Amante Alienígena の小説・ストーリー

Senyales na walang tao. Binuksan ni Amanda ang pintuan. Hindi nakasara. Ibig sabihin ay wala ngang tao. Iginala niya ang mga mata. Hinahanap si Xavier. Nang biglang may humablot sa kanya mula sa likuran ay bahagya si Amanda na napatili. Only to find out that it was Xavier. He covered her mouth with his palm. Naisandal siya nito sa pintuan ng banyo.

Maluha-luha kong turan. “Salamat my Preciosa sa pagbibigay ng saya sa malungkot kong buhay. Bata pa lang tayo isang ngiti molang sa akin sa tuwing nalulungkot ako. Lahat napapawi mo. Binigyan mo ng kulay ang buhay ko. Ikaw lang ang naging kaibigan ko at alam kong bata pa lang tayo minahal na kita.” Mahabang litanya ni Alejandro. “Lahat gagawin ko para sa inyo ni Abby. Ganun ko kayo kamahal. Please promise me one thing.”

“Hows your feeling babe? You must be shock i promise to taking care of you and our child from now own.“ Bulong nito kaya napatango lang ako at lalo akong sumiksik sa dibdib nito at yumakap ng mas mahigpit dito. Tulog na ang mag-ama ko nang bumangon ako para basahin ang pinadalang mensahe ni Xanty San Gabriel. Nang buksan ko ang email nito ay agad ko itong binasa. That man is a computer genius in order to not to track this email. May tatlong pung segundo ang mensahe nito bago kusang mabura kaya mabilis kong binasa ang mensahe nito. Nakahinga ako ng maluwag nang sabihin nito na willing ito na tulungan kami kaya wala na akong dapat ipag-alala sa ngayon.

Ang pag hawak niya sa aking kamay ay don ko hindi pa ipaliwanag. " Who are you?" Hindi ko napigilan na masambit ang mga salitang iyon. --- Nagising ako sa napakalakas na katok sa labas. Inis akong napa bangon at bumugad sa akin ang tatlong sangre. " My ghaaddd Anne, naghintay kami duon ng higit tatlong oras then you're sleeping peacefully dito sa condo mo. Nakaka putang ina mo talagang bruha ka"

Hinila nito ang nagpakilalang si JM palayo sa akin. Well, mga Alien talaga sila. Kapag sinabi kong Alien ay hindi iyong may mahahabang tainga na kulay green kundi iyong tulad ni Matteo Do ng My love from the star. Nagsusumigaw pala ang gandang lalaki ng mga estudyante rito. Mukhang mabubusog ang mata ko kakatingin sa kanila. Pero, wait—what?

Dahil alam kong wala akong masasaktan, madidismaya, matatapakan, at makakalaban na kapwa tao. Muli akong napatingin sa kalangitan, ang ganda nila pagmasdan. Ano kaya ang kwento sa likod ng kanilang taglay na kagandahan? “Selestina” bigla ko siyang naalala. Nakatingin din kaya siya sa mga bituin? Kung ganoon ay masaya na ako na parehas kami ng tinitingnan. Marahil ay masaya na siya kung asan man siya ngayon. Nakakalungkot lang dahil alam kong hindi na kami muli pang magkikita. Alam kong hindi na siya babalik pa sa lugar kung saan kami muling nagkita. Marami namang kilalang mga dayuhan yun, may may itsura pa sa akin. Hindi kami bagay, dahil magkaiba ang aming mga lahi.

Mukhang mas luma ngunit mas matibay, at tila nakatago sa loob nito ang isang mas matinding banta. "Nandito siya, Brayan," bulong ni Ivan sa comms. "Nararamdaman ko ang isang napakalaking enerhiya sa loob ng spaceship. Ito na yata ang pinakamalakas na Alien na nakita ko." Sa loob ng spaceship, naroon si Jorge, nakatali at napapalibutan ng mga Alien na may kakaibang itsura. Mas malalaki ang mga ito, at ang kanilang mga mata ay nagliliyab sa lila. Sa gitna nila, nakatayo ang isang malaking Alien na may korona, ang kanyang balat ay kulay itim na may mga guhit na pula, at ang kanyang mga mata ay tulad ng dalawang naglalagablab na coal. Siya ang Hari ng mga Alien, ang pinuno ng lahat.

pagrereklamo ko pero tinawaan lang ako nito saka muling niyakap. “Ngayon lang ako nagkaroon ng pagkakataon,” paliwanag niya. Naramdaman ko na sinandal niya ang baba niya sa tuktok ng ulo ko. Dinama ko ang yakap ni Ali dahil sa tagal kong hindi naramdaman ang init na nagmumula sa kan’ya. Amoy sandalwood and mint ito na pinakagusto ko. He smells so manly. I missed this, I really missed him.

Maingat niyang pinunasan ang sugat at inilapat ang gamot. “Hindi ka takot?” tanong ni Kael habang nakatitig sa kanya. “Takot… pero hindi sa’yo,” sagot ni Amara. “Takot ako sa sarili ko. Kasi hindi ko na alam kung sino ako.” “Isa kang Loba Luna. Ang piniling babae ng buwan—may kapangyarihang kayang balansehin ang digmaan at kapayapaan. At ako… ako ang Alpha na ipinanganak para protektahan ka.”

Napatingin ako sa kanya at saka ngumiti. "Is it done? Is Rom okay? Mommy said that I should check on you and Alba and Eros, she couldn't walk. She said that her knees turned to jello because my alien dad is here. I wanted to see him but how can I know that it's him?" Bumaling siya sa pinsan niya. "Eros, have you seen any alien looking individual here?" "Uhm no. Although Ate Alba looks like an Alien. " Eros giggled. Rem looked at Alba with his eyes wide.