Alchemy Novels & Stories

อาเฟยพยักหน้าหงึกๆ อ๋องสี่ใช้นิ้วจิ้มหน้าผากมน "เจ้าหนะเป็นทั้งพระชายาสองแผ่นดินเป็นทั้งเจ้าของหอสุราที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหลวงหนานหยาง ไม่รู้หนังสือแล้วจะตรวจบัญชีได้อย่างไร?" อาเฟยปัดมืออ๋องสี่ออก แล้วเถียงว่า "ข้าเขียนอักษร หนึ่งถึงเก้าสิบเก้าได้ เขียนอักษรตัวร้อย ตัวพัน ตัวหมื่นได้ ดีดลูกคิดบวกลบคูณหารได้ ทำบัญชีรายรับรายจ่ายได้"

“โอเคจ้ะ” มินตรารับปากก่อนที่พลอยพิชญาจะเดินออกไปทางประตูด้านหลังห้องอาหารที่มีทางเดินเล็ก ๆ ตรงไปยังสวนดอกไม้ของรีสอร์ท แสงจากโคมไฟในยามราตรีอาบไล้ไปทั่วพื้นหญ้าและและดงดอกไม้สีสันลานตาทั้งยังส่งกลิ่นหอมในยามค่ำคืน แสงสว่างทำให้เธอมองเห็นแผ่นหลังของร่างสูงให� �่ที่ยืนอยู่ท่ามกลางสวนดอกไม้ เขาเป็นชายชาวต่างชาติอย่างที่มินตราบอก และกำลังยืนหันหน้าไปยังแม่น้ำเจ้าพระยาที่กำลังไหลเอื่อยเบื้องหน้าอย่างเพลินใจ

ฉันงอแง “เดี๋ยววันนี้เอาคันนี้ไปส่ง จะได้สอนระบบ รีบไปอาบน้ำเถอะ” พอฉันอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ เขาก็พามาอีกซีกของเพนเฮ้าส์ มันเป็นห้องกระจกใหญ่ มีลิฟต์ส่งรถ รถซุปเปอร์คาร์เรียงกันเป็นตับ เขาเดินไปใกล้รถ BMW i8 ที่รูปร่างเหมือนยานอวกาศนั้น

เวลาผ่านเกือบห้านาทีได้ เกมจ้องตากันแบบเด็กๆ ถึงจบลงโดยที่หล่อนเป็นฝ่ายหลบตาเขาก่อน เสียงฝีเท้าก้าวมาหยุดืนอยู่เบื้องหน้า รอยยิ้มบางๆทว่าเย็นเยียบนั่นทำเอาใบบัวหายใจไม่ทั่วท้อง หัวใจเต้นแรงราวกับจะทะลุออกมาจากอก ฝ่ามือบางเริ่มชื้นเหงื่อ สายตาหลุบต่ำลงทันทีที่เ ห็นอีกฝ่ายจ้องตรงมายังเธอเขม็ง “ Could you please explain the topic i just taught in a way that i can understand, For example, What is the main point of this article? ”