Alchemy Novels & Stories

“ดีเลย! สุดยอดไปเลยเพื่อน!” “เป็นดาร์กช็อกโกแลตนะจ๊ะ ดีต่อสุขภาพหัวใจของเธอด้วย” ฉู่ลี่เหยียนหยิบแท่งช็อกโกแลตสีเข้มออกมาจากตู้เย็นอย่างรวดเร็ว มันคือดาร์กช็อกโกแลตสอดไส้มินต์ยี่ห้อดังจากสวิตเซอร์แลนด์นั่นเอง ซ่งจื่อหานยิ้มกว้างออกมาจนแก้มแทบปริ มันเป็นดาร์ก

อัยกรที่เพิ่งผ่านประตูเข้ามาก็มองอย่างสนใจ “นี่กำลังตรวจสอบคดีฆาตกรรมต่อเนื่องอยู่เหรอ?” “เปล่า กำลังอ่านนิยายรักโรแมนติกอยู่ต่างหาก” โรสตอบกลับด้วยความทะเล้น “เฮ้อ…ไม่กวนสักนาทีมันจะตายเหรอ” อัยกรบ่น

แกรกกรากใต้เงาไม้สูงไกล้กับเรือนใหญ่ในคุ้มของขุนศรี ปรากฏเงาร่างในชุดดำถมึนที่มีผ้าโผกปิดบังใบหน้าเอาไว้ ภายใต้ผ้าคลุมหน้านั้น คือแววตาอาฆาตร้ายหมายชีวิตที่จ้องมองร่างบางในสไบสีกลีบลำดวนที่เพิ่งเดินลงเรือนไป. บนเรือนยังเหม็นหืนความหวาน ทว่าใต้ถุนเรือนกลับเต็มไปด้วยจ ิตอาฆาตที่กำลำคุกรุ่นทีเดียว

นาธานจ้องตาหญิงสาวตรงหน้า “ใช่ฉันรักเขา แล้วไง มันสำคัญแค่ไหนกัน เพราะเขาไม่ได้รักฉัน เขาผิดหวังจากคนรักเก่า วันนี้เขาก็มีใหม่แล้ว ฉันมันแค่ของเล่น นายได้ยินไหม ฉันมันแค่ของเล่น” มินรญาตะคอกเสียงใส่เพื่อนพร้อมหยดน้ำตาที่ไหลพรั่งพรูออกมาแบบไม่ต้องกักกลั้นมันไว้อีกต่อไป แล้ว

“พี่เคยได้ยินคำว่าพาลินโดรมไหม” “เคยครับ ตอนเรียนคณิต แต่จำความหายไม่ค่อยได้” “มันคือตัวเลข หรือคำ หรืออะไรก็แล้วแต่ที่อ่านจากข้างหน้ามาข้างหลังหรืออ่านจากข้างหลังมาข้างหน้าก็จะอ่านเหมือนกัน อย่างเช่นตัวเลข 909 คำว่า นาน นอน กนก ถ้าภาษาอังกฤษก็ dad mom pop”

5 ฟุต) สีเงินอมทอง เมื่อสะท้อนแสงอาทิตย์จะเรืองรองราวเปลวไฟจริง ด้ามจับพันด้วยเส้นไหมสีแดงชาด ดูปุ๊บรู้ปั๊ยเลยว่านี่ไม่ใช่กระบี่ธรรมดา "กระบี่นี่เล่ากันว่าถูกหลอมขึ้นจากหินอสนีที่ตกจากสวรรค์บนยอดเขาฮั่วซานในคืนเดือนดับ ฟ้าร้องคำราม ลมกรรโชก และเปลวไฟสวรรค์หลอมรวมเข ้ากับเหล็กมนุษย์กลายเป็นกระบี่เล่มนี้" เยว่หลิงพูดประโยคยาวๆ ซึ่งนานๆทีเลี่ยหยางจะได้ยิน

“เหรียญยังมีสองด้านเลยนี่คะคุณตา จิตใจของมนุษย์ก็เหมือนกันค่ะ แม่เคยบอกกับหนูว่าต่อให้เราเป็นคนดีแค่ไหนก็ยังเคยฆ่ายุง ฆ่ามด เคยรู้สึกอิจฉาริษยาคนอื่นด้วยเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง และยังเคยโกรธแค้นแทนคนอื่นทั้งที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเอง เขาเรียกว่าอารมณ์ชั่ววูบค่ะ อารมณ์นี ้ทำให้เราขาดสติ ทำอะไรได้อย่างไม่ลังเลเลยด้วย หนูยังเคยเป็นเลยค่ะ” “หนูน่ะเหรอ” ฮาโตริทำหน้าไม่อยากเชื่อ “จริง ๆ ค่ะ หนูเคยพูดกูมึงกับใครคนหนึ่งเพราะเขาเรียกพี่ไคของหนูอย่างหยาบคาย ตอนนั้นหนูโมโหจนขาดสติเลยค่ะ ทะเลาะกับเขาอย่างลืมกลัวเลยค่ะคุณตา”

เธอโวยวายพร้อมกับผลักเขาออก “ใครกันแน่ที่โกง กะจะใช้หนี้ผมวันละล้านเลยหรือไง เสียใจ! หนึ่งแสนต่อหนึ่งครั้ง ไม่ใช่หนึ่งน้ำ” พูดจบก็ผละออกถอดถอนตัวตนจากหญิงสาว ปนันชิตาหน้าคว่ำ ไม่พอใจกับกติกาของเขา หนึ่งแสนต่อหนึ่งครั้ง ถ้าครั้งนั้นเขาทำสิบรอบเธอก็ขาดทุนยับเ ยิน

ขวัญยิหวาถอนหายใจ “น้องคุณน่ะ เป็นเหมือนโรงแรมให้ผีตายโหงพวกนี้มาพัก แต่ก่อนมันหิวโหยมาก แต่พอมาอยู่กับน้องคุณ มีร่างให้มันพัก มีอาหารให้มันกิน มันก็จะอยู่กันจนอ้วนท้วนสมบูรณ์นั่นแหละ จากที่มันเคยกินทุกอย่างให้มันอิ่ม มันก็จะเริ่มอยากกินของสดของคาว เวลากลางคืนมันก็จะแ อบมากินของสดในตู้เย็น ถ้าบ้านคุณมีสัตว์เลี้ยง มันก็จะหายไปอย่างไร้ร่องรอย และภาพที่ฉันเห็นจากคุณ น้องสาวของคุณเคลื่อนไหวเร็วมาก ชนิดที่คุณมองตามไม่ทัน ฉันพูดถูกหรือเปล่า”