Maghimaya Ka Maria Bisaya Novels & Stories

“MILAGROS!” Umiiyak na sigaw ni Martha nang mapagtanto niya na si Milagros nga talaga ang babaeng papalapit sa kaniya. Hindi na siya makapaghintay na makalapit ito sa kaniya kaya tumakbo na siya papunta rito at sinalubong ito ng isang mahigpit na yakap na puno ng pagkasabik. Nang mayakap niya ito at gumanti ito ng yakap ay doon niya nasabi na hindi siya nananaginip o hindi iyon isang imahinasyon.

Sabi ni maria Hindi na ako nagtagal kanina sa reception room dahil naiinip na ako at gusto ko ng umuwi, at ngayun Marami paring taong gusto kami Makita ni doc chris, Hindi ko alam San nagpunta Ang lalaking yun biglang nawala Pagkaalis ko sa reception room hindi ko na Siya Nakita. "Mamaya na maria, napapagod na Yung paa ko kakatayu at kaka picture" reklamo ko sa kanya dahil sa heels na sout ko ay sumasakit na Yung paa ko.

aniya. Ayokong nakikita kang nahihirapan, Miguel. Ang sakit-sakit para sa akin sa tuwing pinapasan mo ang mga problema natin. Ikaw ang naging haligi ng tahanan. Ikaw ang palaging gumagawa ng paraan para mabuhay at makakain kami sa araw-araw. Hindi sana magiging ganito ang magiging buhay mo kung hindi ako sumama sa ibang lalaki noon. Hindi mo sana mararanasan ang maghirap kung mas pinili kong manatili sa totoo mong ama noon. Kasalanan ko kung bakit nangyayari ang lahat ng 'to. Kapag nabasa mo ang liham na'to, nais kong sabihin sa 'yo na si Fidel Mariano Montevallo ang totoo mong ama. Hanapin mo siya, Miggy. Sa oras na mahanap mo siya, sabihin mo sa kaniya na humihingi ako ng kapatawaran sa na

Tahimik lamang ang dalaga sa buong biyahe habang nakatulala sa madilim na bintana. Kitang-kita niya ang blanko na mukha lalo ang malamlam na mga mata. "This black window view is like my life. I don't see anything, I don't see hope and light." A few minutes ago, tumapak muli sa loob ng opisina ni Mamang si Maria. Pinahiram siya ng damit at ilang make up. "May kilala akong pwede mong utangan. O pwede kang bigyan ng malaking pera para makatulong sa ate mo."

AN: Masaya po ako dahil marami ang nagbabasa ng story ni, Maria. Salamat po sa inyong lahat. Sana'y samahan niyo ako hanggang sa huli. At pasensya po kung maraming errors diyan. 😘 -------------------------------------------------------------------------

Hay, nako Isha. May kahabaan ang naging byahe namin kasama ang ilang teacher ng school. Ayon sa itsura ng daan na nakikita ko mula sa kinauupuan ko ay masasabi kong papunta kami sa isang probinsya. "Sa wakas, nandito na tayo" umuunat na sabi ni Megumi matapos naming sabay na makababa sa bus. Ang daming istudyante at lahat sila ay halatang mayayaman.

Hinawakan ni Aling Maria ang kaniyang sikmura na medyo sumasakit na dahil sa dami ng kaniyang nakain. "Ang laki na ng tiyan mo Mama. Mukhang marami ka nga talagang nakain. Hindi ka na sexy!" biro ni Maribel sa ina sabay hagikhik. "Pasaway kang bata ka!" Pinanlakihan siya nito ng mata.

SHAINA "O, sige. Hindi ko sasabihin sa kanya kung nasaan ka man ngayon, Shaina. 'Wag kang mag-alala dahil kahit pilitin niya ako ay hindi ko sasabihin sa kanya kung nasaan ka man nga ngayon," sabi ni Tita Delia sa akin. "Ako na na ang bahala dito sa Maynila. Mag-iingat na lang kayo d'yan ng mama mo."

Bago umalis ay hinalikan niya si Bennett sa noo. “NARITO NA AKO. Kararating ko lang,” ayon kay Mariya habang may kausap sa phone. “Oo na, puro pasalubong ka na lang, e. Lahat naman ng ni-r-request mo, mayroon naman d’yan sa atin.” “Syempre naman best, iba pa rin ang galing mismo sa Manila,” tugon ni Nadine sa kabilang linya. Napailing na lang si Mariya. “Oo na. Ang dami mong arte. Deliver din naman galing Manila ang mga pagkain d’yan.”

I let them talked while I was eating. "Salamat sa pasalubong, sis!" Ani Auntie. "Nagustohan niyo ba? Mabuti na lang at nakalusot sa eroplano." "Kaya nga. Itong calamay mabuti na lang at nakabili ka." "Uh... Oo, kasi nagpunta si Marie kahapon sa Bohol. Alam kong paborito mo 'yan kaya pinadalhan din kita."