Amy March Novels & Stories

Maingay na tawanan sa gitna ng kwentohan ng kaniyang ina at ama ang gumising kay Mayari. Nagmuni-muni habang nakahiga sa papag. Iniisip nito ang kanyang mga gagawin ngayong kaniyang ika-18 na Kaarawan. Umakyat ang bunsong kapatid nitong si Hiligaynon sa pamamagitan ng hagdanang kawayan.

Sana makaabot sa inyo ang sulat na ito bago mahuli ang lahat. –Maria Present Time 2018 Marahang itiniklop ni Thaddeus ang diary ni Maria, nanginginig ang mga kamay niya sa kadahilanang hindi niya maintindihan. Nakaramdam siya ng kilabot at awa kay Maria dahil kahit sa kahuli-hulihang sandali nito ay wala man lang nakatulong.

Humakbang ako ng malaki at inapakan ang t'yan ng sundalo nang hindi nilalapat ang paa sa lupa ng base nila. "Pagsisisihan mo ang araw na ito, Officer. You'll regret that you didn't let an unauthorized person help you, coward." Diniinan ko ang pagkaka-apak sa t'yan n'ya. "At hindi ako kung sino lang." pinanlakihan ko s'ya ng mata. "I am Mikaela Perez, your soon to be heroine." ----- Mas lalong lumakas ang ulan pag-alis namin sa base ng armyng duwag.

Napailing si March ng makita niya ang anak niyang si BJ na handang makipagbardagulan kay Ambross. “Kailangan ko ng umalis at mukhang may kaguluhang ginagawa ang anak ko.” Tumingin si March sa dalawa. “Bye Wommie, bye kuya Ar—Trooper.” Pinanlakihan ni Aru si March ng mata dahil muntik na naman siya madulas.

" nagtataka akong tumitig sa kanya. " Haaay.... today is your birthday Mary, tsk! " rinig ko ang pagkadismaya niya sa boses niya, ako naman ay agad napatakbo at tiningnan ang maliit naming kalendaryo. August 29 ngayon.

Kaya ba iba ang nararamdaman ko pagkaharap ko siya? Pareho sila birthday ng anak ko. Kahit iyon ay hindi ko napansin. Her name is March dahil pinanganak siya sa buwan ng Marso. Ang tanga.. Ang tanga-tanga ko. Nakita ko siya. Nakita ko si March na nakahawak kay Rod. Habang pinagmamasdan ko siya sa malayo, ngayon ko lang na realize na ang mata at ilong niya na kapareha ng sa akin.

Marahang hinaplos ang likuran ni Aloe nang malakas na itong umiiyak sa bisig niya. "Hindi ko akalain na matigas pala ang puso nang nag-iisang tagapagmana ng Marquez." Nang-uuyam ang tingin ang ipinukol nito sa dalaga. "Hindi na ako magtataka kung bakit hanggang ngayon ay wala ka pa ring kapares."

sagot ni Amara nang may mapaklang ngiti. “Pwede mo pa bang atrasan 'yan, Amara?” tanong ni Paula, pilit na pinapalakas ang loob ng kaibigan. “Kung pwede lang, pero hindi. Nakatakda ang kasal sa March 2,” sagot ni Amara, na parang lalo pang nadurog ang puso. “March 2? My gosh, Amara! Agad-agad? Isang buwan na lang pala ang paghahanda niyo. Kung may magagawa lang ako para matulungan ka...” buntong-hininga ni Paula.

at sa pagkakatong ito, dito magsisimulang gumulo pa lalo ang buhay niya sa kamay ng isang taong hindi naman niya lubos na kilala. " Mami-miss ka namin, beb! " ani Mariah habang nakayakap kay Catalina na hindi mapigilan ang mapa-ngiwi dahil sa pag d-drama ng mga kasama niya. Maski si Janice, nagpupunas ng kunwari niyang luha sa pisngi. " Hindi pa ako mamamatay para magpaalam kayo ng ganiyan, " aniya sa mga kasama.