All Your Hard Work Has Paid Off นิยาย & เรื่องราว

Oo, alam na niya ang self-worth niya ngayon. Natuto na din siya na hard work is better than relying on other people. Hindi na siya naghahanap ng lalaki ngayon pero nagtatrabaho siya ng dalawang trabaho para mabayaran ang mga utang na dapat niyang bayaran.

"Sabado po ngayon, Sir! Araw ng kaligayahan ko, ibig sabihin, rest day ko po! May batas po tayo sa paggawa, bawal pong pakialaman ang day-off ng isang pagod na empleyado!" Napatigil si Sir Sander sa pag-aayos ng kaniyang wallet sa ibabaw ng lamesa. Dahan-dahan niyang iniangkat ang kaniyang mukha, at ang kaniyang makapal na kilay ay mabilis na namang nag-salubong sa tindi ng pagkairita. "I will give you a double pay for today, Nelly. Just change your clothes and get into the car," malamig at pinal niyang utos.

Isipin mo kung nabayaran ko siya at hindi pa niya naideliver. Makakakuha siya ng kalahating milyon dolyar kung matapos niya ang trabaho. Dapat itong mag-motivate sa kanya na gawin ang kanyang trabaho at tapusin ito sa oras na napagkasunduan namin. Uminom ako ng whisky. Ang pagkadismaya ay kumakagat sa akin.

) utos ko dito na may ngiti sa labi. Dahil sa sinabi ko ay agad silang nagsipalakpakan at nag pasalamat sa aking sinabi. "La sigo señora," ("Masusunod po Madam,") sagot naman nya. "Todos, volved a trabajar, porque estoy aquí, tenéis que trabajar duro porque si veis un buen desempeño os daré una recompensa," ("Everyone balik na kayo sa trabaho, dahil andito na ako kailangan magsumikap kayo sapagkat ang makikita kung maganda ang performance ay bibigyan ko ng gatimpala,") nagsipalakpakan ang mga empleyado ko at may ngiti sa labing bumalik sa kanilang pwesto.

Nangingilid ang luha sa mga mata ni Kaizer habang nagtatanong siya. "Patawad. Tulad ng sabi ko sa iyo, kagagawan iyon lahat ng iyong ina. Binayaran niya lang ako sa lahat nang ginawa ko. Trabaho lang ang lahat sa akin," takot na takot na wika ng ginang. "Trabaho?! Damn it! Sinira mo ang isang tao tapos sasabihin mong trabaho lang ang lahat!" "Kaizer, sir, binayaran lang ako ng mommy mo. Siya ang may pakana ng lahat."

Binigyan ako ng paaralan ng magagandang marka, ngunit kailangan kong mag-aral nang husto para rito. Binigyan ako ni Ginoong Leon ng matitirhan, ngunit kailangan kong magtrabaho araw-araw nang walang pahinga. At ngayon, nag-aalok sila ng pera. At may kapalit iyon. "Sa tingin ko po ay kailangan ko nang bumalik sa trabaho, mga Ginoo. Kung hindi, hindi ko matatapos ang lahat bago maggabi."

malungkot na sabi ng dalaga ngunit mapait lang itong ngumiti. "Akala mo lang, itong meron ako ngayon pinagsumikapan ko 'tong lahat, walang tulong ng ama ko, nag-aral ako kasabay ng mabibigat na trabaho, sinikap kong tumayo sa sarili kong mga paa, and I succeeded," proud na sabi ni Vin. "I never imagined what you've been through, but everything you have right now, is such a big blessings from your hardworks," sabi ni Cally na may himig ng paghanga sa binata.

Kumalas ako ng yakap at nginitian siya. . . Closing ako ngayon dito sa work kaya pagod pagod na naman. Ang daming tao buti na lang sweldo ngayon kaya may pambayad na ko kay Aling Cora. Kahit wala ng matitira atleast 'di kami sa kalsada matutulog.

Sa mahigit dalawang taon niyang pag ta-trabaho ay malaki na rin halos ang perang naipon niya, nabayaran niya na rin lahat ng mga naiwan niyang utang sa Pilipinas. "What can I say, it's really better to work hard like a dog while you're still young. which made me remember, it is already late we should go home." Sabi nito saka ngumisi, tinulungan na rin siya nitong ayusin ang mga kalat sa mesa saka sabay nang nag lakad palabas ng kanilang building. At dahil sa parehong apartment building lamang naman sila nakatira ni Miya ay madalas na rin siya nitong isabay pauwi.

“Eto, okay naman ako. May bagong trabaho na si ate, ton. Baka bukas o sa linggo makakapag padala na ako. Aabot pa ba ako?” “Ate, wag mo nang alalahanin. Naka utang naman ako sa ka-trabaho ko kaya nahulugan ko na yung down payment. Yung kalahati ng down payment, binigyan ako ng hanggang first week ng pasukan para bayaran.” Rinig ko ang ingay ng paligid niya, siguro ay nasa motor shop siya na pinapasukan niya. “Kaya pala ako tumawag para sabihin yon, baka kasi nara-rush ka na, ate. Pasensya ka na.”