ka sa akin. Alas-diyes na ng gabi. Kahit bumalik ka ngayon, wala ka namang magagawa kaagad. Mas mabuti pang magpahinga ka muna nang maayos at bumalik nang maaga bukas ng umaga. Pagbalik mo, sasama ako sa'yo para ipaliwanag sa pamilya at kasintahan mo ang lahat." Napaisip si Albert at sa huli, napapayag siyang manatili. Tuwang-tuwa ang kuya ni Chona at itinaas ang dalang puting alak. "Sige, sabayan mo akong uminom!"

But times goes on, it turns out to become true. No more marriage contract. Then my eyes... finally closed, hands were on Logan, safely resting on his palm. "I love you Vivianne." The last words I heard before dark finally got me.

Pagkatapos marinig ang mga salita ni Liam, habang nasa tabi, hindi mapigilang bumuntong hininga ni Albert, “Kung magagawa nating gamutin ang cancer balang araw, siguradong magiging ebanghelyo ito ng sanlibutan!” Habang nagsasalita, naging malungkot ang ekspresyon sa mukha ni Albert, “Hay… Namatay ang nanay ko sa cancer dati. Dinala ko siya sa iba’t ibang lugar para maipagamot siya, pero hindi niya pa rin nagawang makaligtas sa loob ng dalawang taon. Mahigit pa sa pagdurusa niya buong buhay niya ang sakit na naramdaman niya sa huling kalahating taon ng kanyang buhay. Kung naririto lang sana siya sa kasalukuyan, baka nagawa niya pang mabuhay ng ilan pang taon…”

Nag-tinginan kami. "Nothing's impossible to someone like J.T Lodge. Everyone thinks Albert Einstein was the genius ever lived but they never met a man like J.T Lodge. Back in 1845, when I'm the only one left, I visited our house. I saved all of my father's blueprints. There are unfinished works and finished, but they were gone." Nakagat ko ang daliri ko sa pagka-tense. Bansot was already feeling uneasy. She's pale, at napapagaya na rin kami.