All Your Hard Work Has Paid Off の小説・ストーリー

nakasaad kasi sa kontrata na 24/7 pwedeng magsama and maybe he could help me when it comes to heavy work at isa pa malakas ang loob ko na papayagan na ako ni Mommy at Daddy na bumukod. "Wow huh parang bibili ka lang ng laruan, you are so lucky to be born rich" Isa sa mga kinaiinisan ko kapag nalaman ng iba na galing ka sa ibang pamilya ay iniisip na nila na ang pera na kinikita ay hinihingi lang sa magulang but the truth is I work hard for it. "Its my own money, I work hard for it because of my business. You should also try business industry paniguradong hindi ka magsisisi, tsaka you can actually resign on your work panigurado ay marami ka nang naipon"

Ang lala, mas lalo akong naawa sa kaniya. “Kaya sa tingin ko, malapit na akong mabaliw, Haide. Hindi ko na alam kung paanong pagtatrabaho pa ang kailangan kong gawin para kumita ako ng higit dalawang daang libong piso para mabayaran ang lahat ng dapat bayaran. Tang-ina, pasensya na pero pamura lang ng maraming. Tang-ina, putang-ina, tang-inang buhay ito!”

"Hindi kami customers. Tanggapin ninyo iyan bilang pabuya. Lahat kayo ay nagtatrabaho ng marangal at literal na iyon ay nakakapagod. Just take it as our appreciation for your hard works, Gentlemen." Hindi ang mga ito makapaniwala. Nagtatalon ang ito na malaki ang ipinagpasalamat sa kanila ni Frank. May isa ang nagsasabing magiging tuition f*e 'raw ng anak nito sa kolehiyo. Beth knows that it is really hard. Kinapa niya ang pitaka at naglabas roon nang dalawampong libong pera. Tila ito nanalo sa lotto at bahagya pang napaiyak.

"N-Ngayong araw lang naman po. Bukas susubukan ko na ulit maghanap ng trabaho" "Siguraduhin mong makakahanap ka na agad dahil ang dami pang kailangang bayaran, ang magaling mong ama, 'di na talaga nagpadala ng pera," inis na reklamo n'ya. Napatango na lang ako at nagpigil ng luha. Kasalanan ko pa rin ba lahat kahit ang hindi pagpapadala ni Papa?

"I need to finish it for tomorrow." "Hindi ka ba napapagod sa dami ng ginagawa mo, kuya? I mean, you're just twenty one to carry such huge burden. Hindi ka ba nabu-burn out?" pagtatalak pa niya. "I've had plenty," pag-amin nito. "The only consolation that I have is that I could give my future family a good life due to my hard work. Hindi na kailangan pang magtrabaho pa ng asawa ko. All she'll be doing is to take care of our kids, making home cooked meals for us and loving me. So yeah, all those burn outs were worth it if it means having the life I've always dreamed of."

Isa-isa pa siyang niyakap ng mga trabahador na kahit ako ay ramdam ko ang kakaibang tuwa sa nangyayari ngayon. I'm very happy to know na paunti-unti na ang pagdami ng mga taong nagtitiwala sa kaniya. This is an achievement for the both of us. Nagbubunga na lahat ng efforts namin sa plano at sana ay magtuloy -tuloy na.

"Oh, naiintindihan mo. Hindi mo na ako kinikilala ngayon sa aking pangalan? Bakit ka pa mag-aabalang subukang magpakitang-gilas kung wala ka nang pera ngayon?" "Pwede ka nang magsimula na magtrabaho sa isang labor dispatch unit hanggang sa buwan na ito kung nagbayad ka lang ayon sa napagkasunduan. Alam mo, maraming iba pa ang nagbigay ng higit pa kaysa sa binigay mo. Dahil nagbigay ka lang ng seventy thousand dollars sa iyong Uncle Jung, maghihintay ka pa ng medyo matagal bago ka makakuha ng trabaho!"

Hindi naman kasi ako makapaniwala. "Yeah, ayan na. May isang salita ako. Kaya, tanggapin mo na 'yan para sa mom mo." Alam kong wala na akong choice. Kaya, tatanggapin ko 'to. Ngunit, hindi ako papayag na hindi ko ito babayaran. "Aljur, maraming salamat. Ngayon, mas lalo pa ako magsisipag magtrabaho. Para, maibalik ko sa ang pera sa 'yo," sabay ngiti ko.

Nang nasa counter na sila ay si aling Joyce ang nagbayad ng lahat ng pinamili niya. "Ako na ang magbabayad. Kapag may trabaho ka na at nakasweldo at kapag nakaluwag ka na ay saka mo na lamang bayaran sa akin." nakangiting wika pa sa kanya ng ginang. "Salamat po, Tiyang." naluluha niyang sabi.

Nanginginig ang kanyang kamay habang binabasa ang mensahe: [Rem, nasira ang phone ko. Wala akong pambayad sa pagawa. Sa ngayon, hindi muna tayo makakapag-usap. Nakahanap na ako ng trabaho. Mabait ang boss ko at pinautang ako. Nabayaran ko na ang mga kaibigan ko at ang upa sa boarding house. Kaya huwag kang mag-alala sa akin. Nabayaran ko na rin ang bente mil sa pangalawang asawa mo. Sabihin mo sa kanya na huwag na akong guluhin. Pagod na pagod na ako. Kailangan kong magpahinga. Pakisabi rin kay Mama Carmina na huwag akong istorbohin. Kapag nakapag-ipon na ako, babayaran ko lahat ng utang. Tulad ng pangako ko, pakitalaak na ako.]