Amy March Mga Nobela at Kwento

Maingay na tawanan sa gitna ng kwentohan ng kaniyang ina at ama ang gumising kay Mayari. Nagmuni-muni habang nakahiga sa papag. Iniisip nito ang kanyang mga gagawin ngayong kaniyang ika-18 na Kaarawan. Umakyat ang bunsong kapatid nitong si Hiligaynon sa pamamagitan ng hagdanang kawayan.

Sa isip isip ni Thaddeus. Gusto na niya itong ibalik sa bookshelve pero parang may pumipigil sa kanya, napahigpit tuloy ang hawak niya sa diary. Hanggang sa namalayan niya nalang na sinisimulan na niyang basahin ang Talaarawan ni Maria, sa kalagitnaan na siya nagsimula dahil iyon ang unang nahagip ng paningin niya. Ang April 19. April 18 kasi ang birthday niya kaya na curious siya dahil magkasunod ang petsa. April 19, 1959

Humakbang ako ng malaki at inapakan ang t'yan ng sundalo nang hindi nilalapat ang paa sa lupa ng base nila. "Pagsisisihan mo ang araw na ito, Officer. You'll regret that you didn't let an unauthorized person help you, coward." Diniinan ko ang pagkaka-apak sa t'yan n'ya. "At hindi ako kung sino lang." pinanlakihan ko s'ya ng mata. "I am Mikaela Perez, your soon to be heroine." ----- Mas lalong lumakas ang ulan pag-alis namin sa base ng armyng duwag.

I hate watching her faking her smile. What’s her name again? Ah—yes.. March.

Napailing si March ng makita niya ang anak niyang si BJ na handang makipagbardagulan kay Ambross. “Kailangan ko ng umalis at mukhang may kaguluhang ginagawa ang anak ko.” Tumingin si March sa dalawa. “Bye Wommie, bye kuya Ar—Trooper.” Pinanlakihan ni Aru si March ng mata dahil muntik na naman siya madulas.

Lost ID, my ass! ***** Marie Mendoza @ThirdTeeYet

" nagtataka akong tumitig sa kanya. " Haaay.... today is your birthday Mary, tsk! " rinig ko ang pagkadismaya niya sa boses niya, ako naman ay agad napatakbo at tiningnan ang maliit naming kalendaryo. August 29 ngayon.

Marahang hinaplos ang likuran ni Aloe nang malakas na itong umiiyak sa bisig niya. "Hindi ko akalain na matigas pala ang puso nang nag-iisang tagapagmana ng Marquez." Nang-uuyam ang tingin ang ipinukol nito sa dalaga. "Hindi na ako magtataka kung bakit hanggang ngayon ay wala ka pa ring kapares."

sagot ni Amara nang may mapaklang ngiti. “Pwede mo pa bang atrasan 'yan, Amara?” tanong ni Paula, pilit na pinapalakas ang loob ng kaibigan. “Kung pwede lang, pero hindi. Nakatakda ang kasal sa March 2,” sagot ni Amara, na parang lalo pang nadurog ang puso. “March 2? My gosh, Amara! Agad-agad? Isang buwan na lang pala ang paghahanda niyo. Kung may magagawa lang ako para matulungan ka...” buntong-hininga ni Paula.